شري دسم گرنتھ

صفحو - 322


ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਸਮੈ ਭਲੈ ਇਕ ਘਾਤ ਸਿਉ ਹ੍ਵੈ ਇਕਤ੍ਰ ਸਭ ਬਾਲ ॥
samai bhalai ik ghaat siau hvai ikatr sabh baal |

هڪ ڏينهن اوچتو سڀ گوپيون اچي گڏ ٿيون

ਅੰਗ ਸਭੈ ਗਿਨਨੈ ਲਗੀ ਕਰਿ ਕੈ ਬਾਤ ਰਸਾਲ ॥੨੯੧॥
ang sabhai ginanai lagee kar kai baat rasaal |291|

هڪ موقعي تي سڀئي ڇوڪريون (گوپيون) مٺيون ڳالهيون ڪندي ڪرشن جا مختلف عضوا بيان ڪرڻ لڳيون.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਕੋਊ ਕਹੈ ਹਰਿ ਕੋ ਮੁਖ ਸੁੰਦਰ ਕੋਊ ਕਹੈ ਸੁਭ ਨਾਕ ਬਨਿਯੋ ਹੈ ॥
koaoo kahai har ko mukh sundar koaoo kahai subh naak baniyo hai |

ڪو چوي ته ڪرشن جو چهرو موهيندڙ آهي، ڪو چوي ته ڪرشن جو نٿ مزيدار آهي

ਕੋਊ ਕਹੈ ਕਟਿ ਕੇਹਰਿ ਸੀ ਤਨ ਕੰਚਨ ਸੋ ਰਿਝਿ ਕਾਹੂ ਗਨਿਯੋ ਹੈ ॥
koaoo kahai katt kehar see tan kanchan so rijh kaahoo ganiyo hai |

ڪو خوشيءَ سان چوي ٿو ته ڪرشن جو کمر شينهن جهڙو آهي ته ڪو چوي ٿو ڪرشن جو جسم سون جو ٺهيل آهي.

ਨੈਨ ਕੁਰੰਗ ਸੇ ਕੋਊ ਗਨੈ ਜਸੁ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨਿਯੋ ਹੈ ॥
nain kurang se koaoo ganai jas taa chhab ko kab sayaam bhaniyo hai |

ڪوئي (ڪرشنا جو) نان هرڻ وانگر شمار ٿئي ٿو. شيام ڪوي ان حسن کي بيان ڪري ٿو

ਲੋਗਨ ਮੈ ਜਿਮ ਜੀਵ ਬਨਿਯੋ ਤਿਨ ਕੇ ਤਨ ਮੈ ਤਿਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਮਨਿਯੋ ਹੈ ॥੨੯੨॥
logan mai jim jeev baniyo tin ke tan mai tim kaanrah maniyo hai |292|

ڪو اکين لاءِ ڊوءَ جو مثال ڏئي ٿو ۽ شاعر شيام چوي ٿو ته جيئن روح انسان جي جسمن ۾ پکڙجي ٿو، تيئن ڪرشن سڀني گوپين جي ذهنن ۾ پکڙجي ٿو.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਪੇਖਿ ਕਲਾਨਿਧਿ ਸੌ ਮੁਖ ਰੀਝ ਰਹੀ ਸਭ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਰਾ ॥
kaanrah ko pekh kalaanidh sau mukh reejh rahee sabh hee brij baaraa |

ڪرشن جو چنڊ جهڙو چهرو ڏسي برجا جون سڀئي ڇوڪريون خوش ٿي ويون

ਮੋਹਿ ਰਹੇ ਭਗਵਾਨ ਉਤੇ ਇਨਹੂੰ ਦੁਰਗਾ ਬਰੁ ਚੇਟਕ ਡਾਰਾ ॥
mohi rahe bhagavaan ute inahoon duragaa bar chettak ddaaraa |

هن پاسي ڪرشن کي سڀني گوپين جو رغبت آهي ۽ ٻئي طرف درگا جي عطا ڪيل نعمت جي ڪري، گوپيون بيقرار ٿي رهيون آهن.

