DOHRA
هڪ ڏينهن اوچتو سڀ گوپيون اچي گڏ ٿيون
هڪ موقعي تي سڀئي ڇوڪريون (گوپيون) مٺيون ڳالهيون ڪندي ڪرشن جا مختلف عضوا بيان ڪرڻ لڳيون.
سويا
ڪو چوي ته ڪرشن جو چهرو موهيندڙ آهي، ڪو چوي ته ڪرشن جو نٿ مزيدار آهي
ڪو خوشيءَ سان چوي ٿو ته ڪرشن جو کمر شينهن جهڙو آهي ته ڪو چوي ٿو ڪرشن جو جسم سون جو ٺهيل آهي.
ڪوئي (ڪرشنا جو) نان هرڻ وانگر شمار ٿئي ٿو. شيام ڪوي ان حسن کي بيان ڪري ٿو
ڪو اکين لاءِ ڊوءَ جو مثال ڏئي ٿو ۽ شاعر شيام چوي ٿو ته جيئن روح انسان جي جسمن ۾ پکڙجي ٿو، تيئن ڪرشن سڀني گوپين جي ذهنن ۾ پکڙجي ٿو.
ڪرشن جو چنڊ جهڙو چهرو ڏسي برجا جون سڀئي ڇوڪريون خوش ٿي ويون
هن پاسي ڪرشن کي سڀني گوپين جو رغبت آهي ۽ ٻئي طرف درگا جي عطا ڪيل نعمت جي ڪري، گوپيون بيقرار ٿي رهيون آهن.
(جيتوڻيڪ) ڪن ٻئي گهر ۾ رهي ٿو. شاعر شيام ان کي چڱيءَ طرح يش سمجھيو آهي
گوپين جي بي صبري کي وڌائڻ لاءِ، ڪجهه وقت لاءِ ڪنهن ٻئي گهر ۾ رهي، پوءِ سڀني گوپين جون دليون ائين ڦاٽي پيون، جيئن لوٽس جي نلي جي chords جي آسانيءَ سان ٽڪرائجي.293.
ڪرشن ۽ گوپين جي باهمي محبت وڌندي رهي
ٻنهي پاسن کان بيچيني محسوس ڪئي ۽ ڪيترائي ڀيرا غسل ڪرڻ لاء وڃو
ڪرشن، جنهن اڳ ۾ ڀوتن جي لشڪر کي شڪست ڏني هئي، سو هاڻي گوپين جي قبضي ۾ اچي ويو آهي
ھاڻي دنيا آڏو پنھنجي دلڪش راند جي نمائش ڪري رھيو آھي ۽ ٿورن ڏينھن کان پوءِ ڪنسا کي ختم ڪري ڇڏيندو.294.
شيام شاعرن جو چوڻ آهي ته، اتي ڪرشن جاڳندو آهي ۽ هتي گوپيون (جاڳنديون) آهن جيڪي هن ۾ دلچسپي رکن ٿيون.
شاعر شيام چوي ٿو ته هڪ طرف گوپيون جاڳنديون رهيون آهن ته ٻئي طرف ڪرشن کي رات جو ننڊ نه ايندي آهي، اهي ڪرشن کي پنهنجي اکين سان ڏسي خوش ٿيندا آهن.
اهي صرف محبت سان مطمئن نه آهن ۽ انهن جي جسم ۾ هوس وڌي رهي آهي
جڏهن ته ڪرشن سان راند ڪندي، ڏينهن اڀري ٿو ۽ انهن کي ان بابت هوشيار نه آهي. 295.
ڏينهن اُڀرڻ لڳو ۽ چُرڙيون چُرڻ لڳيون
ڳئون کي جهنگ ۾ هليو ويو، گوپا جاڳيا آهن، نند جاڳيا آهن، ماءُ يشودا به جاڳائي آهي.
ڪرشن به جاڳيو ۽ بلرام به جاڳيو
انهيءَ پاسي، گوپا غسل ڪرڻ ويا ۽ ان پاسي ڪرشن گوپين ڏانهن ويا.
گوپيون مسڪراهٽ سان خوشيءَ جي ڳالهين ۾ مصروف آهن
گوپيون پنهنجي اکين سان چست ڪرشن کي هن طرح چونديون آهن
اسان کي ڪنهن ٻئي جي باري ۾ ڪا به خبر نه آهي، پر ايترو ضرور ڄاڻون ٿا ته جيڪو رس پيئندو آهي، اهو ئي ڄاڻي ٿو ته رس جي قيمت ڇا آهي.
عشق جي گهرائي تڏهن ئي ايندي آهي، جڏهن محبت ٿئي ٿي ۽ جوهر جي ڳالهه ڪرڻ ۾ خوشي محسوس ٿئي ٿي. 297.
ڪرشن کي خطاب ڪندي گوپين جو ڪلام:
سويا
� اي دوستو! اسان جوهر جي باري ۾ ٻڌڻ ويا
اسان کي ان جوهر کي سمجهڻ جو موڊ ٺاهيو جيڪو اسان توهان کي ڏسڻ چاهيون ٿا ۽ توهان کي اسان جي ٿنڀن جا نپل پيارا آهن
اهي اهڙيون ڳالهيون خوشيءَ سان ڪري رهيا آهن جن جي منهن تي مسڪراهٽ آهي.
گوپيون ڪرشن سان اهڙيون ڳالهيون ڪن ٿيون ۽ انهن عورتن جي اها حالت آهي جو اهي ڪرشن جي محبت ۾ بي حس ٿي وڃن ٿيون.
باب جي پڄاڻي، جنهن جو عنوان آهي ”ڪپڙن جي چوري“ جي عنوان سان ڪرشن اوتار (دشم اسڪند تي ٻڌل) بچيتار ناٽڪ ۾.
هاڻي برهمڻن جي گهرن ڏانهن گوپا موڪلڻ جو بيان آهي
DOHRA
انهن (گوپين) سان راند کيڏڻ ۽ جمنا ۾ غسل ڪندي
گوپين سان راند ڪرڻ ۽ غسل ڪرڻ کان پوءِ ڪرشن ڍورن کي چرڻ لاءِ ويو.
ڪرشن برچس کي سلام ڪندي اڳتي وڌي رهيو آهي (رستي ۾ ڪري پيو)
خوبصورت عورتن جي ساراهه ڪندي، ڪرشن اڳتي وڌيو ۽ گوپا ڇوڪرا جيڪي ساڻس گڏ هئا، بکيا 300 ٿي ويا.
سويا
انهن وڻن جا پن سٺا آهن،
گهر اچڻ وقت هنن جا گل، ميوا ۽ ڇانو سڀ سٺا آهن.
ڪرشن انهن وڻن هيٺان پنهنجي بانسري وڄائي
هن جي بانسري جو آواز ٻڌي هوا ٿوري دير لاءِ بند ٿيڻ لڳي ۽ جمنا به پاڻ ۾ وڪوڙي وئي.
(بانسري) مالاسري، جياسري، سارنگ ۽ گوري راڳ ڳايا وڃن ٿا.
ڪرشن پنهنجي بانسري تي موسيقيءَ جي موڊن جهڙوڪ مالشري، جيت شري، سارنگ، گوري، سورٺ، شدھ ملهار ۽ بلاول وڄائي ٿو، جيڪو امرت وانگر مٺو آهي.