اهي بجليءَ وانگر چمڪي رهيا هئا ۽ پنهنجن والدين ۽ ڀائرن جي شرم کي ڇڏي،
اهي بلرام جي پيرن تي ڪري پيا، ”اي بلرام! اسان توهان جي پيرن تي ڪريون ٿا، اسان کي ڪرشن بابت ڪجهه ٻڌايو. "2254.
شاعر جو ڪلام:
سورٿا
بلرام ان وقت سڀني گوپين جي عزت ڪئي.
بلرام سڀني گوپين جي عزت ڪئي ۽ مان اها ڳالهه ٻڌايان ٿو جيڪا اڳتي وڌي، 2255
سويا
هڪ دفعي بلرام هڪ ڊرامو ڪيو
ورون پنهنجي پيئڻ لاءِ شراب موڪلي،
جنهن سان هو نشي ۾ مست ٿي ويو
جمنا هن جي اڳيان ڪجهه غرور ڏيکاريو، هن جمنا جو پاڻي پنهنجي هلت سان ڪڍيو. 2256
بلرام کي جمنا جو خطاب:
سورٿا
”اي بلرام! پاڻي وٺو، مون کي ائين ڪرڻ ۾ ڪو عيب يا تڪليف نظر نٿو اچي
پر اي جنگ جي ميدان جا فاتح! تون منهنجي ڳالهه ٻڌ، مان فقط ڪرشن جي نوڪر آهيان.“ 2257.
سويا
بلرام ٻه مهينا اتي رهيو ۽ نند ۽ يشود جي گهر هليو ويو
الوداع لاءِ سندن پيرن تي مٿو رکي،
جيئن ئي هن کيس الوداع ڪرڻ شروع ڪيو، (جسوڌا) ماتم ڪيو ۽ (هن جي) ٻنهي اکين مان ڳوڙها وهي آيا.
۽ موٽڻ جي اجازت گهري، پوءِ ٻئي ڏک ۾ ڳوڙها ڳاڙيندي کيس الوداع ڪندي چيائون ته ”ڪرشن کان پڇو، هو پاڻ ڇو نه آيو آهي؟“ 2258.
بلراما نند ۽ جسوڌا کان موڪلائي، رٿ تي چڙھيو.
نند ۽ يشھودا کي الوداع چوڻ کان پوءِ، بلرام پنھنجي رٿ تي چڙھي روانو ٿيو ۽ ڪيترن ئي ملڪن مان ٿيندو، درياءَ ۽ جبل پار ڪري، پنھنجي شھر پھتو.
(بلرام) راجا (Ugrasen) جي شهر پهچي ويو آهي ۽ شري ڪرشن ڪنهن کان اها ڳالهه ٻڌي.
ڪرشن کي جڏهن سندس اچڻ جي خبر پئي ته هو پنهنجي رٿ تي سوار ٿي سندس استقبال لاءِ آيو.
DOHRA
ٻئي ڀائر گلي ۾ مليا ۽ ڏاڍي خوشي ۽ سڪون مليا.
ٻئي ڀائر ڏاڍي خوشيءَ سان هڪ ٻئي سان مليا ۽ شراب پيئندا ۽ کلندا پنهنجي گهر پهتا.
”بچتر ناٽڪ“ ۾ بلرام جي گوڪل ۾ اچڻ ۽ سندس واپسيءَ جو بيان ختم ٿئي ٿو.
ھاڻي شراگال پاران موڪليل ھن پيغام جي وضاحت شروع ٿئي ٿي: ”مان ڪرشن آھيان“.
DOHRA
ٻئي ڀائر خوشيءَ سان پنهنجي گهر پهتا.
ٻئي ڀائر خوشيءَ سان پنهنجي گهر پهچي ويا ۽ هاڻي مان پنڊرڪ جو قصو بيان ڪريان ٿو، 2261
سويا
(بادشاهه) سريگل شري ڪرشن ڏانهن قاصد موڪليو ۽ چيو ته مان ڪرشن آهيان، تو (پاڻ کي ڪرشن) ڇو سڏيو آهي.
شراگل ڪرشن ڏانهن هڪ قاصد موڪليو ته هو پاڻ ڪرشن آهي ۽ هن پاڻ کي (واسوديو) ڪرشن ڇو سڏيو آهي؟ هن جيڪو به روپ اختيار ڪيو، ان کي ئي ڇڏي ڏنو وڃي
هو ته فقط کير وارو هو، پوءِ هن کي پاڻ کي گوڪل جو پالڻهار سڏائڻ ۾ ڪو ڊپ ڇو نه هو؟
قاصد طرفان اهو به پيغام ڏنو ويو ته، ”يا ته هن قول جو احترام ڪري يا فوج جي حملي کي منهن ڏئي.
سورٿا
شري ڪرشن اهو قبول نه ڪيو جيڪو ملائڪ چيو.
ڪرشن قاصد جي اها ڳالهه قبول نه ڪئي ۽ قاصد کان اها خبر ٻڌي بادشاهه پنهنجو لشڪر حملي لاءِ موڪليو.
سويا
ڪاشي جي راجا ۽ ٻين (ٻين) بادشاهن جي جانشين هڪ لشڪر تيار ڪيو.
ڪيشي جي راجا ۽ ٻين بادشاهن کي پاڻ سان گڏ وٺي، شراگل پنهنجي فوج کي گڏ ڪيو ۽ ان طرف ڪرشن ۽ بلرام پنهنجي فوج کي گڏ ڪيو.
سري ڪرشن، ٻين سڀني یادون سان گڏ، ڪرشن (يعني سريگال) سان جنگ ڪرڻ آيو.
ڪرشن ٻين یادون کي پاڻ سان گڏ وٺي پنڊرڪ سان وڙهڻ لاءِ روانو ٿيو ۽ اهڙيءَ طرح ميدان جنگ ۾ ٻنهي طرفن جا ويڙهاڪ هڪ ٻئي سان آمهون سامهون ٿيا.
جڏهن ته ٻنهي طرفن جي لشڪر هڪ ٻئي کي ڏيکاريو.
ٻنهي طرفن جون گڏ ٿيل فوجون، قيامت جي ڏينهن تي تيز ڪڪرن وانگر نظر اچي رهيون هيون
شري ڪرشن لشڪر مان ٻاهر آيو ۽ ٻنهي لشڪر کي اها ڳالهه ٻڌائي