شري دسم گرنتھ

صفحو - 1198


ਨ ਹਰਿ ਮਿਲਾ ਨ ਧਨ ਭਯੋ ਬ੍ਰਿਥਾ ਭਈ ਸਭ ਸੇਵ ॥੭੯॥
n har milaa na dhan bhayo brithaa bhee sabh sev |79|

خدا نه مليو آهي نه مالدار. سڀ خدمت بيڪار ٿي وڃي ٿي. 79.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ثابت قدم:

ਏ ਬਿਦ੍ਯਾ ਬਲ ਕਰਹਿ ਜੋਗ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਜਾਨੈ ॥
e bidayaa bal kareh jog kee baat na jaanai |

اهي علم جي ڳالهه ڪن ٿا، پر يوگا بابت نٿا ڄاڻن.

ਏ ਸੁਚੇਤ ਕਰਿ ਰਹਹਿ ਹਮਨਿ ਆਚੇਤ ਪ੍ਰਮਾਨੈ ॥
e suchet kar raheh haman aachet pramaanai |

اهي (پاڻ کي) عقلمند سمجهن ٿا ۽ اسان کي بيوقوف چون ٿا.

ਕਹਾ ਭਯੌ ਜੌ ਭਾਗ ਭੂਲਿ ਭੌਂਦੂ ਨਹਿ ਖਾਈ ॥
kahaa bhayau jau bhaag bhool bhauandoo neh khaaee |

ڇا ٿيو جو بيوقوف وساريو ۽ ڀنگ نه کاڌو.

ਹੋ ਨਿਜੁ ਤਨ ਤੇ ਬਿਸੰਭਾਰ ਰਹਤ ਸਭ ਲਖਤ ਲੁਕਾਈ ॥੮੦॥
ho nij tan te bisanbhaar rahat sabh lakhat lukaaee |80|

پر هرڪو ڄاڻي ٿو ته اهي پنهنجي جسم کان به نا مناسب آهن. 80.

ਭਾਗ ਖਾਇ ਭਟ ਭਿੜਹਿ ਗਜਨ ਕੇ ਦਾਤ ਉਪਾਰਹਿ ॥
bhaag khaae bhatt bhirreh gajan ke daat upaareh |

ويڙهاڪ ڀنگ کائي وڙهندا آهن ۽ هاٿي جا ڏند به ڪٽيندا آهن.

ਸਿਮਟਿ ਸਾਗ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਸਾਰ ਸਨਮੁਖ ਹ੍ਵੈ ਝਾਰਹਿ ॥
simatt saag sangraheh saar sanamukh hvai jhaareh |

اُهي ڀِلي کي پڪڙيندا آهن ۽ (دشمن جي) اڳيان هٿيار (سار لوهه) هلائيندا آهن.

ਤੈ ਮੂਜੀ ਪੀ ਭਾਗ ਕਹੋ ਕਾ ਕਾਜ ਸਵਰਿ ਹੈਂ ॥
tai moojee pee bhaag kaho kaa kaaj savar hain |

اي بيوقوف! ڀنگ پيئڻ سان ڇا ڪندين؟

ਹੋ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਮਾਨ ਜਾਇ ਔਧੇ ਮੁਖ ਪਰਿ ਹੈਂ ॥੮੧॥
ho hvai kai mritak samaan jaae aauadhe mukh par hain |81|

مُرڪي وانگر منهن تي ڪري ويندس. 81.

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
bhujang chhand |

بھجنگ شعر:

ਸੁਨੋ ਮਿਸ੍ਰ ਸਿਛਾ ਇਨੀ ਕੋ ਸੁ ਦੀਜੈ ॥
suno misr sichhaa inee ko su deejai |

اي برهمڻ! ٻڌ، (تون) هنن (بيوقوفن) کي ئي سيکارين.

ਮਹਾ ਝੂਠ ਤੇ ਰਾਖਿ ਕੈ ਮੋਹਿ ਲੀਜੈ ॥
mahaa jhootth te raakh kai mohi leejai |

مون کي هن وڏي ڪوڙ کان بچايو.

ਇਤੋ ਝੂਠ ਕੈ ਔਰ ਨੀਕੋ ਦ੍ਰਿੜਾਵੌ ॥
eito jhootth kai aauar neeko drirraavau |

هن ڪوڙ کي ٻئي طريقي سان سمجهايو

ਕਹਾ ਚਾਮ ਕੇ ਦਾਮ ਕੈ ਕੈ ਚਲਾਵੌ ॥੮੨॥
kahaa chaam ke daam kai kai chalaavau |82|

۽ ان کي چمڙي جي بوٽن وانگر راند ڪريو. 82.

