اهي سڀئي گڏ ٿيا ۽ برهماسپتي سپريم، خدا کي سڏيو،
۽ هن کي ٻڌايو ته انهن مان ڪو به اندرا کي ڳولي نه سگهيو (3)
چوپائي
يا ته هو جنگ ۾ وڙهندي مري ويو،
”يا ته هو جنگ ۾ مارجي ويو آهي، يا ڊڄي، لڪي ويو آهي.
يا جنگ کان ڀڄڻ ۾ ڏاڍو شرمندو،
”يا ته، پاڻ تي شرمسار ٿي، جنگ مان ڀڄي ويو آهي يا سنسار بڻجي ڪنهن غار ۾ هليو ويو آهي. (4)
شڪراچارجي ڳالهه
دوهيرا
شڪراچارج صلاح ڏني، ”هاڻي اسان کي سوچڻ گهرجي.
۽ بادشاهي جوجاتي جي حوالي ڪر.
چوپائي
سڀ ديوتا (’تريڊاس‘) گڏ ٿيا
پوءِ سڀئي ديوتا گڏ ٿيا ۽ اندرا جي حاڪميت جوجاتي حوالي ڪيائون.
جڏهن کيس اندرا جي بادشاهي ملي
اندرا جي حڪومت حاصل ڪرڻ کان پوءِ، جڏهن هن ساچي (اندرا جي زال) جي خوبصورتي کي ڏٺو، ته هو لالچ ۾ پئجي ويو (6)
(جُجاٽي) کيس چيو ته اي پياري ساچي! ٻڌ
چئجي ته ٻڌ، منهنجا پيارا سچي، هاڻي تون، بلڪه، منهنجو ساٿي بڻجي.
ڳولڻ سان به (هاڻي) اندرا هٿ نه ايندي
”ڳوليندي به نه ملندي، پوءِ وقت ڇو وڃايو“ (7)
ساچي روئيندي ائين چيو
روئيندي، سچي چيو، ”منهنجو مالڪ پرڏيهه ويو آهي.
جيڪڏهن تون منهنجي ست کي ٽوڙي ڇڏيندو
”جيڪڏهن تون منهنجي سچائيءَ جي خلاف ورزي ڪندين ته اهو وڏو گناهه ٿيندو“ (8)
(هن سوچيو) منهنجي ذهن ۾
(هن سوچيو) ”ڏاڍي ڏک جي ڳالهه آهي ته هي گنهگار هاڻي مون کي اڪيلو نه ڇڏيندو.
تنهنڪري مون کي هڪ ڪردار تي غور ڪرڻ گهرجي
'ڪجهه چال ضرور کيڏيو وڃي ته جيئن هو راڄ ڪرڻ کان پري رهي.' (9)
دوهيرا
(هن چيو ته) مون هڪ واعدو ورتو آهي، جيڪڏهن تون پوري ڪري سگهين ته.
”پوءِ تون شادي ڪري مون کي گهر وٺي هل.“ (10)
چوپائي
تون پاڻ پالڪي ۾ سوار آهين
”تون، پاڻ، پالڪي ۾ چڙھي، ۽ ساڃاھ وندن کي چؤ ته اھو کڻن ۽ اُن کي کڻ.
انهن کي وڏي ڊرائيو سان هتي آڻيو
’تيز ڊوڙندي هتي پهچان ۽ منهنجو هٿ پڪڙي شاديءَ ۾ ڪر.‘ (11)
هن هڪدم پالڪي کي سڏ ڪيو
هن فوري طور تي هڪ پالڪي جو بندوبست ڪيو ۽ ساجن کي ان کي کڻڻ لاءِ چيو.
دماغ ۾ سست ٿيڻ جو احساس جيئن ماڻهو ٿڪجي ويندو آهي (ڏنڊ).
جڏهن فقير بيزار ٿي ويا، تڏهن هن کين مار ڏني (12).
دوهيرا
اودلڪ نالي بابا هن تي لعنت ڪئي،
جنهن جي ذريعي هن کي اندرا جي بادشاهي مان ڪڍي زمين تي اڇلايو ويو.
چوپائي
اهڙيءَ طرح (سچي) صفت ڪري هن جوجتي کي پنهنجي ڳچيءَ تان لاهي ڇڏيو.
اهڙي چال جي ذريعي هن صورتحال کي ٽاريو ۽ پوءِ چوڌاري ڦري اندرا کي مليو.
هن کي بادشاهي ڏني وئي