ਕਾਨਿ ਟਿਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਅਉਰ ਬਿਖੈ ਤਿਹ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਜਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰਾ ॥
kaan ttikai grih aaur bikhai tih ko at hee jas sayaam uchaaraa |

(جيتوڻيڪ) ڪن ٻئي گهر ۾ رهي ٿو. شاعر شيام ان کي چڱيءَ طرح يش سمجھيو آهي

ਜੀਵ ਇਕਤ੍ਰ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਇਮ ਟੂਟ ਗਏ ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਨਾਲ ਕੀ ਤਾਰਾ ॥੨੯੩॥
jeev ikatr rahai tin ko im ttoott ge jiau mrinaal kee taaraa |293|

گوپين جي بي صبري کي وڌائڻ لاءِ، ڪجهه وقت لاءِ ڪنهن ٻئي گهر ۾ رهي، پوءِ سڀني گوپين جون دليون ائين ڦاٽي پيون، جيئن لوٽس جي نلي جي chords جي آسانيءَ سان ٽڪرائجي.293.

ਨੇਹੁ ਲਗਿਯੋ ਇਨ ਕੋ ਹਰਿ ਸੌ ਅਰੁ ਨੇਹੁ ਲਗਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਇਨ ਨਾਰੇ ॥
nehu lagiyo in ko har sau ar nehu lagiyo har ko in naare |

ڪرشن ۽ گوپين جي باهمي محبت وڌندي رهي

ਚੈਨ ਪਰੈ ਦੁਹ ਕੋ ਨਹਿ ਦ੍ਵੈ ਪਲ ਨ੍ਰਹਾਵਨ ਜਾਵਤ ਹੋਤ ਸਵਾਰੇ ॥
chain parai duh ko neh dvai pal nrahaavan jaavat hot savaare |

ٻنهي پاسن کان بيچيني محسوس ڪئي ۽ ڪيترائي ڀيرا غسل ڪرڻ لاء وڃو

ਸ੍ਯਾਮ ਭਏ ਭਗਵਾਨ ਇਨੈ ਬਸਿ ਦੈਤਨ ਕੇ ਜਿਹ ਤੇ ਦਲ ਹਾਰੇ ॥
sayaam bhe bhagavaan inai bas daitan ke jih te dal haare |

ڪرشن، جنهن اڳ ۾ ڀوتن جي لشڪر کي شڪست ڏني هئي، سو هاڻي گوپين جي قبضي ۾ اچي ويو آهي

ਖੇਲ ਦਿਖਾਵਤ ਹੈ ਜਗ ਕੌ ਦਿਨ ਥੋਰਨ ਮੈ ਅਬ ਕੰਸ ਪਛਾਰੇ ॥੨੯੪॥
khel dikhaavat hai jag kau din thoran mai ab kans pachhaare |294|

ھاڻي دنيا آڏو پنھنجي دلڪش راند جي نمائش ڪري رھيو آھي ۽ ٿورن ڏينھن کان پوءِ ڪنسا کي ختم ڪري ڇڏيندو.294.

ਉਤ ਜਾਗਤ ਸ੍ਯਾਮ ਇਤੈ ਗੁਪੀਆ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਹਿਤ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਾ ਕੇ ॥
aut jaagat sayaam itai gupeea kab sayaam kahai hit kai sang taa ke |

شيام شاعرن جو چوڻ آهي ته، اتي ڪرشن جاڳندو آهي ۽ هتي گوپيون (جاڳنديون) آهن جيڪي هن ۾ دلچسپي رکن ٿيون.

ਰੀਝ ਰਹੀ ਤਿਹ ਪੈ ਸਭ ਹੀ ਪਿਖਿ ਨੈਨਨ ਸੋ ਫੁਨਿ ਕਾਨ੍ਰਹਰ ਬਾਕੇ ॥
reejh rahee tih pai sabh hee pikh nainan so fun kaanrahar baake |

شاعر شيام چوي ٿو ته هڪ طرف گوپيون جاڳنديون رهيون آهن ته ٻئي طرف ڪرشن کي رات جو ننڊ نه ايندي آهي، اهي ڪرشن کي پنهنجي اکين سان ڏسي خوش ٿيندا آهن.

