En al die staatmaker jong mans is uitgeskakel.(108)
Al die perde, dié van Sindh, Arabië en Irak,
Wat baie vinnig was, is vernietig.(109)
Baie leeu-hart dapper persone is uitgeroei,
Wat ten tye van nood buitengewone moed aan die dag gelê het.(110)
Twee wolke (van vegters) het gekom brul,
Hulle optrede het bloed na die hoogste lug laat vlieg.(111)
Hue and cry is opgewek in die velde,
En die aarde is vertrap deur die hoewe van die perde.(112)
Vlieg soos wind, die perde het die staalhoewe gehad,
Wat die aarde soos die rug van luiperd laat lyk het.(113)
Intussen het die lamp van die heelal die wyn uit die kruik gedrink (sonsondergang),
En die kroon op die kop van die broer (maan) beklee.(114)
Toe die son op die vierde dag verskyn het,
En sy goue strale uitgestraal,(115)
Toe omgord hulle hul leeus,
Hulle het die boog van die Yaman geneem en hul gesigte beskerm.(116)
Hulle het hul sintuie geassimileer, en die woede vir geveg het geblaas,
En hulle het uiters woedend geword.(117)
Op die vierde dag is tienduisend olifante doodgemaak,
En twaalfduisend bliksemperde is gedood.(118)
Drie honderd duisende voetsoldate is gelikwideer,
Wat soos die leeus was en baie bedrewe.(119)
Vierduisend strydwaens is verpletter,
En baie moordenaars van die leeus is ook uitgeroei.(120)
Vier perde van Subhat Singh is geslag,
Die tweede pyl het deur die kop van sy wabestuurder gedring.(121)
Die derde pyl het bo sy wenkbroue getref,
En hy het gevoel asof 'n slang uit 'n skat gedwing is.(122)
Toe die vierde pyl getref is, het hy al sy bewussyn verloor,
Sy vasberadenheid het weggevlug en sy sin vir geregtigheid vergeet.(123)
Soos die vierde pyl naby sy windpyp binnegedring het,
En hy het op die grond geval.(124)
Dit het geblyk dat die man amper dood was,
Soos hy soos 'n bedwelmde leeu neergeval het.(125)
Sy het uit haar wa geklim en op die grond afgeklim,
Sy het baie delikaat maar standvastig gelyk.(126)
Sy het 'n beker water in haar hand gehad,
En gegly om hom te nader (Subhat Singh).(127)
(Sy) het gepraat, 'O, jy die vreemde man van koninklikes,,
'Waarom loer jy in die bloedbelaaide stof?(128)
'Ek is dieselfde, jou lewe en liefde, en jy in die fleur van jou jeug,
'Tans het ek gekom om 'n blik op jou te kry.'(129)
(Hy) het gesê: 'O, jy die goeie hart,
"Waarom het jy vol ellende na hierdie plek gekom?" (130)
(Sy,) 'As jy dood was, sou ek gekom het om jou liggaam te neem.,
'Maar, aangesien jy nog lewe, wil ek graag die Almagtige bedank.'(131)
Hy omhels haar met sagte redevoering,