اڪثر فقيرن طريقت سان قربانيون ڪيون.
جڏهن ڪيترن ئي ساڃاهه وندن مناسب طريقي سان هون جو ڪم ڪيو، تڏهن قربانيءَ جي کڏ مان مشتعل قربانيءَ وارا پروش اٿيا.
(يگ پروش) پنهنجي هٿ ۾ کير جو برتن ڪڍيو ۽ بادشاهه کي اچڻ ڏيو.
هنن جي هٿن ۾ کير جو هڪ ٿانو هو، جيڪو هنن بادشاهه کي ڏنو. راجا دسرٿ ان کي حاصل ڪرڻ تي ايترو خوش ٿيو، جيئن ڪو فقير تحفا وٺڻ تي خوش ٿيندو آهي.
دشرٿ پنهنجي هٿ ۾ (ڪير) ورتو ۽ ان کي چئن حصن ۾ ورهايو.
بادشاهه پنهنجي هٿن سان ان کي چئن حصن ۾ ورهايو ۽ هڪ حصو ٻن راڻي کي ۽ ٻه حصا ٽيون حصو ڏنائين.
اها کِير پيئڻ سان ٽيئي عورتون حامله ٿي ويون.
اهو کير پيئڻ تي راڻيون حامله ٿي ويون ۽ ٻارهن مهينا ائين ئي رهيون.
تيرهين مهينو (جڏهن اهو مٿي چڙهندو، بزرگن جي قرض لاء
تيرھين مھيني جي شروعات ۾، رام، راون جو دشمن، سنتن جي حفاظت لاءِ اوتار ٿيو.
پوءِ ڀارت، لڇمن ۽ شتروگن ٽي ڪمار (ٻيا) ٿيا.
پوءِ ٽي شهزادا ڀارت، لکشمن ۽ شتروگھن پيدا ٿيا ۽ دسرٿ جي محل جي دروازي تي مختلف قسم جا ساز وڄايا ويا.
برهمڻن کي سڏي، پيرن تي ڪري پيو ۽ ڪيترائي خيرات ڏنائين.
برهمڻن جي پيرن تي جهڪي، کين بيشمار تحفا ڏنائين ۽ سڀني ماڻهن محسوس ڪيو ته هاڻي دشمن ناس ٿي ويندا، نه ته ساڃاهه وندن کي سڪون ۽ سڪون ملندو.
گھوڙا ڳاڙھي جالن ۾ ملبوس
هيرن ۽ جواهرن جا هار پهريل، ساجن شاهي شان ۾ واڌارو ڪري رهيا آهن ۽ بادشاهه ٻه ڀيرا پيدا ٿيل (دويجا) کي سون ۽ چاندي جا دستاويز پيش ڪري رهيا آهن.
مهاڻن ملڪ توڙي پرڏيهه ۾ هنڌ هنڌ رقص ڪندا هئا.
مختلف هنڌن جا سردار پنهنجي لذت جو مظاهرو ڪري رهيا آهن ۽ سڀئي ماڻهو بهار جي موسم ۾ جهومندڙ ماڻهن وانگر رقص ڪري رهيا آهن.
گهوڙا ۽ هاٿي، سڱن جي جالن سان سينگاريل آهن
هاٿين ۽ گھوڙن تي گھنڊن جو ڄار سجايل نظر اچي ٿو ۽ اهڙا هاٿي ۽ گھوڙا بادشاهن پاران ڪوشليا جي مڙس دسرٿ کي پيش ڪيا ويا آهن.
اهي غريب ماڻهو جيڪي وڏا فقير هئا، اهي بادشاهن وانگر ٿي ويا آهن.
رام جي پيدائش تي ايوڌيا ۾ ميلو لڳل آهي ته تحفن سان ڀريل فقير به راجا بڻجي ويا آهن.
ڍونس، مريدنگا، تور، ترنگ ۽ بين وغيره ڪيترائي گھنٽا وڄايا ويندا هئا.
بانسري ۽ لرز جي آواز سان گڏ ڍول ۽ ڪلريون جا آواز به ٻڌڻ ۾ اچن ٿا.
جھانجھا، بار، ترنگ، تري، ڀيري ۽ سُوتري نگري کيڏي ويندي ھئي.
