هو لاچار ماڻهن کي ايترو ڪجهه ڏئي ٿو، جو هو مون کي به ڪجهه ڏئي
پر مان نٿو چئي سگهان، رڳو رب ئي ڄاڻي ٿو، ڇا هو مون سان اهڙو سلوڪ ڪندو.” 2406.
جڏهن برهمڻ شري ڪرشن جي گهر ۾ داخل ٿيو.
سفر ختم ڪرڻ کان پوءِ جڏهن برهمڻ ڪرشن جي گهر پهتو ته ڪرشن کيس سڃاڻي ورتو ته هو برهمڻ سداما آهي.
هو سندس استقبال ڪرڻ لاءِ اڳتي وڌيو، پيار سان، پنهنجي سيٽ ڇڏي ويو
پيرن کي ڇهيو ۽ پوءِ کيس ڀاڪر پاتو.2407.
پاڻ کيس پنهنجي محل ۾ وٺي ويا ۽ سندس استقبال ۽ تعظيم ڪيائون
هن پاڻي لاٿو، جنهن سان هن برهمڻ جا پير ڌوتا، پيرن جا ڌوئي به پيئندا هئا.
ٻئي طرف، هن پنهنجي جھوپڙي کي محلات ۾ تبديل ڪيو
اهو سڀ ڪجهه ڪري، هن برهمڻ کي الوداع ڪيو ۽ ظاهر آهي ته هن کيس ڪجهه به نه ڏنو.
DOHRA
جڏهن (سنديپن) برهمڻ جي گهر پڙهندو هو، تڏهن مون وٽ (سندس) جندلي هوندي هئي.
جڏهن اسان پنهنجي استاد جي گهر ۾ پڙهندا هئاسين ته هن مون کي پيار ڪيو، پر هاڻي رب لالچ ٿي ويو آهي، تنهنڪري هن مون کي ڪجهه به نه ڏنو. 2409.
شاعر جو ڪلام:
سويا
جيڪو ڪرشن جي خدمت ڪري ٿو، ان کي تمام گهڻو مال ملي ٿو.
جيڪو ڪرشن جي خدمت ڪري ٿو، ان کي تمام گهڻي دولت ملي ٿي، پر ماڻهو ان اسرار کي نه ٿا سمجهن ۽ رڳو پنهنجي عقل مطابق سمجهن ٿا.
ڪرشن سنتن جو پاليندڙ، انهن جي ڏکن کي دور ڪندڙ ۽ ڀوتن جي گهرن کي تباهه ڪندڙ آهي.
ڪرشن کان سواءِ ٻيو ڪو به نه آهي، جيڪو غريبن جو پاليندڙ ۽ مددگار آهي.2410.
هن، جنهن کي ڪنهن جي به پرواهه نه هئي، ته شيشوپال کيس هڪدم قتل ڪري ڇڏيو
هن ديوتا بڪاترا کي به ماري ڇڏيو، جنهن کي ڪڏهن به يما جي گهر جو خوف نه هو
هن ڀوماسورا کي به فتح ڪيو، جيڪو اندرا وانگر وڙهندو هو ۽ هاڻي سداما کي سون جو محل ڏنو آهي.
پوءِ ٻڌايو ته هن کان سواءِ ٻيو ڪير ٿو ڪري سگهي؟
جنهن ماڌو ۽ ڪيتاب کي مارڻ تي مهربانيءَ سان ڀريل زمين اندرا کي ڏني هئي
جنهن جي اڳيان سڀ لشڪر هليا، هن انهن کي ناس ڪري ڇڏيو
جنهن وبڀيشن کي بادشاهي ڏني ۽ راون کي مارائي لنڪا لٽي.
جنهن وبڀيشن کي بادشاهت ڏني ۽ راڻيءَ کي مارڻ کان پوءِ هن لنڪا کي لُٽيو ۽ جيڪڏهن اڄ سون جو محل برهمڻ کي ڏنو آهي ته پوءِ ان لاءِ ڪهڙي اهم ڳالهه ٿي سگهي ٿي؟
بشن پادا دھاناساري
جنهن (پنهنجي) ناخن کي هرڻ جهڙو بنايو آهي.
جنهن جون اکيون هيرن جي اکين جهڙيون آهن، انهن دلڪش اکين تي انتمني جي لڪير شاندار نظر اچي ٿي.
اُهو چونا اُن ڄار جهڙو آهي، جنهن ۾ سڀ مرد ۽ عورتون هميشه جڪڙيل رهن ٿا
ڪرشن، پنهنجي مرضي مطابق، سڀني کان راضي رهي ٿو. 2413.
سري ڪرشن جا نانا (جهڙا) ڪمول آهن.
ڪرشن جون اکيون ڪنول وانگر آهن، جيڪي منهن کي روشن ڪرڻ کان پوءِ ڪڏهن به بند نه ٿيون ٿين
انهن (عقيدن) کي ڏسڻ لاءِ ماڻهن جي اکين جي پتلي هميشه قائم رهي ٿي. (ان جي) معنيٰ (شاعر جي ذهن ۾ اهڙيءَ طرح) پيدا ٿي آهي.
انهن کي ڏسي ماءُ جون اکيون به انهن ۾ اهڙيءَ طرح جذب ٿي وينديون آهن، جيئن ممڻ ڦرڻ واري لوطس تي pollen.2414.
بچيتار ناٽڪ ۾ ڪرشناوتار (دشم اسڪند پراڻ جي بنياد تي) ۾ غربت کي دور ڪرڻ کان پوءِ سداما کي سون جو گھر ڏيڻ جو بيان ختم ٿئي ٿو.
هاڻي سج گرهڻ واري ڏينهن ڪرڪشيترا ۾ اچڻ جو بيان شروع ٿئي ٿو
سويا
جڏهن گرهڻ جو ڏينهن آيو ته نجومي اهڙي طرح بيان ڪيو.
نجوميءَ کي جڏهن سج گرهڻ جي خبر پئي ته ڪرشن جي ماءُ ۽ ڀاءُ ڪرڪشيترا وڃڻ جو سوچيو.
(سندس) پيءُ لشڪر سميت روانو ٿيو ۽ ڪرشن کي پاڻ سان گڏ وٺي ويو.
مختلف گروهه ٺاهي، ڪرشن جو پيءُ وڃڻ لڳو ۽ اهو سڀ ڪجهه ايترو پراسرار ۽ عجيب هو جو ڪو به سمجهي نه سگهيو.
هتان سري ڪرشنا (ڪوروڪشيترا) آيا ۽ اتان کان نندا وغيره سڀ اتي آيا.
هن پاسي کان ڪرشن اچي رهيو هو ۽ ان پاسي کان نند، چندر ڀاڳ، راڌا ۽ گوپي سميت ٻيا سڀ ماڻهو ڪرشن کي ايندي نظر آيا.
ڪرشن جي حسن کي ڏسي سڀ حيران ٿي ويا ۽ خاموش ٿي ويا
نند ۽ يشودا، انتهائي پيار محسوس ڪندي، هن کي ڀاڪر پاتو. 2416.
نند-يشودا، پيار سان، اکين مان ڳوڙها وهندي چيو، ”اي ڪرشن! توهان اوچتو برجا کي ڇڏي ڏنو هو ۽