شري دسم گرنتھ

صفحو - 908


ਬਾਲਕ ਬਾਰ ਤਜੇ ਬਰ ਨਾਰਿ ਤਜੋ ਅਸੁਰਾਰਿ ਯਹੈ ਠਹਰਾਈ ॥
baalak baar taje bar naar tajo asuraar yahai tthaharaaee |

”مان ڇوڪرن، ڇوڪرين ۽ زال کي انهن جي سڀني جهيڙن سميت ڇڏي رهيو آهيان.

ਜਾਇ ਬਸੋ ਬਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਸੋ ਸੁਨੁ ਸੁੰਦਰਿ ਆਜੁ ਇਹੈ ਮਨ ਭਾਈ ॥੬੭॥
jaae baso ban mai sukh so sun sundar aaj ihai man bhaaee |67|

”ٻڌ، سهڻي عورت، مان وڃي جهنگ ۾ رهي ويندس ۽ خوشي حاصل ڪندس، ۽ اها ڳالهه مون کي ڏاڍي وڻندي آهي.“ (67)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪਤਿ ਛਾਡਿ ਕੈ ਬਸਤ ਧਾਮ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥
jo isatree pat chhaadd kai basat dhaam ke maeh |

زال، جيڪا پنهنجي مڙس کي ڇڏي گهر ۾ رهي ٿي،

ਤਿਨ ਕੋ ਆਗੇ ਸ੍ਵਰਗ ਕੇ ਭੀਤਰਿ ਪੈਠਬ ਨਾਹਿ ॥੬੮॥
tin ko aage svarag ke bheetar paitthab naeh |68|

ان کي آخرت ۾ جنت ۾ ڪا به عزت نه ملندي (68)

ਰਾਨੀ ਬਾਚ ॥
raanee baach |

راڻي جي ڳالهه

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

ڪبت

ਬਾਲਕਨ ਬੋਰੌ ਰਾਜ ਇੰਦ੍ਰਹੂੰ ਕੋ ਛੋਰੌ ਔਰ ਭੂਖਨਨ ਤੋਰੋ ਕਠਿਨਾਈ ਐਸੀ ਝਲਿਹੌਂ ॥
baalakan borau raaj indrahoon ko chhorau aauar bhookhanan toro katthinaaee aaisee jhalihauan |

”آئون ٻارن کي ڇڏي ڏيندس ۽ (ديو) اندرا جي حاڪميت کي ڇڏي ڏيندس. ”مان پنهنجا سڀ زيور ٽوڙي ڇڏيندس، ۽ هر قسم جي تڪليفن کي منهن ڏيڻ لاءِ تيار ٿي ويندس.

ਪਾਤ ਫਲ ਖੈਹੌ ਸਿੰਘ ਸਾਪ ਤੇ ਡਰੈਹੌ ਨਾਹਿ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਨ ਪ੍ਯਾਰੇ ਕੇ ਹਿਮਾਚਲ ਮੈ ਗਲਿਹੌਂ ॥
paat fal khaihau singh saap te ddaraihau naeh binaa praan payaare ke himaachal mai galihauan |

”آءٌ پنن ۽ جهنگلي ميون تي جيئرو رهندس ۽ رينگتن ۽ شينهن سان وڙهندس.

ਜੌਨ ਹੌ ਸੁ ਹੈਹੌ ਮੁਖ ਦੇਖੌ ਪਾਛੇ ਚਲੀ ਜੈਹੌ ਨਾ ਤੌ ਬਿਰਹਾਗਨਿ ਕੀ ਆਗਿ ਬੀਚ ਬਲਿ ਹੌਂ ॥
jauan hau su haihau mukh dekhau paachhe chalee jaihau naa tau birahaagan kee aag beech bal hauan |

”۽ پنهنجي محبوب مالڪ کان سواءِ، مان هماليه جي ٿڌ ۾ سڙي پوندس. اچو ته ڇا ٿي سگهي، پر، توهان جي نظر ۾، مان توهان جي پيروي ڪندس.