گھنٽن، والرس ۽ ڪيٽلڊرم جا آواز ٻڌڻ ۾ اچن ٿا ۽ اھي آواز ايترا ته دلڪش آھن جو ديوتائن جون هوائي گاڏيون متاثر ٿي زمين تي اچي وڃن ٿيون.
مختلف ملڪن ۽ ٻاهرين ملڪن ۾ ڳالهيون ٿيون.
اُتي، اُتي، ھر طرف حمد جا گيت ڳايا پيا وڃن ۽ برهمڻن ويدن تي بحث شروع ڪيو آھي.
(ماڻهو) راج ڀون جي بتيءَ ۾ محبت جو تيل وجھي رهيا هئا.
بخور ۽ مٽيءَ جي بتيءَ جي ڪري، راجا جو محل ايترو ته دلڪش ٿي ويو آهي جو اندرا، ديوتائن سان گڏ، ان جي خوشيءَ ۾ اُتي اُڏامڻ لڳا آهن.
اڄ اسان جا سڀ ڪم ٿي ويا آهن (پنهنجي وچ ۾ ديوتائون) اهڙيون ڳالهيون ڪندا هئا.
سڀ ماڻهو چون ٿا ته ان ڏينهن سندن سڀ خواهشون پوريون ٿي ويون آهن. زمين فتح جي نعرن سان ڀرجي وئي آهي ۽ آسمان ۾ موسيقي جا ساز وڄايا پيا وڃن.
گھر گھر جھنڊا لھرايا ويا ۽ سمورن رستن تي بندوار سجايا ويا.
هر هنڌ ننڍڙا جهنڊا لڳل آهن، سڀني رستن تي سلامي جا نعرا لڳل آهن ۽ سڀني دڪانن ۽ بازارن کي چندن سان سينگاريو ويو آهي.
گھوڙن کي سون جي زيورن سان سينگاريو ويو ۽ غريبن کي عطيو ڪيو ويو.
غريبن کي سون سان سينگاريل گھوڙا ۽ ايراوت (اندرا جو هاٿي) جھڙو نشہ آور هاٿي خيرات ۾ ڏنا پيا وڃن.
سڱن جي گلن سان سينگاريل چڱا چڱا رٿ ڏنا پيا وڃن.
گھنٽرن سان جڙيل گھوڙا تحفي ۾ ڏنا پيا وڃن، ائين ٿو لڳي ته ڳائڻ وارن جي شھر ۾ عقلمندي پاڻ ئي اچي رھي آھي.
گهوڙا ۽ سامان ايترو ته ڏنو ويو جو ان جي پڇاڙي نه ٿي سگهي.
هڪ طرف راجا طرفان بيشمار گهوڙا ۽ هاٿي تحفا طور ڏنا ويا ته ٻئي طرف رام ڏينهون ڏينهن وڌڻ لڳو.
کين شاستر ۽ شاستر جا سمورا طريقا سمجھايا ويا.
هن کي هٿيارن جي سموري حڪمت ۽ مذهبي متن سيکاريو ويو ۽ رام اٺن ڏينهن (يعني تمام ٿوري عرصي ۾) سڀ ڪجهه سکي ورتو.
هٿ ۾ تير ۽ تير کڻي (چارئي ڀائر) سرجو نديءَ جي ڪناري تي هلندا هئا.
اهي سريو نديءَ جي ڪناري تي گهمڻ لڳا ۽ چارئي ڀائر پيلا پن ۽ تتليون گڏ ڪرڻ لڳا.
سڀئي ڀائر بادشاهن جو لباس پائي ٻارن سان گڏ سفر ڪندا هئا.
سڀني شهزادن کي گڏ هلندي ڏسي، سريو جي موج ڪيترن ئي رنگن جي ڪپڙن جي نمائش ڪئي.
اهڙي قسم جي ڳالهه هتي ۽ ٻئي پاسي (جهنگ ۾) وشوامترا به ٿي رهي هئي
اهو سڀ ڪجهه هن طرف هلي رهيو هو ۽ ٻئي طرف وشوامتر پنهنجي منڊي جي پوڄا لاءِ يجن شروع ڪيو.