ਮਹਾ ਘੋਰ ਈ ਨਰਕ ਕੇ ਬੀਚ ਜੈ ਹੌ ॥
mahaa ghor ee narak ke beech jai hau |

(توهان) وڏي جهنم ۾ ويندا.

ਕਿ ਚੰਡਾਲ ਕੀ ਜੋਨਿ ਮੈ ਔਤਰੈ ਹੌ ॥
ki chanddaal kee jon mai aauatarai hau |

يا ته چنڊال جي پيدائش جون مهيني ۾ ٿيندي.

ਕਿ ਟਾਗੇ ਮਰੋਗੇ ਬਧੇ ਮ੍ਰਿਤਸਾਲਾ ॥
ki ttaage maroge badhe mritasaalaa |

يا (توهان) مئل گهر ۾ ٽنگن تان لٽڪي ماريو ويندو

ਸਨੈ ਬੰਧੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਕਲਤ੍ਰਾਨ ਬਾਲਾ ॥੮੩॥
sanai bandh putraa kalatraan baalaa |83|

جنهن ۾ ڀاءُ، پٽ، زال، ڌيءَ. 83.

ਕਹੋ ਮਿਸ੍ਰ ਆਗੇ ਕਹਾ ਜ੍ਵਾਬ ਦੈਹੋ ॥
kaho misr aage kahaa jvaab daiho |

اي برهمڻ! ٻڌاءِ، اڳتي ڇا جواب ڏيندو؟

ਜਬੈ ਕਾਲ ਕੇ ਜਾਲ ਮੈ ਫਾਸਿ ਜੈਹੋ ॥
jabai kaal ke jaal mai faas jaiho |

جڏهن تون سڏ جي ڄار ۾ ڦاسجي.

ਕਹੋ ਕੌਨ ਸੋ ਪਾਠ ਕੈਹੋ ਤਹਾ ਹੀ ॥
kaho kauan so paatth kaiho tahaa hee |

ٻڌاءِ، تون اتي ڪهڙو سبق ڏيندين؟

ਤਊ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰੌਗੇ ਉਹਾ ਹੀ ॥੮੪॥
taoo ling poojaa karauage uhaa hee |84|

ڇا تون اتي به لنگا جي پوڄا ڪندين؟ 84.

ਤਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਐ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸਨ ਐ ਹੈ ॥
tahaa rudr aai hai ki sree krisan aai hai |

رودر اتي ايندو يا سري ڪرشن ايندو،

ਜਹਾ ਬਾਧਿ ਸ੍ਰੀ ਕਾਲ ਤੋ ਕੌ ਚਲੇ ਹੈ ॥
jahaa baadh sree kaal to kau chale hai |

جتي ڪال توهان کي وٺي ويندي.

ਕਿਧੌ ਆਨਿ ਕੈ ਰਾਮ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਸਹਾਈ ॥
kidhau aan kai raam hvai hai sahaaee |

ڇا تنهنجو رام اتي اچي تنهنجي مدد ڪندو؟

ਜਹਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤਾ ਨ ਤਾਤਾ ਨ ਭਾਈ ॥੮੫॥
jahaa putr maataa na taataa na bhaaee |85|

جتي پٽ، ماءُ، پيءُ ۽ ڀاءُ نه هوندا (توهان سان) 85.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਜੂ ਕੋ ਸਦਾ ਸੀਸ ਨ੍ਰਯੈਯੈ ॥
mahaa kaal joo ko sadaa sees nrayaiyai |

(تنهنڪري) سدا مها ڪال کي سيس نيوا گهرجي

ਪੁਰੀ ਚੌਦਹੂੰ ਤ੍ਰਾਸ ਜਾ ਕੋ ਤ੍ਰਸੈਯੈ ॥
puree chauadahoon traas jaa ko trasaiyai |

چوڏهن پرين کان ڊڄن ٿا.

ਸਦਾ ਆਨਿ ਜਾ ਕੀ ਸਭੈ ਜੀਵ ਮਾਨੈ ॥
sadaa aan jaa kee sabhai jeev maanai |

جنهن کي سڀ جاندار مڃين ٿا

ਸਭੈ ਲੋਕ ਖ੍ਰਯਾਤਾ ਬਿਧਾਤਾ ਪਛਾਨੈ ॥੮੬॥
sabhai lok khrayaataa bidhaataa pachhaanai |86|

۽ جنهن کي سڀ ماڻهو وداتا طور سڃاڻن ٿا. 86.

