يا اڄ ڪال ڪريو ۽ مذاق ڪريو
يا دل ۾ خنجر هڻي مرجان. 5.
هن (پنهنجي) کي هڪ مفيد دوست سڏيو
۽ کيس چيٽ جي صورتحال بيان ڪئي.
(۽ چيو) منهنجي دوست کي ٻڌايو ته مون ڇا چيو آهي
جيڪڏھن (تون) منھنجي جيئڻ جي اميد گھرين. 6.
ٻٽي
راڻيءَ جا اُتساهيندڙ لفظ ٻڌي سخي اُتي ڀڄي ويو
۽ ڪنور کي چڱيءَ طرح سمجهائڻ کان پوءِ، راڻيءَ سان سندس شادي ڪرائي ڇڏيائين.
ثابت قدم:
جڏهن راڻيءَ کي اهو دوست مليو جيڪو هن چاهيو هو
(پوءِ هن کي ڏسي) چنچل ۽ شوخ چهرو، هن کي ڀاڪر پائي ورتو.
ٻئي نوجوان هڪ ٻئي کي ڀاڪر پائي کلندا رهيا
۽ ڪاما ڪريڊا جي رسم سان پنهنجي محبت جو اظهار ڪري رهيا هئا. 8.
ايتري ۾ بادشاهه راڻي جي گهر آيو.
راڻي کيس وڏي عزت سان شراب ڏني.
بادشاھه شرابي ٿي بستري تي ڪري پيو.
پوءِ راڻي فوراً پنهنجي دوست کي سڏيو. 9.
بادشاهه جي سيني تي پٺي رکي
۽ پنهنجي دوست کي سڏيو ۽ سٺو راند ڪيو.
شراب جي نشي جي ڪري بادشاهه کي ڪجهه سمجهه ۾ نه آيو
۽ پاسا ڦيرائيندو رهيو، پر ڪجهه به نه چيو. 10.
جنسي تعلقات کان پوء، راڻي پنهنجي پياري کي جاڳايو.
بيوقوف بادشاهه ڪجهه به سمجهي نه سگهيو.
هن چال سان ڇلي ۽ ڇلي (عورت) مڙس کي چالاڪ ڪيو.
شاعر شيام چوي ٿو ته، هيءَ ڪهاڻي تڏهن ئي پوري ٿي. 11.
هتي سري چرتروپاخيان جي تريا چترتر جي منتري ڀوپ سمواد جي 227 هين باب جو نتيجو آهي، تمام سٺو آهي. 227.4313. هلي ٿو
چوويهه:
اتر ملڪ ۾ هڪ بادشاهه رهندو هو.
ماڻهو کيس برج سين سڏيندا هئا.
برج متي سندس سهڻي زال هئي.
(ظاهر ٿئي ٿو) ڄڻ ته رامچندر جي محبوبا (سيتا) هجي. 1.
ڪنور جو روپ ڏاڍو خوبصورت هو
(ڏسندي) ڪم ديو جي زال رتي جو حسن به شرمسار ٿي ويو.
جنهن عورت کيس ڏٺو
پوءِ هوءَ لاج جي آداب کي ڇڏي ڏئي ها ۽ خريد ڪيل رهي ها. 2.
ٻٽي
شاهه جي هڪ ڌيءَ هئي، جنهن کي بيحد خوبصورتي هئي.
کيس ڏسندي ڪم ديو پنهنجو ڪنڌ هيٺ ڪري هلڻ لڳو. 3.
ثابت قدم:
هڪ ڏينهن بادشاهه شڪار کيڏڻ ويو.
ڪماري (هن کي) بلند محل تي چڙهندي ڏٺو.
شاهه جي جوان ڌيءَ (جنهن کي ڏسي) دل ۾ پئجي وئي.
بادشاهه جي حسن کي ڏسي، هوءَ وڪامي وئي. 4.
چوويهه:
(هن) اتي بيٺو ڪردار ٺاهيو
۽ ڊگھي تار سان گڏي پيش ڪئي.
ان ۾ هن پيغام موڪليو