ਪ੍ਰੇਮ ਛਕੀ ਨ ਪਰੈ ਇਨ ਕੋ ਕਲਿ ਕਾਮ ਬਢਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਤਨ ਵਾ ਕੇ ॥
prem chhakee na parai in ko kal kaam badtiyo at hee tan vaa ke |

اهي صرف محبت سان مطمئن نه آهن ۽ انهن جي جسم ۾ هوس وڌي رهي آهي

ਖੇਲਹਿ ਪ੍ਰਾਤਹਿ ਕਾਲ ਭਏ ਹਮ ਨਾਹਿ ਲਖੈ ਹਮ ਕੈ ਜਨ ਗਾ ਕੇ ॥੨੯੫॥
kheleh praateh kaal bhe ham naeh lakhai ham kai jan gaa ke |295|

جڏهن ته ڪرشن سان راند ڪندي، ڏينهن اڀري ٿو ۽ انهن کي ان بابت هوشيار نه آهي. 295.

ਪ੍ਰਾਤ ਭਯੋ ਚੁਹਲਾਤ ਚਿਰੀ ਜਲਜਾਤ ਖਿਰੇ ਬਨ ਗਾਇ ਛਿਰਾਨੀ ॥
praat bhayo chuhalaat chiree jalajaat khire ban gaae chhiraanee |

ڏينهن اُڀرڻ لڳو ۽ چُرڙيون چُرڻ لڳيون

ਗੋਪ ਜਗੇ ਪਤਿ ਗੋਪ ਜਗਿਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਜਗੀ ਅਰੁ ਗੋਪਨਿ ਰਾਨੀ ॥
gop jage pat gop jagiyo kab sayaam jagee ar gopan raanee |

ڳئون کي جهنگ ۾ هليو ويو، گوپا جاڳيا آهن، نند جاڳيا آهن، ماءُ يشودا به جاڳائي آهي.

ਜਾਗ ਉਠੇ ਤਬ ਹੀ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਜਾਗਿ ਉਠਿਯੋ ਮੁਸਲੀਧਰ ਮਾਨੀ ॥
jaag utthe tab hee karunaanidh jaag utthiyo musaleedhar maanee |

ڪرشن به جاڳيو ۽ بلرام به جاڳيو

ਗੋਪ ਗਏ ਉਤ ਨ੍ਰਹਾਨ ਕਰੈ ਇਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਚਲੇ ਗੁਪੀਆ ਨਿਜਕਾਨੀ ॥੨੯੬॥
gop ge ut nrahaan karai it kaanrah chale gupeea nijakaanee |296|

انهيءَ پاسي، گوپا غسل ڪرڻ ويا ۽ ان پاسي ڪرشن گوپين ڏانهن ويا.

ਬਾਤ ਕਹੈ ਰਸ ਕੀ ਹਸ ਕੈ ਨਹਿ ਅਉਰ ਕਥਾ ਰਸ ਕੀ ਕੋਊ ਭਾਖੈ ॥
baat kahai ras kee has kai neh aaur kathaa ras kee koaoo bhaakhai |

گوپيون مسڪراهٽ سان خوشيءَ جي ڳالهين ۾ مصروف آهن

ਚੰਚਲ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਕੇ ਅਪੁਨੇ ਦ੍ਰਿਗ ਮੋਹਿ ਤਿਨੈ ਬਤੀਆ ਇਹ ਆਖੈ ॥
chanchal sreepat ke apune drig mohi tinai bateea ih aakhai |

گوپيون پنهنجي اکين سان چست ڪرشن کي هن طرح چونديون آهن

ਬਾਤ ਨ ਜਾਨਤ ਹੋ ਰਸ ਕੀ ਰਸ ਜਾਨਤ ਸੋ ਨਰ ਜੋ ਰਸ ਗਾਖੈ ॥
baat na jaanat ho ras kee ras jaanat so nar jo ras gaakhai |

اسان کي ڪنهن ٻئي جي باري ۾ ڪا به خبر نه آهي، پر ايترو ضرور ڄاڻون ٿا ته جيڪو رس پيئندو آهي، اهو ئي ڄاڻي ٿو ته رس جي قيمت ڇا آهي.