ਕੌਨ ਕਾਜ ਰਾਜਹੂੰ ਕੋ ਸਾਜ ਮਹਾਰਾਜ ਬਿਨ ਨਾਥ ਜੂ ਤਿਹਾਰੋ ਰਹੇ ਰਹੌਂ ਚਲੇ ਚਲਿਹੌਂ ॥੬੯॥
kauan kaaj raajahoon ko saaj mahaaraaj bin naath joo tihaaro rahe rahauan chale chalihauan |69|

”جنهن ۾ ناڪام ٿي پاڻ کي اڪيلائي جي باهه ۾ سڙي ڇڏيندس. ”اي منهنجا مالڪ، توکان سواءِ هيءَ راڄ ڪهڙي سٺي آهي. ”جيڪڏهن، اي منهنجا مالڪ، تون وڃ ته مان هليو ويندس (69)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ساوا

ਦੇਸ ਤਜੋ ਕਰਿ ਭੇਸ ਤਪੋ ਧਨ ਕੇਸ ਮਰੋਰਿ ਜਟਾਨਿ ਸਵਾਰੌਂ ॥
des tajo kar bhes tapo dhan kes maror jattaan savaarauan |

”مان پنهنجي ملڪ کي ڇڏي ڏيندس، ۽ ملان وارن وارن سان، يوگين (عورت سينگار) ٿي ويندس.

ਲੇਸ ਕਰੌ ਨ ਕਛੂ ਧਨ ਕੌ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਪਨਿਯਾ ਪਰ ਹ੍ਵੈ ਤਨ ਵਾਰੌਂ ॥
les karau na kachhoo dhan kau prabh kee paniyaa par hvai tan vaarauan |

”مون کي ڪا به مالي محبت نه آهي ۽ تنهنجي بوٽن خاطر پنهنجي جان قربان ڪندس.

ਬਾਲਕ ਕ੍ਰੋਰਿ ਕਰੌ ਇਕ ਓਰ ਸੁ ਬਸਤ੍ਰਨ ਛੋਰਿ ਕੈ ਰਾਮ ਸੰਭਾਰੌਂ ॥
baalak kror karau ik or su basatran chhor kai raam sanbhaarauan |

”پنهنجي سڀني ٻارن ۽ نفيس زندگيءَ کي ڇڏي، مان پنهنجي ذهن کي خدا جي توفيق ۾ وجهي ڇڏيندس.

ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਰਾਜ ਨਹੀ ਮੁਹਿ ਕਾਜ ਬਿਨਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਭੈ ਘਰ ਜਾਰੌਂ ॥੭੦॥
eindr ko raaj nahee muhi kaaj binaa mahaaraaj sabhai ghar jaarauan |70|

(70) ”منهنجو ڪو به واسطو نه آهي، ايستائين جو، اندرا ديوتا سان ۽، پنهنجي مالڪ کان سواءِ، مان پنهنجي گهرن کي باهه ڏيندس.

ਅੰਗਨ ਮੈ ਸਜਿਹੌ ਭਗਵੈ ਪਟ ਹਾਥ ਬਿਖੈ ਚਿਪਿਯਾ ਗਹਿ ਲੈਹੌਂ ॥
angan mai sajihau bhagavai patt haath bikhai chipiyaa geh laihauan |

زعفراني ڪپڙن کي سجدو ڪندي، مان پنهنجي هٿن ۾ بهار جو پيالو کڻندس.

ਮੁੰਦ੍ਰਨ ਕਾਨ ਧਰੈ ਅਪਨੇ ਤਵ ਮੂਰਤਿ ਭਿਛਹਿ ਮਾਗਿ ਅਘੈਹੌਂ ॥
mundran kaan dharai apane tav moorat bhichheh maag aghaihauan |

”(يوگڪ) ڪنن سان، مان تنهنجي خاطر منٿ ڪرڻ سان مقابلو ڪندس.

ਨਾਥ ਚਲੌ ਤੁਮ ਠੌਰ ਜਹਾ ਹਮਹੂੰ ਤਿਹ ਠੌਰ ਬਿਖੈ ਚਲਿ ਜੈਹੋ ॥
naath chalau tum tthauar jahaa hamahoon tih tthauar bikhai chal jaiho |

”هاڻي مان توسان زور ڀريان ٿو ته ڪڏهن به گهر ۾ نه رهندس ۽،

ਧਾਮ ਰਹੋ ਨਹਿ ਬਾਤ ਕਹੋ ਪਟ ਫਾਰਿ ਸਭੈ ਅਬ ਜੋਗਿਨ ਹ੍ਵੈਹੌਂ ॥੭੧॥
dhaam raho neh baat kaho patt faar sabhai ab jogin hvaihauan |71|

منهنجا ڪپڙا ڦاڙي، يوگين ٿيندو.'(71)

ਰਾਜਾ ਬਾਚੁ ॥
raajaa baach |

راجا جي ڳالهه

ਰਾਨੀ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਮਹੀਪਤਿ ਸੋਚ ਬਿਚਾਰ ਕਰਿਯੋ ਚਿਤ ਮਾਹੀ ॥
raanee ko roop nihaar maheepat soch bichaar kariyo chit maahee |

راڻيءَ کي اهڙي حالت ۾ ڏسي، راجا ويچاريو ۽ چيائين.

ਰਾਜ ਕਰੋ ਸੁਖ ਸੋ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤੋਹਿ ਤਜੇ ਲਰਕਾ ਮਰਿ ਜਾਹੀ ॥
raaj karo sukh so sun sundar tohi taje larakaa mar jaahee |

”تون خوشيءَ سان حڪومت ڪرين ٿو. توکان سواءِ سڀ ٻار مري ويندا.'

ਸੋ ਨ ਮਿਟੈ ਨ ਹਟੈ ਬਨ ਤੇ ਨ੍ਰਿਪ ਝਾਰਿ ਪਛੋਰਿ ਭਲੇ ਅਵਗਾਹੀ ॥
so na mittai na hattai ban te nrip jhaar pachhor bhale avagaahee |

راجا کيس لالچائڻ جي ڪوشش ڪئي پر هوءَ نه مڃي.

ਮਾਤ ਪਰੀ ਬਿਲਲਾਤ ਧਰਾ ਪਰ ਨਾਰਿ ਹਠੀ ਹਠ ਛਾਡਤ ਨਾਹੀ ॥੭੨॥
maat paree bilalaat dharaa par naar hatthee hatth chhaaddat naahee |72|

راجا سوچيو) ”هڪ طرف ڌرتي ماءُ بيزار ٿي رهي آهي، پر ضدي عورت هٿيار ڦٽا نه ڪري رهي آهي.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ارريل

ਜਬ ਰਾਨੀ ਨ੍ਰਿਪ ਲਖੀ ਸਤਿ ਜੋਗਿਨਿ ਭਈ ॥
jab raanee nrip lakhee sat jogin bhee |

جڏهن راجا کي معلوم ٿيو ته راڻي واقعي يوگين بڻجي وئي آهي.

ਛੋਰਿ ਨ ਚਲਿਯੋ ਧਾਮ ਸੰਗ ਅਪੁਨੇ ਲਈ ॥
chhor na chaliyo dhaam sang apune lee |

هن ساڻس گڏ گهر ڇڏڻ جو فيصلو ڪيو.

ਧਾਰਿ ਜੋਗ ਕੋ ਭੇਸ ਮਾਤ ਪਹਿ ਆਇਯੋ ॥
dhaar jog ko bhes maat peh aaeiyo |

پرديسي جي پوشاڪ ۾ هو پنهنجي ماءُ کي ڏسڻ آيو.

ਹੋ ਭੇਸ ਜੋਗ ਨ੍ਰਿਪ ਹੇਰਿ ਸਭਨ ਦੁਖ ਪਾਇਯੋ ॥੭੩॥
ho bhes jog nrip her sabhan dukh paaeiyo |73|

کيس يوگي جو لباس پاتل ڏسي سڀڪو حيران ٿي ويو.(73)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਬਿਦਾ ਦੀਜਿਯੈ ਦਾਸ ਕੌ ਬਨ ਕੌ ਕਰੈ ਪਯਾਨ ॥
bidaa deejiyai daas kau ban kau karai payaan |

