ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसम् ग्रन्थः
पुटः - 1370
ਗਿਰੇ ਪਾਕ ਸਾਹੀਦ ਯਾਕੀਨ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥
गिरे पाक साहीद याकीन ह्वै कै ॥नूनं च ते पवित्रं शहादतं प्राप्य पतन्ति स्म।
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਕੇ ਨਚਾਵੈ ਤੁਰੰਗੈ ॥
कहूं बीर बाके नचावै तुरंगै ॥क्वचित् शूराश्वाः नृत्यन्ति स्म
ਕਹੂੰ ਜੰਗ ਜੋਧਾ ਬਿਰਾਜੈ ਉਤੰਗੈ ॥੧੬੭॥
कहूं जंग जोधा बिराजै उतंगै ॥१६७॥युद्धे च कुत्रचित् उच्चयोद्धाः वैभवं दर्शयन्ति स्म। १६७.
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਨੈਤ ਬੀਰੇ ਉਠਾਵੈਂ ॥
कहूं बीर बानैत बीरे उठावैं ॥कुत्रचित् बाङ्के बीरः (युद्धस्य) ऋणानि उत्थापयति स्म ।
ਕਹੂੰ ਖੇਤ ਮੈ ਖਿੰਗ ਖਤ੍ਰੀ ਨਚਾਵੈਂ ॥
कहूं खेत मै खिंग खत्री नचावैं ॥युद्धक्षेत्रे कुत्रचित् छत्राश्वाः ('खिङ्ग्') नृत्यन्ति स्म ।
ਕਹੂੰ ਕੋਪ ਕੈ ਕੈ ਹਠੀ ਦਾਤ ਚਾਬੈਂ ॥
कहूं कोप कै कै हठी दात चाबैं ॥क्वचित् क्रुद्धाः हाथीः (योद्धा) दन्तघ्नयन्तः आसन्।
ਕਿਤੇ ਮੂੰਛ ਐਂਠੈ ਕਿਤੇ ਪਾਗ ਦਾਬੈਂ ॥੧੬੮॥
किते मूंछ ऐंठै किते पाग दाबैं ॥१६८॥कुत्रचित् (योद्धवः) श्मश्रुविवर्तन्ते स्म, क्वचित् च पादाः चलन्ति स्म। १६८.
ਦੁਹੂੰ ਓਰ ਗਾਜੇ ਜਬੈ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ॥
दुहूं ओर गाजे जबै छत्रधारी ॥छत्रधारिणः यदा गर्जन्ति स्म उभयतः ।
ਮਚੋ ਲੋਹ ਗਾੜੋ ਪਰੀ ਮਾਰਿ ਭਾਰੀ ॥
मचो लोह गाड़ो परी मारि भारी ॥अतः भयंकरं युद्धं प्रारब्धम्, बहु वधः अपि आरब्धः ।
ਮਹਾ ਕੋਪ ਕੈ ਬੀਰ ਬਾਜੀ ਉਚਕੈ ॥
महा कोप कै बीर बाजी उचकै ॥अतीव क्रुद्धाः सैनिकाः अश्वाः च कूर्दितुं प्रवृत्ताः ।
ਲਗੇ ਦੇਹ ਮੋ ਘਾਇ ਗਾੜੇ ਭਭਕੈ ॥੧੬੯॥
लगे देह मो घाइ गाड़े भभकै ॥१६९॥(रक्तात्) शरीरेषु गभीराः व्रणाः रक्तस्रावम् आरब्धवन्तः। १६९.
ਕਹੂੰ ਕੁੰਡਲਾਕਾਰ ਮੁੰਡੈ ਬਿਰਾਜੈ ॥
कहूं कुंडलाकार मुंडै बिराजै ॥क्वचित् कुण्डलदाराः (केशाः) शिरसा अलङ्कृताः आसन्
ਲਖੇ ਮੁੰਡ ਮਾਲਾਹੁ ਕੇ ਮੁੰਡ ਲਾਜੈ ॥
लखे मुंड मालाहु के मुंड लाजै ॥दृष्ट्वा (तान्) शिवकण्ठे मालान्तान् अपहरन्ति स्म।
ਕਹੂੰ ਘੂੰਮ ਘੂਮੈ ਪਰੇ ਬੀਰ ਭਾਰੀ ॥
कहूं घूंम घूमै परे बीर भारी ॥क्वचित् भक्षितान् पतितान् महायोधाः |
ਮਨੋ ਸਿਧ੍ਰਯ ਬੈਠੇ ਲਗੇ ਜੋਗ ਤਾਰੀ ॥੧੭੦॥
मनो सिध्रय बैठे लगे जोग तारी ॥१७०॥(एवं प्रतीयते स्म) सिद्धयोगस्य ताडनेन सह उपविष्ट इव। १७० ।
ਤਹਾ ਸ੍ਰੋਨ ਕੀ ਕੂਲ ਘਾਰੀ ਬਿਰਾਜੈ ॥
तहा स्रोन की कूल घारी बिराजै ॥तत् दृष्ट्वा तत्र रक्तनदी प्रवहति स्म
ਲਖੈ ਅਸਟ ਨਦ੍ਰਯਾਨ ਕੋ ਦ੍ਰਪ ਭਾਜੈ ॥
लखै असट नद्रयान को द्रप भाजै ॥अष्टानां (पवित्राणां) नदीनां गर्वः अन्तर्धानं भवति स्म।
ਤਹਾ ਬ੍ਰਿੰਦ ਬਾਜੀ ਬਹੇ ਨਕ੍ਰ ਜੈਸੇ ॥
तहा ब्रिंद बाजी बहे नक्र जैसे ॥तस्मिन् ग्राह इव बहवो अश्वयूथाः प्रवहन्ति स्म ।
ਲਸੈ ਮਤ ਦੰਤੀ ਮਹਾ ਸੈਲ ਕੈਸੇ ॥੧੭੧॥
लसै मत दंती महा सैल कैसे ॥१७१॥मस्तगजाः बृहत् पर्वताः इव दृश्यन्ते स्म । १७१.
ਧੁਜਾ ਬ੍ਰਿਛ ਤਾ ਮੋ ਬਹੇ ਜਾਤ ਐਸੇ ॥
धुजा ब्रिछ ता मो बहे जात ऐसे ॥तस्मिन् ध्वजाः बाणवत् क्षोभ्यन्ते स्म
ਲਸੈ ਡੰਡ ਪਤ੍ਰੀ ਬਿਨਾ ਪਤ੍ਰ ਜੈਸੇ ॥
लसै डंड पत्री बिना पत्र जैसे ॥यथा सम्बोधनहीनाः यष्टयः प्रवहन्ति स्म।
ਕਹੂੰ ਛਤ੍ਰ ਤਾ ਮੋ ਬਹੇ ਜਾਤ ਕਾਟੇ ॥
कहूं छत्र ता मो बहे जात काटे ॥तस्मिन् कुत्रचित् छिन्नछत्राणि प्रवहन्ति स्म ।
ਮਨੋ ਫੇਨ ਸੇ ਬਾਰਿ ਮੈ ਬਸਤ੍ਰ ਫਾਟੇ ॥੧੭੨॥
मनो फेन से बारि मै बसत्र फाटे ॥१७२॥फेनः जले विदीर्णवस्त्राणि (प्लवन्ति) इव दृश्यते स्म। १७२.
ਕਹੂੰ ਬਾਹ ਕਾਟੀ ਬਹੇ ਜਾਤ ਐਸੇ ॥
कहूं बाह काटी बहे जात ऐसे ॥क्वचित् विच्छिन्नबाहुः एवं प्रक्षाल्यमानः आसीत् ।
ਮਨੋ ਪੰਚ ਬਕ੍ਰਤਾਨ ਕੇ ਨਾਗ ਜੈਸੇ ॥
मनो पंच बक्रतान के नाग जैसे ॥शिवः ('पञ्च बकरातन') सर्प इव।
ਚੜੇ ਬੀਰ ਬਾਜੀ ਬਹੇ ਜਾਤ ਮਾਰੇ ॥
चड़े बीर बाजी बहे जात मारे ॥क्वचित् हता योद्धा अश्वाः परिभ्रमन्ति स्म ।
ਸਨਾਹੀਨ ਕੇ ਸ੍ਵਾਰ ਪਾਰੈ ਪਧਾਰੇ ॥੧੭੩॥
सनाहीन के स्वार पारै पधारे ॥१७३॥यथा मशकेषु ('सनहिं') आरुह्य (व्यक्तयः) पारं गच्छन्ति स्म। १७३ इति ।
ਕਹੂੰ ਖੋਲ ਖੰਡੇ ਬਹੇ ਜਾਤ ਮਾਰੇ ॥
कहूं खोल खंडे बहे जात मारे ॥क्वचित् (भग्नाः) खण्डाः म्यानाः च (एवं) प्रक्षिप्ताः आसन्,
ਮਨੋ ਏਕਠੇ ਕਛ ਮਛ ਹ੍ਵੈ ਪਧਾਰੇ ॥
मनो एकठे कछ मछ ह्वै पधारे ॥गुल्फौ मत्स्यौ च एकत्र प्रक्षाल्यमानौ इव।
ਤਹਾ ਪਾਗ ਛੂਟੇ ਬਹੇ ਜਾਤ ਐਸੇ ॥
तहा पाग छूटे बहे जात ऐसे ॥तत्र मुक्तपगडाः एवं प्रवहन्ति स्म,
ਮਨੋ ਤੀਸ ਬ੍ਰਯਾਮਾਨ ਕੇ ਨਾਗ ਜੈਸੇ ॥੧੭੪॥
मनो तीस ब्रयामान के नाग जैसे ॥१७४॥यथा त्रिंशत् बियामनाः (द्विगजदीर्घाः) दीर्घाः सर्पाः। १७४ इति ।
ਝਖੀ ਝੁੰਡ ਜਾ ਮੈ ਕਟਾਰੀ ਬਿਰਾਜੈ ॥
झखी झुंड जा मै कटारी बिराजै ॥तस्मिन् दंष्ट्राः मत्स्यविद्यालय इव अलङ्कृताः आसन् ।
ਲਖੇ ਖਿੰਗ ਬਾਕੇ ਬਲੀ ਨਾਗ ਲਾਜੈ ॥
लखे खिंग बाके बली नाग लाजै ॥बलवन्तः सर्पाः अपि श्वेताश्वान् दृष्ट्वा भीताः भवन्ति स्म ।
ਕਹੂੰ ਚਰਮ ਕਾਟੇ ਗਿਰੇ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰੈ ॥
कहूं चरम काटे गिरे ससत्र असत्रै ॥क्वचित् कवचानि ('त्वक्') छिन्नानि (क्वचित्) शस्त्राणि कवचानि च पतितानि।
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਜੀ ਬਹੇ ਜਾਤ ਬਸਤ੍ਰੈ ॥੧੭੫॥
कहूं बीर बाजी बहे जात बसत्रै ॥१७५॥क्वचित् सैनिकाश्वाश्च कवचेन सह व्याप्ताः आसन् । १७५ इति ।
ਹਲਾਚਾਲ ਕੈ ਕੈ ਹਠੀ ਦੈਤ ਢੂਕੇ ॥
हलाचाल कै कै हठी दैत ढूके ॥हठिनः दिग्गजाः चलितुं सज्जाः आसन्
ਚਹੂੰ ਓਰ ਗਾਜੇ ਮਹਾ ਕਾਲ ਜੂ ਕੇ ॥
चहूं ओर गाजे महा काल जू के ॥महाकालजीस्य च चतुर्णां पार्श्वयोः मेघगर्जनाः आसन्।
ਕਿਤੇ ਕੋਪ ਕੈ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰੈ ਚਲਾਵੈ ॥
किते कोप कै ससत्र असत्रै चलावै ॥कुत्रचित् क्रुद्धेन शस्त्राणि प्रज्वलितानि आसन्
ਕਿਤੇ ਸੰਖ ਔ ਭੀਮ ਭੇਰੀ ਬਜਾਵੈ ॥੧੭੬॥
किते संख औ भीम भेरी बजावै ॥१७६॥कुत्रचित् च सांखः, बृहत् ढोलः च वादयति स्म। १७६ इति ।
ਮਹਾ ਫੂਲਿ ਫੀਲੀ ਨਗਾਰੇ ਬਜੈ ਕੈ ॥
महा फूलि फीली नगारे बजै कै ॥महावाताः ('फीली') अतीव प्रसन्नाः भूत्वा स्वगीतानि गायन्ति स्म
ਚਲੇ ਦੁੰਦਭੀ ਤਾਜਿਯੌ ਕੇ ਸੁਨੈ ਕੈ ॥
चले दुंदभी ताजियौ के सुनै कै ॥अश्वानाम् उपरि च केचन घण्टाः ध्वन्यन्ते स्म।
ਮਚੇ ਕੋਪ ਕੈ ਸੁ ਉਸਟੀ ਦਮਾਮੇ ॥
मचे कोप कै सु उसटी दमामे ॥उष्ट्रेषु बद्धाः घण्टाः क्रुद्धाः ध्वन्यन्ते स्म ।
ਮਨੋ ਬਾਜ ਟੁਟੇ ਲਖੇ ਲਾਲ ਤਾਮੇ ॥੧੭੭॥
मनो बाज टुटे लखे लाल तामे ॥१७७॥रक्तं (मांसम्) भोजनं दृष्ट्वा श्येनाः पतन्ति इव । १७७ इति ।
ਕਿਤੇ ਬੀਰ ਬਾਕੇ ਧਰੇ ਲਾਲ ਬਾਨੇ ॥
किते बीर बाके धरे लाल बाने ॥क्वचित् शूरा योद्धा रक्तपट्टिकां धारयन्ति स्म ।
ਕਿਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਔ ਸੇਤ ਕੀਨੇ ਨਿਸਾਨੇ ॥
किते स्याम औ सेत कीने निसाने ॥कुत्रचित् श्वेतकृष्णचिह्नानि (ध्वजाः) कृताः ।
ਕਿਤੇ ਹਰਤਿ ਯੌ ਪੀਤ ਬਾਨੇ ਸੁਹਾਏ ॥
किते हरति यौ पीत बाने सुहाए ॥क्वचित् हरितपीतवस्त्रं एवं अलङ्कृतम् ।
ਹਠੀ ਚੁੰਗ ਬਾਧੇ ਚਲੇ ਖੇਤ ਆਏ ॥੧੭੮॥
हठी चुंग बाधे चले खेत आए ॥१७८॥यथा हठिनः योद्धाः जुटं बद्ध्वा युद्धक्षेत्रे आगताः। १७८.
ਕਿਤੇ ਢਾਲ ਢਾਪੈ ਕਿਤੇ ਚੋਟ ਓਟੈ ॥
किते ढाल ढापै किते चोट ओटै ॥कवचैः आवृताः केचन व्रणैः हृताः ।