ਨਹੀ ਜਾਨਿ ਜਾਈ ਕਛੂ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ॥
nahee jaan jaaee kachhoo roop rekhaa |

جنهن جو ڪو به خاڪو معلوم نه ٿي سگهيو آهي.

ਕਹਾ ਬਾਸ ਤਾ ਕੋ ਫਿਰੈ ਕੌਨ ਭੇਖਾ ॥
kahaa baas taa ko firai kauan bhekhaa |

هو ڪٿي رهي ٿو ۽ ڪهڙي انداز ۾ سفر ڪري ٿو؟

ਕਹਾ ਨਾਮ ਤਾ ਕੋ ਕਹਾ ਕੈ ਕਹਾਵੈ ॥
kahaa naam taa ko kahaa kai kahaavai |

هن جو نالو ڇا آهي ۽ ڪٿان آيو آهي؟

ਕਹਾ ਕੈ ਬਖਾਨੋ ਕਹੇ ਮੋ ਨ ਆਵੈ ॥੮੭॥
kahaa kai bakhaano kahe mo na aavai |87|

جيتري قدر مان هن جي باري ۾ ڳالهائيندو آهيان، اهو بيان ۾ نٿو اچي. 87.

ਨ ਤਾ ਕੋ ਕੋਊ ਤਾਤ ਮਾਤਾ ਨ ਭਾਈ ॥
n taa ko koaoo taat maataa na bhaaee |

هن جو نه پيءُ آهي، نه ماءُ، نه ڀاءُ،

ਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਪੋਤ੍ਰਾ ਨ ਦਾਯਾ ਨ ਦਾਈ ॥
n putraa na potraa na daayaa na daaee |

نه پٽ آهي، نه پوٽو، نه ماءُ ۽ نه دائي.

ਕਛੂ ਸੰਗ ਸੈਨਾ ਨ ਤਾ ਕੋ ਸੁਹਾਵੈ ॥
kachhoo sang sainaa na taa ko suhaavai |

ڪا به فوج ان جو مقابلو نه ڪري سگهي.

ਕਹੈ ਸਤਿ ਸੋਈ ਕਰੈ ਸੋ ਬਨ੍ਯਾਵੈ ॥੮੮॥
kahai sat soee karai so banayaavai |88|

هو سچ ٿو چوي ۽ ائين ڪري ٿو جيڪو هو سردا بڻجي وڃي ٿو. 88.

ਕਈਊ ਸਵਾਰੈ ਕਈਊ ਖਪਾਵੈ ॥
keeaoo savaarai keeaoo khapaavai |

(هن) ڪن کي پاليو ۽ ڪن کي ناس ڪيو.

ਉਸਾਰੇ ਗੜੇ ਫੇਰਿ ਮੇਟੈ ਬਨਾਵੈ ॥
ausaare garre fer mettai banaavai |

(ڪيترائي) ٺاهيا، ٺاهيا، پوءِ ختم ڪيا ۽ ٺاهيا.

ਘਨੀ ਬਾਰ ਲੌ ਪੰਥ ਚਾਰੋ ਭ੍ਰਮਾਨਾ ॥
ghanee baar lau panth chaaro bhramaanaa |

(هو) تمام گھڻا ڀيرا گول ڦري ٿو.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਹੀ ਕੋ ਗੁਰੂ ਕੈ ਪਛਾਨਾ ॥੮੯॥
mahaa kaal hee ko guroo kai pachhaanaa |89|

مها ڪال کي گرو طور سڃاتو وڃي ٿو. 89.

ਮੁਰੀਦ ਹੈ ਉਸੀ ਕੀ ਵਹੈ ਪੀਰ ਮੇਰੋ ॥
mureed hai usee kee vahai peer mero |

(مان) سندس پيروڪار آهيان ۽ هو منهنجو پير آهي.

ਉਸੀ ਕਾ ਕਿਯਾ ਆਪਨਾ ਜੀਵ ਚੇਰੋ ॥
ausee kaa kiyaa aapanaa jeev chero |

اهو ئي (مون) آهي جنهن منهنجي جيءَ کي شاگرد بڻايو آهي.

ਤਿਸੀ ਕਾ ਕੀਆ ਬਾਲਕਾ ਮੈ ਕਹਾਵੌ ॥
tisee kaa keea baalakaa mai kahaavau |

جنهن کي مان ٻار چوندو آهيان.

ਉਹੀ ਮੋਹਿ ਰਾਖਾ ਉਸੀ ਕੋ ਧਿਆਵੌ ॥੯੦॥
auhee mohi raakhaa usee ko dhiaavau |90|

هو منهنجو محافظ آهي ۽ مان ان جي عبادت ڪريان ٿو. 90.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوويهه: