ته تنهنجي زال جو ڪنهن مرد سان لاڳاپو آهي.
ڪرم سنگهه ناراض ٿي اتي هليو ويو.
اچل مٽيءَ کي اهو سڀ ڪجهه معلوم ٿيو. 13.
(ڪماري اڳ ۾ ئي هڪ سخي کي اڳيان موڪليو هو. هن چريو ٿيڻ جو مظاهرو ڪيو) بادشاهه جي پگڙي کي پڪڙي، ان کي اڇلائي ڇڏيو.
(راڻي) ڀڄڻ لڳو ۽ چوڻ لڳو. اي سخي! تون چريو آهين
اتي ٻارن وانگر کيڏڻ لڳا
۽ ٻئي سخي پگڙي کڻي اڇلائي ڇڏيائين. 14.
بادشاھه جڏھن انھيءَ پاسي ويندا ھئا، تڏھن پگڙيءَ کي ان پاسي اڇلائي ڇڏيندا ھئا.
هو ٻارن وانگر پگڙي اوڍي رهيا هئا.
سندن مٿي تي ۽ بادشاهه جي مٿي تي مٽي اڇلائي رهيا هئا.
هنن (دوستن کي) وچ ۾ (هيل) ايندي ڏسي (راڻي) ميترا کي اتان ڀڄائي ڇڏيو. 15.
ايتري ۾ بادشاهه پگڙي وٺڻ آيو،
ايتري تائين جو راڻي ميترا کي پنهنجي گهر وٺي وئي.
کين چريو سڏي، (راڻي) کين ڏاڍو مارڻ لڳو
(۽ اهڙيءَ طرح) بادشاهه جي ذهن مان سڀ پريشانيون ڪڍي ڇڏيائين. 16.
پوءِ بادشاهه راڻي کي هٿ ۾ کنيو
۽ پاڻ کيس ائين ئي ٻڌايو
ته بيوقوف ٻار (يعني نوڪر) کي قتل نه ڪيو وڃي.
مون سان جيڪو ٿيڻو هو سو ٿي ويو، هاڻي هنن کي ڪجهه نه چئو. 17.
ٻٽي
پهرين بادشاهه جي پگڙي لاهي ان کي ڦوڪيو.
دوست کي بچايو، بيوقوف (بادشاهه) کي ٺڳيو ۽ نوڪر کي بچايو. 18.
هتي سري چرتروپاخيان جي تريا چترتر جي منتري ڀوپ سمباد جي 235 هين چترڪاري جو نتيجو آهي، تمام سٺو آهي. 235.4417. هلي ٿو
چوويهه:
تبت جو سلطان نالي هڪ بادشاهه هو
جيڪو شعر و شاعري ۾ ذهين هو.
نيپراج ڪالا سندس راڻي هئي،
ڄڻ ته لڇمي جو روپ هو. 1.
ٻٽي
سندس ڳوٺ ۾ بچن متي نالي هڪ طوائف رهندي هئي.
هن جهڙي سهڻي عورت ٽن ماڻهن ۾ نه هئي. 2.
چوويهه:
جڏهن اها طوائف مجري تي اچي ٿي
پوءِ هوءَ راجا جو روپ ڏسي لالچجي.
هوءَ وڏي خوشيءَ جي حالت ۾ نچندي هئي (يعني رقص ڪندي هئي).
۽ هو پنهنجي جسم جي ظاهر کي وساري ڇڏيندو هو. 3.
رات ڏينهن هوءَ (بادشاهه بابت) دل ۾ سوچيندي هئي
۽ بادشاھه جي اميد هميشه دل ۾ رکيائين.
(هوءَ سوچيندي رهي) ته (بادشاهه) مون کي ڪيئن ڀاڪر پائي؟
ٻڌاءِ ته اهو ڏينهن ڪڏهن ملندو. 4.
ٻٽي
بادشاهه هن ڏانهن نهاريو ۽ عورت جي دل ۾ (ان لاءِ) لالچ ٿي ويو.
(هن سوچيو ته) مان ڪهڙي ڪوشش ڪريان ته بادشاهه منو مون سان مذاق ڪري.
چوويهه:
جڏهن (هڪ ڀيري) بادشاهه هڪ درٻار منعقد ڪيو،
(پوءِ) عورت (طوائف) کي ان وقت جي خبر پئي.
هوءَ هٿ ٻڌي بيٺي هئي
۽ پيار وانگر پيار ڪري ٿو. 6.