Sri Dasam Granth

Strona - 439


ਯੌ ਖੜਗੇਸ ਰਹਿਓ ਥਿਰੁ ਹ੍ਵੈ ਜਿਮ ਪਉਨ ਲਗੈ ਨ ਹਲੇ ਕਨਕਾਚਲੁ ॥
yau kharrages rahio thir hvai jim paun lagai na hale kanakaachal |

Kharag Singh pozostał stabilny jak góra Sumeru uderzona podmuchami wiatru

ਤਾ ਪੈ ਬਸਾਵਤੁ ਹੈ ਨ ਕਛੁ ਸਬ ਹੀ ਜਦੁ ਬੀਰਨ ਕੋ ਘਟਿ ਗਯੋ ਬਲੁ ॥੧੪੨੨॥
taa pai basaavat hai na kachh sab hee jad beeran ko ghatt gayo bal |1422|

Nie wywarło to na niego żadnego wpływu, ale siła Yadavów zaczęła spadać. 1422.

ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਧਨੁ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਜੁਗ ਭੂਪਨ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਹਨੀ ਹੈ ॥
kop keeyo dhan lai kar mai jug bhoopan kee bahu sain hanee hai |

W swojej wściekłości Kharag Singh zniszczył znaczną część armii obu królów

ਬਾਜ ਘਨੇ ਰਥਪਤਿ ਕਰੀ ਅਨੀ ਜੋ ਬਿਧਿ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਗਨੀ ਹੈ ॥
baaj ghane rathapat karee anee jo bidh te nahee jaat ganee hai |

Zniszczył wiele koni, rydwanów itp.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਮਨ ਮੈ ਲਖ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੀ ਹੈ ॥
taa chhab kee upamaa man mai lakh ke mukh te kab sayaam bhanee hai |

Poeta Shyam powiedział (w ten sposób) twarzą w twarz po przemyśleniu porównania tego obrazu.

ਜੁਧ ਕੀ ਠਉਰ ਨ ਹੋਇ ਮਨੋ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਖੇਲ ਕੋ ਠਉਰ ਬਨੀ ਹੈ ॥੧੪੨੩॥
judh kee tthaur na hoe mano ras rudr ke khel ko tthaur banee hai |1423|

Poeta mówi, że pole bitwy zamiast wyglądać jak pole bitwy, wydawało się miejscem zabawy Rudry (Śiwy).1423.

ਲੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਧਸਿਓ ਰਨ ਮੈ ਤਿਹ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਿਓ ॥
lai dhan baan dhasio ran mai tih ke man mai at kop badtio |

(Kharag Singh) rzucił się na pole bitwy z łukiem i strzałami, a jego gniew znacznie wzrósł.

ਜੁ ਹੁਤੋ ਦਲ ਬੈਰਨ ਕੋ ਸਬ ਹੀ ਰਿਸ ਤੇਜ ਕੇ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਤਛ ਡਢਿਓ ॥
ju huto dal bairan ko sab hee ris tej ke sang pratachh ddadtio |

Wpadając we wściekłość, przedostał się do armii wroga i z drugiej strony armia wroga stała się bardzo brutalna

ਅਰਿ ਸੈਨ ਕੋ ਨਾਸ ਕੀਓ ਛਿਨ ਮੈ ਜਸੁ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪਢਿਓ ॥
ar sain ko naas keeo chhin mai jas taa chhab ko kab sayaam padtio |

(On) zniszczył armię wroga jednym uderzeniem. Obraz ten odczytał poeta Shyam (ang.),

ਤਮ ਜਿਉ ਡਰ ਕੇ ਅਰਿ ਭਾਜਿ ਗਏ ਇਹ ਸੂਰ ਨਹੀ ਮਾਨੋ ਸੂਰ ਚਢਿਓ ॥੧੪੨੪॥
tam jiau ddar ke ar bhaaj ge ih soor nahee maano soor chadtio |1424|

Kharag Singh zniszczył armię wroga, która uciekła, gdy ciemność odleciała w obawie przed słońcem. 1424.

ਕੋਪਿ ਝਝਾਝੜ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਅਸਿ ਤੀਛਨ ਲੈ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥
kop jhajhaajharr singh tabai as teechhan lai kar taeh prahaario |

Wtedy Jharajhar Singh rozgniewał się i zaatakował go (Kharag Singha) ostrym mieczem w dłoni.

ਭੂਪ ਛਿਨਾਇ ਲੀਯੋ ਕਰ ਤੇ ਬਰ ਕੈ ਅਰਿ ਕੇ ਤਨ ਊਪਰਿ ਝਾਰਿਓ ॥
bhoop chhinaae leeyo kar te bar kai ar ke tan aoopar jhaario |

Wtedy Jharajhar Singh wpadając we wściekłość, biorąc miecz w rękę, zadał cios Kharagowi Singhowi, który został wyrwany mu z ręki

ਲਾਗਤ ਹੀ ਕਟਿ ਮੂੰਡ ਗਿਰਿਓ ਧਰਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਭਾਉ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥
laagat hee katt moondd girio dhar taa chhab ko kab bhaau nihaario |

Tym samym mieczem uderzył w ciało wroga, przez co jego pień został odcięty i upadł on na ziemię

ਮਾਨਹੁ ਈਸ੍ਵਰ ਕੋਪ ਭਯੋ ਸਿਰ ਪੂਤ ਕੋ ਕਾਟਿ ਜੁਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥੧੪੨੫॥
maanahu eesvar kop bhayo sir poot ko kaatt judaa kar ddaario |1425|

Według poety wyglądało na to, że Śiwa w wielkim gniewie ściął i rzucił głowę Ganeśy. 1425.

ਬੀਰ ਹਨਿਓ ਜਬ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਤਬ ਦੂਸਰ ਕੇ ਮਨਿ ਕੋਪ ਛਯੋ ॥
beer hanio jab hee ran mai tab doosar ke man kop chhayo |

Kiedy ten wojownik został zabity, drugi (Jujhan Singh) wpadł we wściekłość

ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯੰਦਨ ਤਾਹੀ ਕੀ ਓਰ ਗਯੋ ਅਸਿ ਤੀਛਨ ਪਾਨਿ ਲਯੋ ॥
su dhavaae kai sayandan taahee kee or gayo as teechhan paan layo |

Kazał jechać swoim rydwanem i natychmiast biorąc miecz w rękę, ruszył w jego stronę (Kharag Singh)

ਤਬ ਭੂਪ ਸਰਾਸਨੁ ਬਾਨ ਲਯੋ ਅਰਿ ਕੋ ਅਸਿ ਮੂਠ ਤੇ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ॥
tab bhoop saraasan baan layo ar ko as mootth te kaatt dayo |

Następnie król (Kharag Singh) wziął łuk i strzały (w rękę) i odciął miecz wroga od rękojeści,

ਮਾਨੋ ਜੀਹ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ਧਾਇਓ ਹੁਤੋ ਜਮੁ ਜੀਭ ਕਟੀ ਬਿਨੁ ਆਸ ਭਯੋ ॥੧੪੨੬॥
maano jeeh nikaar kai dhaaeio huto jam jeebh kattee bin aas bhayo |1426|

Wtedy król również odciął mu głowę swoim łukiem i strzałami i wyglądał jak ten, który idzie naprzód i łapczywie porusza językiem, lecz z powodu odcięcia języka jego nadzieje na zdobycie smaku się skończyły.1426.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |

Mowa poety:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਜਬ ਹੀ ਕਰਿ ਕੋ ਅਸਿ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਭਟ ਜੇਊ ਭਜੇ ਹੁਤੇ ਤੇ ਸਭ ਧਾਏ ॥
jab hee kar ko as kaatt dayo bhatt jeaoo bhaje hute te sabh dhaae |

Kiedy swoim mieczem pociął wojownika ogromnego jak słoń, wszyscy inni wojownicy, którzy tam byli, padli na niego

ਆਯੁਧ ਲੈ ਅਪੁਨੇ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਅਤਿ ਕੋਪੁ ਬਢਾਏ ॥
aayudh lai apune apune kar chit bikhai at kop badtaae |

Wpadli we wściekłość, biorąc broń w ręce

ਬੀਰ ਬਨੈਤ ਬਨੇ ਸਿਗਰੇ ਤਿਮ ਕੇ ਗੁਨ ਸ੍ਯਾਮ ਕਬੀਸਰ ਗਾਏ ॥
beer banait bane sigare tim ke gun sayaam kabeesar gaae |

Poeta Shyam wychwala wszystkich żołnierzy stojących (z bronią) w ten sposób:

ਮਾਨਹੁ ਭੂਪ ਸੁਅੰਬਰ ਜੁਧੁ ਰਚਿਓ ਭਟ ਏਨ ਬਡੇ ਨ੍ਰਿਪ ਆਏ ॥੧੪੨੭॥
maanahu bhoop suanbar judh rachio bhatt en badde nrip aae |1427|

Byli to godni pochwały wojownicy i wydawało się, że zebrali się tak, jak inni królowie na ceremonii swayamvary przeprowadzanej przez króla. 1427.