ਪ੍ਰੀਤਿ ਪੜੈ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੜੈ ਰਸ ਰੀਤਿਨ ਚੀਤ ਸੁਨੋ ਸੋਈ ਚਾਖੈ ॥੨੯੭॥
preet parrai kar preet karrai ras reetin cheet suno soee chaakhai |297|

عشق جي گهرائي تڏهن ئي ايندي آهي، جڏهن محبت ٿئي ٿي ۽ جوهر جي ڳالهه ڪرڻ ۾ خوشي محسوس ٿئي ٿي. 297.

ਗੋਪੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
gopee baach kaanrah so |

ڪرشن کي خطاب ڪندي گوپين جو ڪلام:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਮੀਤ ਕਹੋ ਰਸ ਰੀਤਿ ਸਬੈ ਹਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਭਈ ਸੁਨਬੇ ਬਤੀਆ ਕੀ ॥
meet kaho ras reet sabai ham preet bhee sunabe bateea kee |

� اي دوستو! اسان جوهر جي باري ۾ ٻڌڻ ويا

ਅਉਰ ਭਈ ਤੁਹਿ ਦੇਖਨਿ ਕੀ ਤੁਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਭਈ ਹਮਰੀ ਛਤੀਆ ਕੀ ॥
aaur bhee tuhi dekhan kee tum preet bhee hamaree chhateea kee |

اسان کي ان جوهر کي سمجهڻ جو موڊ ٺاهيو جيڪو اسان توهان کي ڏسڻ چاهيون ٿا ۽ توهان کي اسان جي ٿنڀن جا نپل پيارا آهن

ਰੀਝਿ ਲਗੀ ਕਹਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹਸਿ ਸੁੰਦਰ ਬਾਤ ਇਸੀ ਗਤੀਆ ਕੀ ॥
reejh lagee kahane mukh te has sundar baat isee gateea kee |

اهي اهڙيون ڳالهيون خوشيءَ سان ڪري رهيا آهن جن جي منهن تي مسڪراهٽ آهي.

ਨੇਹ ਲਗਿਯੋ ਹਰਿ ਸੋ ਭਈ ਮੋਛਨ ਹੋਤਿ ਇਤੀ ਗਤਿ ਹੈ ਸੁ ਤ੍ਰੀਆ ਕੀ ॥੨੯੮॥
neh lagiyo har so bhee mochhan hot itee gat hai su treea kee |298|

گوپيون ڪرشن سان اهڙيون ڳالهيون ڪن ٿيون ۽ انهن عورتن جي اها حالت آهي جو اهي ڪرشن جي محبت ۾ بي حس ٿي وڃن ٿيون.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਕੰਧ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਚੀਰ ਹਰਨ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥
eit sree dasam sakandh bachitr naattak granthe krisanaavataare cheer haran dhiaae samaapatan |

باب جي پڄاڻي، جنهن جو عنوان آهي ”ڪپڙن جي چوري“ جي عنوان سان ڪرشن اوتار (دشم اسڪند تي ٻڌل) بچيتار ناٽڪ ۾.

ਅਥ ਬਿਪਨ ਗ੍ਰਿਹ ਗੋਪ ਪਠੈਬੋ ॥
ath bipan grih gop patthaibo |

هاڻي برهمڻن جي گهرن ڏانهن گوپا موڪلڻ جو بيان آهي

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਕੈ ਕ੍ਰੀੜਾ ਇਨ ਸੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਇਸਨਾਨੁ ॥
kai kreerraa in so krisan kai jamunaa isanaan |

انهن (گوپين) سان راند کيڏڻ ۽ جمنا ۾ غسل ڪندي

ਬਹੁਰ ਸ੍ਯਾਮ ਬਨ ਕੋ ਗਏ ਗਊ ਸੁ ਤ੍ਰਿਨਨ ਚਰਾਨ ॥੨੯੯॥
bahur sayaam ban ko ge gaoo su trinan charaan |299|

گوپين سان راند ڪرڻ ۽ غسل ڪرڻ کان پوءِ ڪرشن ڍورن کي چرڻ لاءِ ويو.

