శ్రీ దశమ్ గ్రంథ్

పేజీ - 1378


ਕਹੂੰ ਘੂੰਮਿ ਭੂੰਮੈ ਪਰੇ ਖੇਤ ਬਾਜੀ ॥
kahoon ghoonm bhoonmai pare khet baajee |

యుద్ధభూమిలో ఎక్కడో గుర్రాలు ఆహారం తిన్న తర్వాత నేలమీద పడిపోతున్నాయి.

ਨਿਵਾਜੇ ਝੁਕੈ ਹੈ ਮਨੌ ਕਾਬਿ ਕਾਜੀ ॥੨੬੮॥
nivaaje jhukai hai manau kaab kaajee |268|

(ఇది ఇలా కనిపించింది) ఖాజీలు నమాజ్‌ను కాబాలో (చదవడానికి) వంగి నమస్కరిస్తున్నట్లు. 268.

ਹਠੀ ਬਧਿ ਗੋਪਾ ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਣ ਬਾਕੇ ॥
hatthee badh gopaa gulitraan baake |

హతి బాంకే యోధులు గోప్ మరియు గులిట్రాన్ (ఇనుప చేతి తొడుగులు) వేళ్లకు కట్టుకున్నారు.

ਚਲੇ ਕੋਪ ਕੈ ਕੈ ਹਠੀਲੇ ਨਿਸਾਕੇ ॥
chale kop kai kai hattheele nisaake |

మరియు నిర్భయ ('నిసాకే') ఉగ్రమైన కోపంతో వెళ్ళాడు.

ਕਹੂੰ ਚਰਮ ਬਰਮੈ ਗਿਰੇ ਮਰਮ ਛੇਦੇ ॥
kahoon charam baramai gire maram chhede |

ఎక్కడో కవచాలు, కవచాలు గుచ్చుకుని పడి ఉన్నాయి

ਕਹੂੰ ਮਾਸ ਕੇ ਗਿਧ ਲੈ ਗੇ ਲਬੇਦੇ ॥੨੬੯॥
kahoon maas ke gidh lai ge labede |269|

మరియు ఎక్కడో రాబందులు మాంసం మూటలను మోస్తున్నాయి. 269.

ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਜੀ ਬਜੰਤ੍ਰੀ ਝਰੇ ਹੈਂ ॥
kahoon beer baajee bajantree jhare hain |

కొన్నిచోట్ల సైనికులు, గుర్రాలు, నాగర్చి పడిపోయారు

ਕਹੂੰ ਖੰਡ ਖੰਡ ਹ੍ਵੈ ਸਿਪਾਹੀ ਮਰੇ ਹੈਂ ॥
kahoon khandd khandd hvai sipaahee mare hain |

మరియు ఎక్కడో వికలాంగ సైనికులు చనిపోయారు.

ਕਹੂੰ ਮਤ ਦੰਤੀ ਪਰੇ ਹੈਂ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
kahoon mat dantee pare hain prahaare |

కొన్నిచోట్ల ఏనుగులు చనిపోయాయి.

ਗਿਰੇ ਭੂਮਿ ਪਬੈ ਮਨੋ ਬਦ੍ਰ ਮਾਰੇ ॥੨੭੦॥
gire bhoom pabai mano badr maare |270|

(అవి కనిపించాయి) అవి పిడుగుల వల్ల విరిగిన పర్వతాలలా ఉన్నాయి. 270.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వీయ:

ਕਾਢਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਜਬੈ ਗਰਜਿਯੋ ਲਖਿ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਭੇ ਡਰਪਾਨੇ ॥
kaadt kripaan jabai garajiyo lakh dev adev sabhe ddarapaane |

(మహా కాళుడు) ఒక కిర్పంతో (చేతిలో) వచ్చినప్పుడు దేవతలు మరియు రాక్షసులు అందరూ అతన్ని చూసి భయపడ్డారు.

ਆਨਿ ਪ੍ਰਲੈ ਦਿਨ ਸੋ ਪ੍ਰਗਟ੍ਯੋ ਸਿਤ ਸਾਇਕ ਲੈ ਅਸਿਕੇਤੁ ਰਿਸਾਨੇ ॥
aan pralai din so pragattayo sit saaeik lai asiket risaane |

అసికేతుడు (మహాయుగం) ప్రళయ దినంలా విల్లు ఊపుతూ కనిపించాడు.

ਫੂਕ ਭਏ ਮੁਖ ਸੂਖਿ ਗਈ ਥੁਕਿ ਜੋਰਿ ਹਥਿਯਾਰ ਕਰੋਰਿ ਪਰਾਨੇ ॥
fook bhe mukh sookh gee thuk jor hathiyaar karor paraane |

ముఖాలు (అన్నింటిలో) పాలిపోయాయి (లేతగా మారాయి), ఉమ్మి ఎండిపోయింది మరియు లక్షలాది మంది ఆయుధాలు పట్టుకుని పారిపోయారు (అలా).

ਮਾਨਹੁ ਸਾਵਨ ਕੇ ਬਦਰਾ ਸੁਨਿ ਮਾਰੁਤਿ ਕੀ ਘਹਰੈ ਭਹਰਾਨੇ ॥੨੭੧॥
maanahu saavan ke badaraa sun maarut kee ghaharai bhaharaane |271|

సబ్బుకు బదులు గాలి శబ్దం వింటున్నట్లుగా (ఎగిరి పోయి) ౨౭౧.

ਡਾਕਿ ਅਚੈ ਕਹੂੰ ਸ੍ਰੋਨ ਡਕਾਡਕ ਪ੍ਰੇਤ ਪਿਸਾਚ ਕਹੂੰ ਕਿਲਕਾਰੈਂ ॥
ddaak achai kahoon sron ddakaaddak pret pisaach kahoon kilakaarain |

ఎక్కడో పోస్ట్‌మెన్‌లు రక్తం తాగుతున్నారు, ఎక్కడో పిశాచాలు, దయ్యాలు అరుస్తున్నాయి.

ਬਾਜਤ ਹੈ ਕਹੂੰ ਡੌਰੂ ਡਮਾਡਮ ਭੈਰਵ ਭੂਤ ਕਹੂੰ ਭਭਕਾਰੈਂ ॥
baajat hai kahoon ddauaroo ddamaaddam bhairav bhoot kahoon bhabhakaarain |

ఎక్కడో డోరు డప్పు వాయించగా, ఎక్కడో దెయ్యాలు, దయ్యాలు అరుస్తున్నాయి.

ਜੰਗ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਬਜੈ ਕਹੂੰ ਭੀਖਨ ਸੀ ਰਨ ਭੇਰਿ ਭਕਾਰੈਂ ॥
jang mridang upang bajai kahoon bheekhan see ran bher bhakaarain |

ఎక్కడో శంఖ ('యుద్ధం') మృదంగాలు, ఉపాంగ్‌లు ప్లే చేయబడుతున్నాయి మరియు ఎక్కడో యుద్ధంలో ఉన్న యోధుల నుండి భాయ్ భాయ్ యొక్క భీకర (శబ్దం) వినబడింది.

ਆਨਿ ਅਰੈ ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਚਟਾਪਟ ਕੋਪਿ ਕਟਾਕਟ ਘਾਇ ਪ੍ਰਹਾਰੈਂ ॥੨੭੨॥
aan arai kahoon beer chattaapatt kop kattaakatt ghaae prahaarain |272|

ఎక్కడో యోధులు అకస్మాత్తుగా వచ్చి ఆగిపోయి కోపంతో కొట్టి గాయపరిచారు. 272.

ਐਸੀ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਮਾਰਿ ਮਚੀ ਭਟ ਕੋਪ ਭਰੇ ਅਰਿ ਓਰ ਚਹੈਂ ॥
aaisee bilok kai maar machee bhatt kop bhare ar or chahain |

ఇంత భయంకరమైన యుద్ధాన్ని చూసి శత్రు పక్షంలోని యోధులు ఆగ్రహంతో రగిలిపోయారు

ਬਰਛੇ ਅਰੁ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਤਿਰਸੂਲ ਗਹੈਂ ॥
barachhe ar baan kamaan kripaan gadaa barachhee tirasool gahain |

ఈటె, బాణం, విల్లు, కిర్పాన్, గదా, ఈటె త్రిశూలం పట్టుకుని

ਅਰਿ ਪੈ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ਘਾਇ ਕਰੈ ਨ ਟਰੈ ਬਹੁ ਤੀਰ ਸਰੀਰ ਸਹੈਂ ॥
ar pai araraae kai ghaae karai na ttarai bahu teer sareer sahain |

వారు అరుస్తూనే శత్రువులపై దాడి చేసేవారు మరియు అనేక బాణాల బాణాలను భరించి వెనక్కి తగ్గలేదు.

