۽ راڻي جي صحبت خوش ٿئي.
ٻيو ڏينهن آئون حڪومت ڪندس
۽ مان پنهنجي زال سان شادي ڪندس. 9.
جڏھن بادشاھہ ڏاڍي سليس انداز ۾ چيو.
سو هڪ سخي ٻئي هٿ ملايو
بادشاهه کي اهڙيءَ طرح مخاطب ٿيندي چيو.
اي پيارا راجن! (انهيءَ باري ۾) جيڪي چوان ٿو سو ٻڌ. 10.
اتي هڪ طبيب آهي، توهان ان کي سڏيو
۽ ان جو علاج ڪرايو.
هو ان جو درد هڪ چيلهه ۾ ختم ڪندو
۽ مرض جو علاج ڪندو. 11.
بادشاهه اها ڳالهه ٻڌي.
تنهن ڪري هن فوري طور تي کيس گهرايو.
راڻي جي نبض ڏسڻ ۾ اچي ٿي.
جنهن طبيب (نبض) کي ڏسي خوش ٿئي ٿو، تنهن ڳالهه ڪئي. 12.
(اي بادشاهه!) هن عورت کي جيڪو ڏک آهي،
اهو درد توکي ٻڌائي نٿو سگهجي.
جيڪڏهن (پهرين) منهنجي جان ڇڏائي
پوءِ ٻڌو (منهنجي) سڄي ڪهاڻي بعد ۾. 13.
لالچ هن راڻي کي ايذائيندي آهي
۽ توهان ان ۾ شامل نه آهيو.
ان ڪري بيماريءَ ان تي قبضو ڪيو آهي.
(نه) مون کان علاج ٿي سگهي ٿو. 14.
هي عورت خواهشن سان ڀريل آهي.
توهان ان سان راند نه ڪيو آهي.
جڏهن اهو تمام گهڻو متاثر ٿيندو،
پوءِ ان جي بيماري ختم ٿي ويندي. 15.
پوءِ تون ان جو علاج ڪر (مون کان)
(جڏھن پھريون) تون پنھنجو ڪلام منھنجي ھٿ تي رکندين.
جڏهن مان ان جي درد کي هٽائي،
تنهن ڪري مون کي راڻي سميت اڌ بادشاهي ملي وڃي. 16.
بادشاهه (ڳالهه ٻڌي) چيو ”چڱو چڱو“.
(۽ واضح ڪيو ته) منهنجي ذهن ۾ اهو ئي خيال هو.
پهرين توهان هن جي بيماري کي ختم ڪريو.
پوءِ راڻيءَ سان گڏ اڌ بادشاهي به ملي. 17.
(طبيب) پهرين بادشاهه کان لفظ ورتو
۽ پوءِ عورت جو علاج ڪيو.
عورت جي مرضيءَ سان لاتعلقيءَ جو خاتمو ٿي ويو
۽ راڻيءَ سان گڏ اڌ سلطنت به حاصل ڪيائين. 18.
(عورت) اڌ بادشاهي هن (مرد) کي هن چال سان ڏني
۽ راڻي ميترا سان اتحاد جو مزو ورتو.
بيوقوف بادشاهه اها چال سمجهي نه سگهيو.
پنهنجو مٿو کليل نموني سان ڍڪيو. 19.
ٻٽي
اهڙيءَ طرح راڻي راجا کي ٺڳيءَ ۽ ميترا سان صحبت ڪئي.
هن کي اڌ بادشاهي ڏني وئي، پر بادشاهه (’نٿ‘) (پنهنجي) راز کي ڳولي نه سگهيو. 20.
چوويهه:
اهڙيءَ طرح اڌ بادشاهي کيس (ميترا) ڏني وئي.
بيوقوف مڙس کي اهڙي طرح ٺڳيو.
هڪ ڏينهن يار جي ملاقات راڻي سان ٿي
۽ هو به پنهنجي اڌ بادشاهت جو مزو ماڻيندو هو. 21.
(راڻي) هڪ ڏينهن بادشاهه جي گهر آئي
۽ هڪ ڏينهن (اهو) هڪ مرد هڪ عورت سان شادي ڪندو.
هڪ ڏينهن بادشاهه راڄ ڪندو هو
۽ ٻئي ڏينھن تي يار (شاهي) ڇت جھليندو ھو. 22.
هتي سري چرتروپاخيان جي تريا چارترا جي منتري ڀوپ سمباد جي 292 هين چترتر ختم ٿئي ٿي، تمام سٺو آهي. 292.5571. هلي ٿو
چوويهه:
جتي راجپوري نالي هڪ شهر هو.
راج سين نالي هڪ راجا هو.
هن جي گهر ۾ راج ديو نالي هڪ عورت رهي ٿي
جنهن کان (فرض ڪريو) چنڊ روشني ورتي آهي. 1.
بادشاهه کي عورتن ۾ تمام گهڻي دلچسپي هئي.
هن ائين ئي ڪيو جيڪو راڻيءَ چيو.
هو ٻئي (ڪنهن) عورت جي گهر نه ويو.
(ڇاڪاڻ ته هو ان کان ڊڄندو هو) عورت. 2.
سڀني راڻيءَ جي فرمانبرداري ڪئي
۽ بادشاهه کي سمجهه ۾ نه آيو.
(جنهن کي) راڻي مارڻ چاهي ها ته کيس ماري ڇڏي ها
۽ هوءَ جنهن کي چاهي ان جي جان بچائي ٿي. 3.
ان جاءِ تي هڪ طوائف آئي.
بادشاهه هن سان پيار ۾ پئجي ويو.
(سندس) کيس سڏڻ جي خواهش،