ਕ੍ਰਿਸਨ ਸਰਾਹਤ ਤਰਨ ਕੋ ਬਨ ਮੈ ਆਗੇ ਗਏ ॥
krisan saraahat taran ko ban mai aage ge |

ڪرشن برچس کي سلام ڪندي اڳتي وڌي رهيو آهي (رستي ۾ ڪري پيو)

ਸੰਗ ਗ੍ਵਾਰ ਜੇਤੇ ਹੁਤੇ ਤੇ ਸਭ ਭੂਖਿ ਭਏ ॥੩੦੦॥
sang gvaar jete hute te sabh bhookh bhe |300|

خوبصورت عورتن جي ساراهه ڪندي، ڪرشن اڳتي وڌيو ۽ گوپا ڇوڪرا جيڪي ساڻس گڏ هئا، بکيا 300 ٿي ويا.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਪਤ੍ਰ ਭਲੇ ਤਿਨ ਕੇ ਸੁਭ ਫੂਲ ਭਲੇ ਫਲ ਹੈ ਸੁਭ ਸੋਭ ਸੁਹਾਈ ॥
patr bhale tin ke subh fool bhale fal hai subh sobh suhaaee |

انهن وڻن جا پن سٺا آهن،

ਭੂਖ ਲਗੇ ਘਰ ਕੋ ਉਮਗੇ ਪੈ ਬਿਰਾਜਨ ਕੋ ਸੁਖਦਾ ਪਰਛਾਈ ॥
bhookh lage ghar ko umage pai biraajan ko sukhadaa parachhaaee |

گهر اچڻ وقت هنن جا گل، ميوا ۽ ڇانو سڀ سٺا آهن.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਰੈ ਤਿਹ ਕੇ ਮੁਰਲੀ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰ ਮੋ ਮੁਖ ਸਾਥ ਬਜਾਈ ॥
kaanrah tarai tih ke muralee geh kai kar mo mukh saath bajaaee |

ڪرشن انهن وڻن هيٺان پنهنجي بانسري وڄائي

ਠਾਢਿ ਰਹਿਯੋ ਸੁਨਿ ਪਉਨ ਘਰੀ ਇਕ ਥਕਤ ਰਹੀ ਜਮੁਨਾ ਉਰਝਾਈ ॥੩੦੧॥
tthaadt rahiyo sun paun gharee ik thakat rahee jamunaa urajhaaee |301|

هن جي بانسري جو آواز ٻڌي هوا ٿوري دير لاءِ بند ٿيڻ لڳي ۽ جمنا به پاڻ ۾ وڪوڙي وئي.

ਮਾਲਸਿਰੀ ਅਰੁ ਜੈਤਸਿਰੀ ਸੁਭ ਸਾਰੰਗ ਬਾਜਤ ਹੈ ਅਰੁ ਗਉਰੀ ॥
maalasiree ar jaitasiree subh saarang baajat hai ar gauree |

(بانسري) مالاسري، جياسري، سارنگ ۽ گوري راڳ ڳايا وڃن ٿا.

ਸੋਰਠਿ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਬਿਲਾਵਲ ਮੀਠੀ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਨਹ ਕਉਰੀ ॥
soratth sudh malaar bilaaval meetthee hai amrit te nah kauree |

ڪرشن پنهنجي بانسري تي موسيقيءَ جي موڊن جهڙوڪ مالشري، جيت شري، سارنگ، گوري، سورٺ، شدھ ملهار ۽ بلاول وڄائي ٿو، جيڪو امرت وانگر مٺو آهي.