خدا نه مليو آهي نه مالدار. سڀ خدمت بيڪار ٿي وڃي ٿي. 79.
ثابت قدم:
اهي علم جي ڳالهه ڪن ٿا، پر يوگا بابت نٿا ڄاڻن.
اهي (پاڻ کي) عقلمند سمجهن ٿا ۽ اسان کي بيوقوف چون ٿا.
ڇا ٿيو جو بيوقوف وساريو ۽ ڀنگ نه کاڌو.
پر هرڪو ڄاڻي ٿو ته اهي پنهنجي جسم کان به نا مناسب آهن. 80.
ويڙهاڪ ڀنگ کائي وڙهندا آهن ۽ هاٿي جا ڏند به ڪٽيندا آهن.
اُهي ڀِلي کي پڪڙيندا آهن ۽ (دشمن جي) اڳيان هٿيار (سار لوهه) هلائيندا آهن.
اي بيوقوف! ڀنگ پيئڻ سان ڇا ڪندين؟
مُرڪي وانگر منهن تي ڪري ويندس. 81.
بھجنگ شعر:
اي برهمڻ! ٻڌ، (تون) هنن (بيوقوفن) کي ئي سيکارين.
مون کي هن وڏي ڪوڙ کان بچايو.
هن ڪوڙ کي ٻئي طريقي سان سمجهايو
۽ ان کي چمڙي جي بوٽن وانگر راند ڪريو. 82.
(توهان) وڏي جهنم ۾ ويندا.
يا ته چنڊال جي پيدائش جون مهيني ۾ ٿيندي.
يا (توهان) مئل گهر ۾ ٽنگن تان لٽڪي ماريو ويندو
جنهن ۾ ڀاءُ، پٽ، زال، ڌيءَ. 83.
اي برهمڻ! ٻڌاءِ، اڳتي ڇا جواب ڏيندو؟
جڏهن تون سڏ جي ڄار ۾ ڦاسجي.
ٻڌاءِ، تون اتي ڪهڙو سبق ڏيندين؟
ڇا تون اتي به لنگا جي پوڄا ڪندين؟ 84.
رودر اتي ايندو يا سري ڪرشن ايندو،
جتي ڪال توهان کي وٺي ويندي.
ڇا تنهنجو رام اتي اچي تنهنجي مدد ڪندو؟
جتي پٽ، ماءُ، پيءُ ۽ ڀاءُ نه هوندا (توهان سان) 85.
(تنهنڪري) سدا مها ڪال کي سيس نيوا گهرجي
چوڏهن پرين کان ڊڄن ٿا.
جنهن کي سڀ جاندار مڃين ٿا
۽ جنهن کي سڀ ماڻهو وداتا طور سڃاڻن ٿا. 86.
جنهن جو ڪو به خاڪو معلوم نه ٿي سگهيو آهي.
هو ڪٿي رهي ٿو ۽ ڪهڙي انداز ۾ سفر ڪري ٿو؟
هن جو نالو ڇا آهي ۽ ڪٿان آيو آهي؟
جيتري قدر مان هن جي باري ۾ ڳالهائيندو آهيان، اهو بيان ۾ نٿو اچي. 87.
هن جو نه پيءُ آهي، نه ماءُ، نه ڀاءُ،
نه پٽ آهي، نه پوٽو، نه ماءُ ۽ نه دائي.
ڪا به فوج ان جو مقابلو نه ڪري سگهي.
هو سچ ٿو چوي ۽ ائين ڪري ٿو جيڪو هو سردا بڻجي وڃي ٿو. 88.
(هن) ڪن کي پاليو ۽ ڪن کي ناس ڪيو.
(ڪيترائي) ٺاهيا، ٺاهيا، پوءِ ختم ڪيا ۽ ٺاهيا.
(هو) تمام گھڻا ڀيرا گول ڦري ٿو.
مها ڪال کي گرو طور سڃاتو وڃي ٿو. 89.
(مان) سندس پيروڪار آهيان ۽ هو منهنجو پير آهي.
اهو ئي (مون) آهي جنهن منهنجي جيءَ کي شاگرد بڻايو آهي.
جنهن کي مان ٻار چوندو آهيان.
هو منهنجو محافظ آهي ۽ مان ان جي عبادت ڪريان ٿو. 90.
چوويهه: