तस्याः सौन्दर्यवत् वद, कः वक्तव्यः।
तस्याः सौन्दर्यं जगति अप्रतिमम् इति प्रसिद्धम् आसीत् ।
दैत्यराज्यमिव मन्तव्यं सूर्यचन्द्रचन्द्रम्। ३.
चतुर्विंशतिः : १.
यदा भोग मतिः तं दृष्टवान्
(ततः) मोक्षं कृत्वा मनः तस्य निवासः अभवत्।
(सः) मनसि चिन्तितवान्
(दूतं च आहूय) स्पष्टतया उक्तवान्। ४.
द्वयम् : १.
हे सखी ! शृणु, गुल मिहार देहि।
अहं तव जन्मानां दारिद्र्यं छिन्दामि। ५.
चतुर्विंशतिः : १.
इति श्रुत्वा सखीः ।
(ततः) सा तत्क्षणमेव तस्य समीपं धावितवती।
तस्मै बहुधा व्याख्यातम्
आगत्य च प्रियं प्रेम्णः दत्तवान्। ६.
द्वयम् : १.
सुन्दरं मित्रं प्राप्य स्त्रियं प्रीणयति
तस्य प्रेम्णा लीना भूत्वा अकबरं विस्मृतवती।7.
सखी सह स्थातुं सा मनसि चिन्तितवती
अकबरस्य गृहात् च केनचित् चरित्रेण निर्गच्छतु। ८.
अडिगः : १.
सा स्त्रिया मित्राय व्याख्यात उवाच।
प्रियः पासः सूक्ष्मरूपेण (चरित्रं) प्रकाशयितुं उक्तवान्
यत् अहं सेतुना अधः निगूहिष्यामि
ततः बहिः च महोदय! अहं तव गृहम् आगमिष्यामि। ९.
चतुर्विंशतिः : १.
मित्रं हसन् उक्तवान् ।
कथं मम समीपम् आगमिष्यसि ?
यदि अकबरः दुष्टवत् दुष्टः आसीत्
तदा यमः त्वां मां च प्रेषयिष्यति। १०.
अडिगः : १.
(स्त्री उक्तवती) अकबर तदा कि (अहं) युक्तिं वञ्चयिष्यामि अपि।
(अहं) भवता सह बहिः आगत्य विनोदं कर्तुं अवसरं गृह्णामि।
तस्य मूर्खस्य शिरसि पादप्रहारेन
चरित्रदर्शनेन च प्रिये ! अहम् आगत्य त्वां मिलिष्यामि। ११.
सा जानीतेव पिपलवृक्षस्य विशालशाखायाः अधः सुप्तवती ।
अकबरं दृष्ट्वा जागरणं कृत्वा सा नेतृत्वाय अग्रे न गता ।
(अकबरः आगतः तदा सा (स्त्री) अवदत्) अस्य खड्गस्य छाया मम बहु रोचते।
(तस्मात्) सुखेन शयितोऽस्मि निद्राद् न जागरितः। १२.
द्वयम् : १.
यदि अकबरः स्वयं आगत्य मम बाहुं धारयित्वा मां जागरयति
तदपि अहं तस्याः उपरि जूताः कृत्वा निद्रां करिष्यामि। १३.
चतुर्विंशतिः : १.
इति श्रुत्वा राजा
अतः सा जूतां गृहीत्वा तस्य उपरि स्थापयति स्म।
सा (स्त्री) तदेव जूतां हस्ते गृहीतवती
विंशतिः (जूताः) च अकबरं मारितवन्तः। १४.