اهو چئي هن راج ڪمار کي روانو ڪيو.
صبح جو مرد جي روپ ۾ ويس.
راج ڪمار جي گهر ڏانهن وڌيو.
ڪو به فرق نه سمجهي. 11.
راج ڪمار کيس نوڪر ڪري رکيو
۽ (سندس) ساٿين ۾ جاءِ ڏني.
هوءَ (راج ڪمار) کاڌي پيتي جو بندوبست ڪرڻ لڳي.
ٻيو ڪو به مرد يا عورت وڃي نه سگهيو. 12.
(هوءَ) هڪ ڏينهن پريتم کي شڪار تي وٺي وئي
۽ شراب سان شراب ڀريو.
(هن) ٻج کي پاڻيءَ سان لڪايو ۽ اڇلايو (يا ان کي ٽنگيو).
ان مان پاڻي پيئندو رهيو. 13.
هر ڪو هن کي پاڻي سمجهي رهيو هو.
هن جي صحيح ذهن ۾ ڪو به ان کي شراب لاء غلط نه هو.
جڏهن (اهي) بنن جي وچ ۾ ويا،
سو ڇوڪري راج ڪمار کي چيو. 14.
اي عاليشان (راج ڪمار)! تون اڃايل آهين
(پوءِ) هي ٿڌو پاڻي پيئي.
(عورت) پيالو ڀريو ۽ کيس پيئڻ لاءِ ڏنو.
سڀني کيس پاڻي ئي سمجھيو. 15.
پوءِ عورت ڪباب هٿ ۾ کنيو
۽ چوڻ لڳو، ”اي راج ڪمار! ڪڪڙ جو ميوو کائو.
اهي صرف توهان لاء ٽوڙيا ويا آهن.
هاڻي (توهان) ڪيترن ئي قسمن جا ذائقيدار ميوا کائو. 16.
جڏهن منجهند هئي ('دوپڙي')،
پوءِ سڀني ماڻھن کي چيائين،
تون سڀيئي وڃي بادشاهه سان گڏ،
جگن ناٿ جي پوڄا ڪنداسين. 17.
سڀني ماڻهن کي بادشاهه سان گڏ موڪليو.
(پوءِ) عورتون ۽ مرد ٻئي رهيا.
(انهن) پردي کي ڏهن طرفن ڏانهن وڌايو (يعني - سڀني پاسن تي).
۽ کلڻ ۽ مذاق سان راند ڪيو. 18.
ٻٽي
ان ڪردار ذريعي مرد ۽ عورت ٻئي کلندا ۽ لطف اندوز ٿيندا رهيا.
(انهن) ماڻهن سان گڏ بادشاهه کي به ٺڳيو، پر بادشاهه (ڪجهه به) سوچي نه سگهيو. 19.
هتي ختم ٿئي ٿو منتري ڀوپ سمواد جو 393 هين باب سري چرتروپاخيان جي تريا چرتر جي، تمام سٺو آهي. 393.6996. هلي ٿو
چوويهه:
چتر ديو نالي هڪ راجا هو.
سندس شهر سرجوتي جي نالي سان مشهور هو.
ساڻس گڏ اميت چترنگاڻي سينا
گنگا جي لهرن وانگر وهندو رهيو. 1.
ثابت قدم:
الڪس مٽيءَ کي سندس ڌيءَ چيو ويندو هو.
هن جي باري ۾ سوچيو يا ته پري، پدمني، اوشا ('پرتا') يا پراڪرت.
يا کيس چنڊ، ديوتائن يا سج جي ڌيءَ سمجهو.
(حقيقت ۾) هن جهڙي عورت اڳي نه آئي آهي ۽ نه وري ايندي. 2.
اتي زلف رائي نالي هڪ خيمو هوندو هو
جيڪو تمام سهڻو، نيڪ ۽ سهڻو سمجهيو ويندو هو.