'مهرباني ڪري مون کي الوداع ڪيو، مون کي جنگل ڏانهن وڃڻ جي قابل بڻائي،

ਬੇਦ ਬਿਧਾਨਨ ਧ੍ਯਾਇ ਹੌ ਜੌ ਭਵ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ॥੭੪॥
bed bidhaanan dhayaae hau jau bhav ke bhagavaan |74|

'۽، ويدن تي غور ڪندي، خدا جي خدا تي غور ڪريو،'

ਮਾਤਾ ਬਾਚ ॥
maataa baach |

ماءُ جي ڳالهه

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

ساوا

ਪੂਤ ਰਹੌ ਬਲਿ ਜਾਉ ਕਛੂ ਦਿਨ ਪਾਲ ਕਰੌ ਇਨ ਦੇਸਨ ਕੌ ॥
poot rahau bal jaau kachhoo din paal karau in desan kau |

”اي منهنجا پٽ، آسائشن جو مالڪ، مان توکان قربان آهيان

ਤੁਹਿ ਕ੍ਯੋ ਕਰਿ ਜਾਨ ਕਹੋ ਮੁਖ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖ ਲਾਗਤ ਹੈ ਮਨ ਕੌ ॥
tuhi kayo kar jaan kaho mukh te at hee dukh laagat hai man kau |

”مان توکان ڪيئن پڇي سگھان ٿو وڃان، اھو مون کي وڏي مصيبت ۾ وجهي ٿو.

ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਤੁਹਿ ਕਾਢਿ ਇਤੋ ਸੁਖ ਛਾਡਿ ਕਹਾ ਕਹਿ ਹੌ ਇਨ ਲੋਗਨ ਕੌ ॥
grih te tuhi kaadt ito sukh chhaadd kahaa keh hau in logan kau |

”جڏهن تون هلي ويندين، ته سڄو مضمون ڇا ٻڌايان.

ਸੁਨੁ ਸਾਚੁ ਸਪੂਤ ਕਹੋ ਮੁਖ ਤੇ ਤੁਹਿ ਕੈਸੇ ਕੈ ਦੇਉ ਬਿਦਾ ਬਨ ਕੌ ॥੭੫॥
sun saach sapoot kaho mukh te tuhi kaise kai deo bidaa ban kau |75|

”ٻڌاءِ پٽ، مان توکي الوداع ڪيئن ڪريان؟“ (75)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

چوپائي

ਰਾਜ ਕਰੋ ਸੁਤ ਬਨ ਨ ਪਧਾਰੋ ॥
raaj karo sut ban na padhaaro |

اي پٽ! راڄ ڪر ۽ نه وڃ.

ਮੇਰੇ ਕਹਿਯੋ ਮੰਤ੍ਰ ਬੀਚਾਰੋ ॥
mere kahiyo mantr beechaaro |

”منهنجي عرض تي، جهنگ ۾ نه وڃ.

ਲੋਗਨ ਕੇ ਕਹਿਬੋ ਅਨੁਸਰਿਯੈ ॥
logan ke kahibo anusariyai |

جيئن ماڻهو چون

ਰਾਜ ਜੋਗ ਘਰਿ ਹੀ ਮਹਿ ਕਰਿਯੈ ॥੭੬॥
raaj jog ghar hee meh kariyai |76|

'ماڻهن کي ٻڌو ۽ گھر ۾ يوگڪ ڊومين حاصل ڪرڻ جي ڪوشش ڪريو.' (76)

ਰਾਜਾ ਬਾਚ ॥
raajaa baach |

راجا جي ڳالهه

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

دوهيرا

ਮਾਤਹਿ ਸੀਸ ਝੁਕਾਇ ਕੈ ਪੁਨਿ ਬੋਲਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬੈਨ ॥
maateh sees jhukaae kai pun boliyo nrip bain |

راجا پنهنجي ماءُ جي اڳيان ڪنڌ جهڪائي چيو.

ਊਚ ਨੀਚ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਜੈ ਹੈ ਜਮ ਕੇ ਐਨ ॥੭੭॥
aooch neech raajaa prajaa jai hai jam ke aain |77|

(77).