ਪੁਰਜੇ ਪੁਰਜੇ ਤਨ ਤੇ ਰਨ ਮੈ ਦੁਖ ਤੇ ਤਨ ਮੈ ਮੁਖ ਤੇ ਨ ਕਹੈਂ ॥੨੭੩॥
puraje puraje tan te ran mai dukh te tan mai mukh te na kahain |273|

(వారి) శరీరాలు యుద్ధభూమిలో ముక్కలుగా (పడిపోతున్నాయి), కానీ వారు తమ దుఃఖాన్ని నోటి ద్వారా వ్యక్తం చేయలేదు. 273.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

మొండిగా:

ਪੀਸ ਪੀਸ ਕਰਿ ਦਾਤ ਦੁਬਹਿਯਾ ਧਾਵਹੀਂ ॥
pees pees kar daat dubahiyaa dhaavaheen |

రెండు చేతులతో (రాక్షసుడు) ఆయుధాలు ధరించి వారి పళ్లు మెత్తగా మరియు దాడి చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు

ਬਜ੍ਰ ਬਾਨ ਬਿਛੂਅਨ ਕੇ ਬਿਸਿਖ ਲਗਾਵਹੀਂ ॥
bajr baan bichhooan ke bisikh lagaavaheen |

మరియు బజ్రా బాణాలు, తేళ్లు మరియు బాణాలు వేసేవాడు.

ਟੂਕ ਟੂਕ ਹੈ ਮਰਤ ਨ ਪਗੁ ਪਾਛੇ ਟਰੈਂ ॥
ttook ttook hai marat na pag paachhe ttarain |

టోట్ చనిపోతున్నాడు కానీ వెనక్కి కదలలేదు.

ਹੋ ਚਟਪਟ ਆਨਿ ਬਰੰਗਨਿ ਤਿਨ ਪੁਰਖਨ ਬਰੈਂ ॥੨੭੪॥
ho chattapatt aan barangan tin purakhan barain |274|

ఆ మనుషులకు అకస్మాత్తుగా విరేచనాలు వచ్చాయి. 274.

ਚਾਬਿ ਚਾਬਿ ਕਰਿ ਓਠ ਦੁਬਹਿਯਾ ਰਿਸਿ ਭਰੇ ॥
chaab chaab kar otth dubahiyaa ris bhare |

దుభియా (యోధుడు) ఆవేశంతో నిండిపోయింది

ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਿਰੇ ਨ ਪਗੁ ਪਾਛੇ ਪਰੇ ॥
ttook ttook hvai gire na pag paachhe pare |

వారు ముక్కలుగా పడిపోయారు, కానీ (వారి) అడుగుల వెనుక పడలేదు.

ਜੂਝਿ ਜੂਝਿ ਰਨ ਗਿਰਤ ਸੁਭਟ ਸਮੁਹਾਇ ਕੈ ॥
joojh joojh ran girat subhatt samuhaae kai |

యోధులు యుద్ధంలో పోరాడి పడిపోయేవారు

ਹੋ ਬਸੇ ਸ੍ਵਰਗ ਮੋ ਜਾਇ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥੨੭੫॥
ho base svarag mo jaae param sukh paae kai |275|

మరియు చాలా ఆనందాన్ని పొంది, వారు స్వర్గంలో నివసించేవారు. 275.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వీయ:

ਕੋਪ ਘਨਾ ਕਰਿ ਕੈ ਅਸੁਰਾਰਦਨ ਕਾਢਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨਨ ਕੌ ਰਨ ਧਾਏ ॥
kop ghanaa kar kai asuraaradan kaadt kripaanan kau ran dhaae |

దేవతలు (ప్రత్యేకంగా: ఇక్కడ 'రాక్షసులు' ఉండాలి) చాలా కోపంగా ఉన్నారు, వారి కిర్పాన్‌లను తీసివేసి యుద్ధభూమికి పారిపోయారు.

ਹਾਕਿ ਹਥਿਯਾਰਨ ਲੈ ਉਮਡੇ ਰਨ ਕੌ ਤਜਿ ਕੈ ਪਗੁ ਦ੍ਵੈ ਨ ਪਰਾਏ ॥
haak hathiyaaran lai umadde ran kau taj kai pag dvai na paraae |

ధిక్కరించి, ఆయుధాలు ధరించి, వారు యుద్ధభూమికి పరుగెత్తారు మరియు రెండు అడుగులు కూడా వెనక్కి తగ్గలేదు.

ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰਿ ਪੁਕਾਰਿ ਹਠੀ ਘਨ ਜ੍ਯੋਂ ਗਰਜੇ ਨ ਕਛੂ ਡਰ ਪਾਏ ॥
maar hee maar pukaar hatthee ghan jayon garaje na kachhoo ddar paae |

మారుతులు గర్జించడంతో వారు నిర్భయంగా 'మారో' 'మారో' అని అరిచారు.

ਮਾਨਹੁ ਸਾਵਨ ਕੀ ਰਿਤੁ ਮੈ ਘਨ ਬੂੰਦਨ ਜ੍ਯੋਂ ਸਰ ਤ੍ਯੋਂ ਬਰਖਾਏ ॥੨੭੬॥
maanahu saavan kee rit mai ghan boondan jayon sar tayon barakhaae |276|

(అనిపించింది) సావన రుతువులో కొమ్మల నుండి రాలుతున్న చుక్కల వంటి బాణాలను కురిపించినట్లు. 276.

ਧੂਲ ਜਟਾਯੁ ਤੇ ਅਦਿਕ ਸੂਰ ਸਭੈ ਉਮਡੇ ਕਰ ਆਯੁਧ ਲੈ ਕੈ ॥
dhool jattaay te adik soor sabhai umadde kar aayudh lai kai |

ధుల్, జటాయు మొదలైన యోధులందరూ ఆయుధాలతో వచ్చారు.

ਕੋਪ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਲਏ ਕਰ ਬਾਨ ਮਹਾ ਹਠ ਠਾਨਿ ਬਡੀ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕੈ ॥
kop kripaan le kar baan mahaa hatth tthaan baddee ris kai kai |

ఆ గొప్ప మొండివాళ్ళు చాలా కోపంగా ఉన్నారు మరియు వారి చేతుల్లో బాణాలు మరియు కత్తులు తీసుకున్నారు.

ਚੌਪਿ ਚੜੇ ਚਹੂੰ ਓਰਨ ਤੇ ਬਰਿਯਾਰ ਬਡੇ ਦੋਊ ਨੈਨ ਤਚੈ ਕੈ ॥
chauap charre chahoon oran te bariyaar badde doaoo nain tachai kai |

నాలుగు వైపుల నుండి పెద్ద యోధులు తదేకంగా చూస్తున్నారు

ਆਨਿ ਅਰੇ ਖੜਗਾਧੁਜ ਸੌ ਨ ਚਲੇ ਪਗੁ ਦ੍ਵੈ ਬਿਮੁਖਾਹਵ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥੨੭੭॥
aan are kharragaadhuj sau na chale pag dvai bimukhaahav hvai kai |277|

మరియు అతను వచ్చి ఖర్గధుజ్ (మహాయుగం)తో పోరాడాడు మరియు యుద్ధభూమిని ఎదుర్కోకుండా రెండు అడుగులు కూడా నడవలేదు (అంటే వెనక్కి కదలలేదు). 277.

ਭਾਰੀ ਪ੍ਰਤਾਪ ਭਰੇ ਮਨ ਮੈ ਭਟ ਧਾਇ ਪਰੇ ਬਿਬਿਧਾਯੁਧ ਲੀਨੇ ॥
bhaaree prataap bhare man mai bhatt dhaae pare bibidhaayudh leene |

వారి మనస్సులలో చాలా ఉత్సాహంతో, యోధులు వివిధ రకాల కవచాలను తీసుకొని విడిపోయారు.

ਕੌਚ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਸੇ ਸਭ ਸਾਜਨ ਓਠਨ ਚਾਬਿ ਬਡੀ ਰਿਸਿ ਕੀਨੇ ॥
kauach kripaan kase sabh saajan otthan chaab baddee ris keene |

కవచ్, కిర్పాన్ మొదలైన వారంతా అలంకరిస్తారు మరియు చాలా కోపంగా పెదవులు నమలుతూ పైకి వచ్చారు.

ਆਛੇ ਕੁਲਾਨ ਬਿਖੈ ਉਪਜੇ ਸਭ ਕੌਨਹੂੰ ਬਾਤ ਬਿਖੈ ਨਹਿ ਹੀਨੇ ॥
aachhe kulaan bikhai upaje sabh kauanahoon baat bikhai neh heene |

వీరంతా మంచి వంశాలలో పుట్టి దేనిలోనూ తక్కువవారు కాదు.

ਜੂਝਿ ਗਿਰੇ ਖੜਗਾਧੁਜ ਸੌ ਲਰਿ ਸ੍ਰੋਨਿਤ ਸੋ ਸਿਗਰੇ ਅੰਗ ਭੀਨੇ ॥੨੭੮॥
joojh gire kharragaadhuj sau lar sronit so sigare ang bheene |278|

వారు ఖర్గధుజ్ (మహాయుగం)తో పోరాడుతూ పడిపోయారు మరియు వారి అవయవాలన్నీ రక్తంతో తడిసిపోయాయి. 278.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

ఇరవై నాలుగు:

ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋਪ ਕਾਲ ਜਬ ਭਰਾ ॥
eih bidh kop kaal jab bharaa |

కాలా కోపంతో నిండినప్పుడు,

ਦੁਸਟਨ ਕੋ ਛਿਨ ਮੈ ਬਧੁ ਕਰਾ ॥
dusattan ko chhin mai badh karaa |

(కాబట్టి అతను) దుర్మార్గులను కుట్టినందులో వధించాడు.