ٻين ستن ماڻهن مان (ڪو به هڪ بادشاهه) ڏهه ڏي،
جڏهن کانئن پڇيو ويو ته ٻڌاءِ ته ستن لفظن ۾ اهو بادشاهه ڪير آهي، جنهن تي راجا (پارس ناٿ) پنهنجو غضب نه کٽيو آهي؟
سڀني هيٺ ڏٺائين، ڪنهن به سوچ ويچار سان جواب نه ڏنو.
انهن سڀني ڪنڌ جهڪائي ڏٺو ۽ سوچڻ لڳا ته زمين تي اهو بادشاهه ڪير آهي، جنهن جو نالو ياد ڪيو وڃي.
هن بادشاهه کي هڪ هڪ ڪري سڏيو ۽ پوءِ سڀني کي سڏي پڇيائين.
بادشاھه انھن مان ھر ھڪ کي گھرايو ۽ کانئس پڇيائين ته اھو ڪير آھي جيڪو فتح کان سواءِ رھيو ھو؟
هڪ بادشاهه جو ڪلام:
ROOAAL STANZA
هڪ بادشاهه چيو اي بادشاهه! لفظ ٻڌو
هڪڙي بادشاهه چيو، ”جيڪڏهن توهان منهنجي جان جي حفاظت جو يقين ڏياريو ته پوءِ مان چئي سگهان ٿو
(هڪ ڳالهه مان چوان ٿو). هڪ بابا مڇي جي پيٽ ۾ هوندو آهي ۽ سمنڊ ۾ رهندو آهي.
”سمنڊ ۾ هڪ مڇي آهي، جنهن جي پيٽ ۾ هڪ بابا آهي، مان سچ ٿو چوان، ان کان پڇو ۽ ٻين بادشاهن کان نه پڇو.131.
هڪ ڏينهن جٽادار بادشاهه ڇير سمودر ۾ داخل ٿيو.
”اي بادشاهه! هڪ ڏينهن شِوءَ مسلسل سمنڊ ۾ داخل ٿيو، جتي هن هڪ بي مثال دلڪش عورت ڏٺو.
هن کي ڏسندي ئي شيو جي اوتار (Sives-Data) جو سمن سمنڊ ۾ ڪري پيو.
هن کي ڏسندي ئي هن جو مني سمنڊ ۾ خارج ٿي ويو ۽ ان ڪري يوگي متسيندرا مڇيءَ جي پيٽ ۾ ويٺو آهي.
سو اي راجن! انهيءَ پاسي کان وڃي بيبڪ بابت پڇيائين.
”اي بادشاهه! وڃو ۽ کانئس پڇو، اھي سڀ بادشاھ، جن کي تو دعوت ڏني آھي، سي تو کي ڪجھ به نه ٻڌائي سگھندا
جڏهن بادشاهن جي اوتار اهڙي ڳالهه ٻڌي،
بادشاهه اها ڳالهه ٻڌي سمنڊ ۾ ان مڇيءَ جي ڳولا ۾ هليو ويو، جيڪا پاڻ سان گڏ دنيا جا سڀ جال کڻي وڃي ٿي.
ڀانت ڀانت جي نيڻن کي سڏائي، سڄي پارٽيءَ کي گڏ وٺي
بادشاهه فخر سان پنهنجا ڍول وڄائيندو، مختلف قسم جا جال ۽ پنهنجي فوج کي پاڻ سان گڏ وٺي ويو
وزيرن، دوستن ۽ ڪمرن کي سندن سمورو سامان سميت (سمنڊ ۾) سڏايو ويو
هن سڀني وزيرن، دوستن، شهزادن وغيره کي سڏيو ۽ پنهنجا جال اُتي اڇلائي سمنڊ ۾ سڀ مڇيون ڊڄي ويون.
مختلف قسم جون مڇيون، طوطا ۽ ٻيا اپار
مختلف قسم جون مڇيون، ڪڇي ۽ ٻيا جاندار جال ۾ ڦاسجي ٻاهر نڪري آيا ۽ مرڻ لڳا.
(اهڙي بحران جي وقت) سڀ جاندار گڏجي سمنڊ ۾ هليا ويا.
پوءِ پاڻي جا سڀئي جاندار سمنڊ جي ديوتا جي اڳيان ويا ۽ پنهنجي پريشانيءَ جو سبب بيان ڪيائون.
سمودر برهمڻ جي روپ ۾ وٽس (بادشاهه) آيو.
برهمڻ جي روپ ۾ بادشاهه جي اڳيان سمنڊ جو دڙو ۽ بادشاهه کي جواهر، هيرا، موتي وغيره پيش ڪندي چيائين:
اي راجن! (منهنجي ڳالهه) ٻڌ، تون جيئرن کي ڇا لاءِ ماري رهيو آهين.
”تون ڇو ٿو مارين وجود کي؟، ڇو ته جنهن مقصد لاءِ هتي آيو آهين، سو هتي پورو نه ٿيندو“.
سمنڊ جي ڳالھ:
ROOAAL STANZA
بادشاهن جو اوتار! ٻڌ، جتي سمنڊ اونهو آهي،
”اي بادشاهه! يوگي متسيندرا کير جي سمنڊ ۾ مڇيءَ جي پيٽ ۾ ويهي غور ڪري رهيو آهي
”هن کي پنهنجي جال سان ٻاهر ڪڍو ۽ کانئس پڇيو ته اي بادشاهه!
جيڪو ڪجھ مون چيو سو ڪريو، اھو اصل ماپ آھي؟" 137.
بادشاهه لکين ويڙهاڪن کي گڏ ڪري سمنڊ کان اڳتي هليو ويو
جتي آسماني داڻا جوش ۽ جذبي سان هيڏانهن هوڏانهن هلي رهيا هئا
اُھي سڀيئي پنھنجا ڊرم وڄائيندا ۽ مختلف قسم جا ساز وڄائيندا اتي پھتا،
جتي کير جو سمنڊ هو.138.
سوترا جو ڄار ٺاهي ان کي ان وسيع (سمنڊ) ۾ اڇلائي ڇڏيائين.
ڪپهه جا جال تيار ڪري سمنڊ ۾ اڇلايا ويا، جن ۾ ٻيا به ڪيترائي جاندار پڪڙيا ويا، پر شيو جو پٽ (متسيندرا) نظر نه آيو.
سڀ ويڙهاڪ (جالن سان) شڪست کاڌل بادشاهه وٽ آيا
سڀ ويڙهاڪ، ڏاڍا ٿڪل، بادشاهه جي اڳيان آيا ۽ چيائون ته، ”ٻيا به ڪيترائي جاندار پڪڙيا ويا آهن، پر اهو بابا ڪٿي به نه ٿو ملي.
مچندر جوگي بيٺو آهي مڇيءَ جي پيٽ ۾.
يوگي مڇيءَ جي پيٽ ۾ بي مقصد بيٺو آهي ۽ اهو کيس ڦاسائي نٿو سگهي