”ٻيھر ڪڏھن به اھڙي چالبازيءَ جي ڪوشش نه ڪجانءِ ۽ ھن ڀيري مان تنھنجي خطا کي معاف ڪريان ٿو.“ (11)
دوهيرا
”هاڻي، عورت، تون مون کي به معاف ڪر، ڇو ته مان تڪرار ۾ دير ڪرڻ نٿو چاهيان.
پوءِ هوءَ هر ڇهن مهينن ۾ ويهه هزار ٽڪا پينشن ڏيندي هئي. (12) (1)
راجا ۽ وزير جي ڳالهه ٻولهه جو ٽيويهون مثال مبارڪ چترڪاري سان پورو ٿيو. (23) (460)
سورٿا
پيءُ پنھنجن پٽ کي وري جيل موڪليو.
۽ جيئن ئي صبح ٿيو ته کيس واپس سڏيو (1)
چوپائي
پوءِ وزير هڪ قصو ٻڌايو
وزير بيان شروع ڪيو ۽ چيائين ته ”اي راجا، ٻيو قصو ٻڌ.
(آء) توهان کي هڪ ٽري-چرتر پڙهي،
مان توکي هڪ ٻيو ڪرتر ٻڌايان ٿو، جيڪو توکي خوش ڪندو-2
اتر ملڪ ۾ هڪ وڏو بادشاهه هو.
اتر ۾ هڪ ملڪ ۾، هڪ راجا رهندو هو، جنهن جو تعلق سج قبيلي سان هو.
هن کي چندرامتي نالي هڪ پتراني هئي.
چندر متي سندس اصلوڪن راڻي هئي، جيڪا ڄڻ ته کير جي ڍڳي مان نڪتل هئي (3)
سندن گهر ۾ ڌيءَ ڄائي،
انهن کي هڪ ڌيءَ سان برڪت ملي هئي، جيڪا خود خدا جي طرفان سندن گود ۾ ڏني وئي هئي.
سندس ڪم جو شان وڏو هو،
هن جي حسن جي ڪا به حد نه هئي هوءَ چنڊ جي شانت هئي (4)
ان جو نالو سمير ڪوري هو.
کيس سمر ڪور جو نالو ڏنو ويو، دنيا ۾ هن جهڙو ٻيو ڪو به نه هو.
(هوءَ) ٽن ماڻهن ۾ (سڀ کان وڏي) خوبصورتي هئي،
سندس خوبصورتي ٽنهي جهانن تي پکڙيل هئي، ڇاڪاڻ ته هوءَ چنڊ جهڙي فضيلت واري هئي (5)
سندس ڪم تمام گهڻو عڪس هو
هوءَ ايتري ته سهڻي هئي جو، ڪمپڊ به هن جي لاءِ ڪم ڪرڻ لڳو.
سندس حسن بيان نٿو ڪري سگهجي
هن جي دلڪشيءَ جي وضاحت نه ٿي ڪري سگهجي جيئن هوءَ گلن جي گلدستي وانگر لڳي رهي هئي (6)
دوهيرا
جوانيءَ جي بيداريءَ سان، هن جو ضمير هن جي سهڻي رنگت مان ظاهر ٿيو،
برفاني لهرن وانگر، جيڪي سمنڊ جي پاڻيءَ ۾ ٽپو ڏيئي هيٺ لهن ٿيون.(7)
چوپائي
سندس شادي ڏکڻ ملڪ جي بادشاهه (الف) سان ٿي
هن جي شادي هڪ ڏاکڻي راجا سان ٿي هئي ۽ هوءَ بدلجندڙ جسماني لذت حاصل ڪرڻ لڳي هئي.
(هن جي پيٽ مان) ٻه پٽ ۽ هڪ ڌيءُ پيدا ٿيا،
هن ٻه پٽ ۽ هڪ ڌيءَ کي جنم ڏنو، جيڪي پڻ شان جا مظهر هئا (8)
ڪجهه وقت کان پوءِ بادشاهه مري ويو.
راجا جي وفات کان پوءِ جلد ئي بادشاهت جو تاج پٽ جي مٿي تي رکيو ويو.
هن جي اجازت کان ڪير بچي سگهي ٿو؟
۽ پوءِ جنهن جي حڪم کي ڪو به جسم رد نه ڪري سگهيو ۽ هو جيڪو پسند ڪري سگهي ٿو (9)
ڪافي وقت ائين گذري ويو.
گهڻو وقت گذري ويو، ۽ بهار جي موسم غالب ٿي وئي.
هوءَ (بيوه راڻي) پنهنجي عاشق کان سواءِ برداشت نه ٿي ڪري سگهي
جيئن ته هن جي دل جدائي جي تيرن سان ڀريل هئي (10)
دوهيرا
هوءَ ڪيئن برداشت ڪري سگهي ٿي ۽ پاڻ کي سنڀالي سگهي ٿي جڏهن هن کي بيزاريءَ جا تير چيڀاٽي رهيا هئا.
هوءَ رواجي طرح ڳالهائيندي هئي، پر دل ۾ هوءَ پنهنجي همراهه لاءِ دانهون ڪندي هئي (11)