شري دسم گرنتھ

صفحو - 974


ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਕੌ ਬੋਲਿਯੋ ਤਬੈ ਸਭਹਿਨ ਕਿਯੋ ਬਿਚਾਰ ॥
brahasapat kau boliyo tabai sabhahin kiyo bichaar |

اهي سڀئي گڏ ٿيا ۽ برهماسپتي سپريم، خدا کي سڏيو،

ਖੋਜਿ ਥਕੇ ਪਾਯੋ ਨਹੀ ਕਹ ਗਯੋ ਅਦਿਤ ਕੁਮਾਰ ॥੩॥
khoj thake paayo nahee kah gayo adit kumaar |3|

۽ هن کي ٻڌايو ته انهن مان ڪو به اندرا کي ڳولي نه سگهيو (3)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਕੈਧੌ ਜੂਝਿ ਖੇਤ ਮੈ ਮਰਿਯੋ ॥
kaidhau joojh khet mai mariyo |

يا ته هو جنگ ۾ وڙهندي مري ويو،

ਕੈਧੌ ਤ੍ਰਸਤ ਦਰੀ ਮਹਿ ਦੁਰਿਯੋ ॥
kaidhau trasat daree meh duriyo |

”يا ته هو جنگ ۾ مارجي ويو آهي، يا ڊڄي، لڪي ويو آهي.

ਭਜਿਯੋ ਜੁਧ ਤੇ ਅਧਿਕ ਲਜਾਯੋ ॥
bhajiyo judh te adhik lajaayo |

يا جنگ کان ڀڄڻ ۾ ڏاڍو شرمندو،

ਅਤਿਥ ਗਯੋ ਹ੍ਵੈ ਧਾਮ ਨ ਆਯੋ ॥੪॥
atith gayo hvai dhaam na aayo |4|

”يا ته، پاڻ تي شرمسار ٿي، جنگ مان ڀڄي ويو آهي يا سنسار بڻجي ڪنهن غار ۾ هليو ويو آهي. (4)

ਸੁਕ੍ਰਾਚਾਰਜ ਬਾਚ ॥
sukraachaaraj baach |

شڪراچارجي ڳالهه

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਸੁਕ੍ਰਾਚਾਰਜ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਕੀਜੈ ਯਹੈ ਬਿਚਾਰ ॥
sukraachaaraj yau kahiyo keejai yahai bichaar |

شڪراچارج صلاح ڏني، ”هاڻي اسان کي سوچڻ گهرجي.

ਰਾਜ ਜੁਜਾਤਹਿ ਦੀਜਿਯੈ ਯਹੈ ਮੰਤ੍ਰ ਕੋ ਸਾਰ ॥੫॥
raaj jujaateh deejiyai yahai mantr ko saar |5|

۽ بادشاهي جوجاتي جي حوالي ڪر.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਤ੍ਰਿਦਸ ਇਕਤ੍ਰ ਸਕਲ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥
tridas ikatr sakal hvai ge |

سڀ ديوتا (’تريڊاس‘) گڏ ٿيا

ਇੰਦ੍ਰਤੁ ਦੇਤ ਜੁਜਤਹਿ ਭਏ ॥
eindrat det jujateh bhe |

پوءِ سڀئي ديوتا گڏ ٿيا ۽ اندرا جي حاڪميت جوجاتي حوالي ڪيائون.

ਜਬ ਤਿਨ ਰਾਜ ਇੰਦ੍ਰ ਮੋ ਪਾਯੋ ॥
jab tin raaj indr mo paayo |

جڏهن کيس اندرا جي بادشاهي ملي

ਰੂਪ ਨਿਹਾਰ ਸਚੀ ਲਲਚਾਯੋ ॥੬॥
roop nihaar sachee lalachaayo |6|

اندرا جي حڪومت حاصل ڪرڻ کان پوءِ، جڏهن هن ساچي (اندرا جي زال) جي خوبصورتي کي ڏٺو، ته هو لالچ ۾ پئجي ويو (6)

ਕਹਿਯੋ ਤਾਹਿ ਸੁਨਿ ਸਚੀ ਪਿਆਰੀ ॥
kahiyo taeh sun sachee piaaree |

(جُجاٽي) کيس چيو ته اي پياري ساچي! ٻڌ

ਅਬ ਹੋਵਹੁ ਤੁਮ ਤ੍ਰਿਯਾ ਹਮਾਰੀ ॥
ab hovahu tum triyaa hamaaree |

چئجي ته ٻڌ، منهنجا پيارا سچي، هاڻي تون، بلڪه، منهنجو ساٿي بڻجي.

ਖੋਜਤ ਇੰਦ੍ਰ ਹਾਥ ਨਹਿ ਐਹੈ ॥
khojat indr haath neh aaihai |

ڳولڻ سان به (هاڻي) اندرا هٿ نه ايندي

ਤਾ ਕਹ ਖੋਜਿ ਕਹੂੰ ਕਾ ਕੈਹੈ ॥੭॥
taa kah khoj kahoon kaa kaihai |7|

”ڳوليندي به نه ملندي، پوءِ وقت ڇو وڃايو“ (7)

ਰੋਇ ਸਚੀ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥
roe sachee yau bachan uchaaro |

ساچي روئيندي ائين چيو

ਗਯੋ ਏਸ ਪਰਦੇਸ ਹਮਾਰੋ ॥
gayo es parades hamaaro |

روئيندي، سچي چيو، ”منهنجو مالڪ پرڏيهه ويو آهي.

ਜੇ ਹਮਰੇ ਸਤ ਕੌ ਤੂੰ ਟਰਿ ਹੈਂ ॥
je hamare sat kau toon ttar hain |

جيڪڏهن تون منهنجي ست کي ٽوڙي ڇڏيندو

ਮਹਾ ਨਰਕ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪਰਿ ਹੈਂ ॥੮॥
mahaa narak ke bheetar par hain |8|

”جيڪڏهن تون منهنجي سچائيءَ جي خلاف ورزي ڪندين ته اهو وڏو گناهه ٿيندو“ (8)

ਯਹ ਪਾਪੀ ਤਜਿ ਹੈ ਮੁਹਿ ਨਾਹੀ ॥
yah paapee taj hai muhi naahee |

(هن سوچيو) منهنجي ذهن ۾

ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਹਮਰੋ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
bahu chintaa hamaro man maahee |

(هن سوچيو) ”ڏاڍي ڏک جي ڳالهه آهي ته هي گنهگار هاڻي مون کي اڪيلو نه ڇڏيندو.

ਤਾ ਤੇ ਕਛੂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਿਚਰਿਯੈ ॥
taa te kachhoo charitr bichariyai |

تنهنڪري مون کي هڪ ڪردار تي غور ڪرڻ گهرجي

ਯਾ ਕੌ ਦੂਰਿ ਰਾਜ ਤੇ ਕਰਿਯੈ ॥੯॥
yaa kau door raaj te kariyai |9|

'ڪجهه چال ضرور کيڏيو وڃي ته جيئن هو راڄ ڪرڻ کان پري رهي.' (9)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਏਕ ਪ੍ਰਤਗ੍ਰਯਾ ਮੈ ਕਰੀ ਜੌ ਤੁਮ ਕਰੌ ਬਨਾਇ ॥
ek pratagrayaa mai karee jau tum karau banaae |

(هن چيو ته) مون هڪ واعدو ورتو آهي، جيڪڏهن تون پوري ڪري سگهين ته.

ਤੌ ਹਮ ਕੌ ਬ੍ਰਯਾਹੋ ਅਬੈ ਲੈ ਘਰ ਜਾਹੁ ਸੁਹਾਇ ॥੧੦॥
tau ham kau brayaaho abai lai ghar jaahu suhaae |10|

”پوءِ تون شادي ڪري مون کي گهر وٺي هل.“ (10)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਸ੍ਵਾਰੀ ਆਪੁ ਪਾਲਕੀ ਕੀਜੈ ॥
svaaree aap paalakee keejai |

تون پاڻ پالڪي ۾ سوار آهين

ਰਿਖਿਯਨ ਕੌ ਤਾ ਕੇ ਤਰ ਦੀਜੈ ॥
rikhiyan kau taa ke tar deejai |

”تون، پاڻ، پالڪي ۾ چڙھي، ۽ ساڃاھ وندن کي چؤ ته اھو کڻن ۽ اُن کي کڻ.

ਅਧਿਕ ਧਵਾਵਤ ਤਿਨ ਹ੍ਯਾਂ ਐਯੈ ॥
adhik dhavaavat tin hayaan aaiyai |

انهن کي وڏي ڊرائيو سان هتي آڻيو

ਤਬ ਮੁਹਿ ਹਾਥ ਆਜੁ ਹੀ ਪੈਯੈ ॥੧੧॥
tab muhi haath aaj hee paiyai |11|

’تيز ڊوڙندي هتي پهچان ۽ منهنجو هٿ پڪڙي شاديءَ ۾ ڪر.‘ (11)

ਤਬੈ ਪਾਲਕੀ ਤਾਹਿ ਮੰਗਾਯੋ ॥
tabai paalakee taeh mangaayo |

هن هڪدم پالڪي کي سڏ ڪيو

ਮੁਨਿਯਨ ਕੋ ਤਾ ਕੇ ਤਰ ਲਾਯੋ ॥
muniyan ko taa ke tar laayo |

هن فوري طور تي هڪ پالڪي جو بندوبست ڪيو ۽ ساجن کي ان کي کڻڻ لاءِ چيو.

ਜ੍ਯੋ ਹ੍ਵੈ ਸ੍ਰਮਤ ਅਸਿਤ ਮਨ ਧਰਹੀ ॥
jayo hvai sramat asit man dharahee |

دماغ ۾ سست ٿيڻ جو احساس جيئن ماڻهو ٿڪجي ويندو آهي (ڏنڊ).

ਤ੍ਰਯੋ ਤ੍ਰਯੋ ਕਠਿਨ ਕੋਰਰੇ ਪਰਹੀ ॥੧੨॥
trayo trayo katthin korare parahee |12|

جڏهن فقير بيزار ٿي ويا، تڏهن هن کين مار ڏني (12).

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਏਕ ਉਦਾਲਕ ਰਿਖਿ ਹੁਤੋ ਦਿਯੋ ਸ੍ਰਾਪ ਰਿਸਿ ਠਾਨਿ ॥
ek udaalak rikh huto diyo sraap ris tthaan |

اودلڪ نالي بابا هن تي لعنت ڪئي،

ਤਬ ਤੇ ਗਿਰਿਯੋ ਇੰਦ੍ਰਤੁ ਤੇ ਪਰਿਯੋ ਪ੍ਰਿਥੀ ਪਰ ਆਨ ॥੧੩॥
tab te giriyo indrat te pariyo prithee par aan |13|

جنهن جي ذريعي هن کي اندرا جي بادشاهي مان ڪڍي زمين تي اڇلايو ويو.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਇਸੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤੌਨ ਕੋ ਟਾਰਿਯੋ ॥
eisee charitr tauan ko ttaariyo |

اهڙيءَ طرح (سچي) صفت ڪري هن جوجتي کي پنهنجي ڳچيءَ تان لاهي ڇڏيو.

ਬਹੁਰਿ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਜਾਇ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
bahur indr ko jaae nihaariyo |

اهڙي چال جي ذريعي هن صورتحال کي ٽاريو ۽ پوءِ چوڌاري ڦري اندرا کي مليو.

ਤਹ ਤੇ ਆਨਿ ਰਾਜੁ ਤਿਹ ਦਯੋ ॥
tah te aan raaj tih dayo |

هن کي بادشاهي ڏني وئي