దీనిని పరామర్శించిన జరాసంధుడు సభను లేవనెత్తాడు.
ఈ సంప్రదింపులు జరిపిన తర్వాత, జరాసంధుడు ఆస్థానాన్ని ఆశ్రయించాడు మరియు రాజులు సంతోషించి, తమ ఇళ్లకు వెళ్లిపోయారు.1265.
ఐదుగురు రాజులు తమ తమ స్థానాలకు వచ్చారు మరియు ఇటువైపు రాత్రి ఒక పహార్ గడిచింది
మిగిలిన మూడు పహార్ల కోసం వారు నిద్రపోలేకపోయారు మరియు ఈ విధంగా, రోజు ఉదయించింది.1266.
KABIT
చీకటి (రాత్రి) పగటిపూట ముగిసిపోయింది, యోధులు కోపంతో, మరియు వారి రథాలను అలంకరించారు, (యుద్ధం కోసం)
ఇటువైపు, బ్రజ ప్రభువు, తన మనస్సులో పరమానంద స్థితిలో ఉండి, బలరామును పిలిచి (యుద్ధానికి) వెళ్ళాడు.
అటువైపు కూడా భయం వదలి ఆయుధాలు పట్టుకుని యోధులు గట్టిగా అరుస్తూ ముందుకు సాగారు.
వారి రథాలను నడుపుతూ, శంఖాలు ఊదుతూ, చిన్న డప్పులు కొడుతూ, వారసుల గుర్రాలను స్వారీ చేస్తూ, రెండు సైన్యాలు ఒకరిపై ఒకరు పడ్డాయి.1267.
దోహ్రా
కృష్ణుడు తన రథాలలో కూర్చున్న అపరిమిత కాంతి గనిలా అద్భుతంగా కనిపించాడు
అస్ఫోడల్స్ అతన్ని చంద్రునిగా మరియు తామర పువ్వులు అతనిని సూర్యునిగా భావించాయి.1268.
స్వయ్య
నెమళ్ళు, అతనిని మేఘంగా భావించి, నాట్యం చేయడం ప్రారంభించాయి, పిట్టలు అతన్ని చంద్రునిగా భావించి అడవిలో నాట్యం చేశాయి.
స్త్రీలు అతను ప్రేమ దేవుడని భావించారు మరియు సేవకులు అతన్ని అద్భుతమైన మానవుడిగా భావించారు
యోగులు ఆయనను పరమ యోగి అని భావించారు మరియు రోగాలు ఆయనే నివారణ అని భావించారు
పిల్లలు అతనిని చిన్నపిల్లగా భావించారు మరియు దుర్మార్గులు అతనిని మరణంగా చూశారు.1269.
బాతులు అతన్ని సూర్యునిగా, ఏనుగులు గణేష్గా, గణాలను శివునిగా భావించాయి
అతను ఇంద్రుడు, భూమి మరియు విష్ణువులా కనిపించాడు, కానీ అతను అమాయకపు డోన్ లాగా కూడా ఉన్నాడు
జింకకు అతను కొమ్ములా ఉన్నాడు మరియు మనుష్యులకు కలహాలు లేనివాడు ప్రాణాధారం
స్నేహితులకి మనసులో మిత్రునిలా, శత్రువులకి యమలా కనిపించాడు.1270.
దోహ్రా
రెండు సైన్యాలు తమ మనస్సులలో చాలా కోపంతో గుమిగూడాయి.
రెండు వైపుల సైన్యాలు, మిక్కిలి కోపంతో, ఒకచోట చేరి, వారి బాకాలు వాయిస్తూ మొదలైన యోధులు యుద్ధం చేయడం ప్రారంభించారు.1271.
స్వయ్య
ధూమ్, ధ్వజ, మాన్, ధవల్ మరియు ధరధర్ సింగ్ అనే రాజులు తీవ్ర ఆగ్రహంతో యుద్ధభూమికి చేరుకున్నారు.
వారు తమ భ్రమలన్నీ విడిచిపెట్టి, తమ కవచాలు మరియు కత్తులు తమ చేతుల్లోకి తీసుకుని కృష్ణుడి ముందు పరుగెత్తారు.
వారిని చూసిన కృష్ణుడు బలరాంతో, "ఇప్పుడు నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు చేసుకో
బలవంతుడైన బలరామ్ తన నాగలిని చేతిలోకి తీసుకుని, ఐదుగురి తలలను నరికి నేలపై విసిరాడు.1272.
దోహ్రా
కోపంతో, అతను సేనతో పాటు ఇద్దరు అంటరానివారిని చంపాడు.
సైన్యంలోని రెండు అత్యున్నత విభాగాలు మరియు ఐదుగురు రాజులు చంపబడ్డారు మరియు జీవించి ఉన్న ఒకరిద్దరు యుద్ధ రంగాన్ని విడిచిపెట్టి పారిపోయారు.1273.
బచిత్తర్ నాటకంలో కృష్ణావతారంలో ↵′′′ఐదుగురు రాజులను చంపడం′′ ఆర్మీలోని ఐదు సుప్రీం విభాగాలతో పాటు′′′′′అధ్యాయం ముగింపు.
ఇప్పుడు పన్నెండు మంది రాజులతో యుద్ధం గురించి వివరణ ప్రారంభమవుతుంది
స్వయ్య
పన్నెండు మంది రాజులు ఈ పరిస్థితిని చూసినప్పుడు, వారు చాలా కోపంతో పళ్ళు నొక్కడం ప్రారంభించారు
వారు తమ ఆయుధాలను మరియు ఆయుధాలను విశ్వసించారు మరియు వారి దళాల మధ్య వాటిని పంపిణీ చేశారు
అనంతరం వారందరితో సంప్రదింపులు జరిపారు
వారి హృదయాలు తీవ్ర వేదనలో ఉన్నాయి, వారు ఇలా అన్నారు, ���మేము పోరాడతాము, చనిపోతాము మరియు సంసార సాగరంలో పడవలో వెళ్తాము, ఎందుకంటే మన జీవితంలో ఒక ప్రశంసనీయమైన క్షణం కూడా అద్భుతమైనది.1274.
వారి మనస్సులో అలాంటి భావనను ఏర్పరచుకొని, వారు పట్టుదలతో పెద్ద సైన్యంతో శ్రీకృష్ణుడిని ధిక్కరించారు.
ఇలా మనసులో ఆలోచించి, తగినంత సైన్యాన్ని తీసుకుని వచ్చి, కృష్ణుడిని సవాలు చేయడం మొదలుపెట్టారు, "ఈ బలరాం ఇప్పటికే ఐదుగురు రాజులను చంపాడు మరియు ఇప్పుడు ఓ కృష్ణా! మాతో పోరాడమని మీ సోదరుడికి చెప్పండి
లేకుంటే మీరు మాతో యుద్ధానికి రండి లేదా యుద్ధరంగం వదిలి ఇంటికి వెళ్లండి
మీ ప్రజలు బలహీనులైతే, మీరు మా యొక్క ఏ జీవశక్తిని చూడగలరు?
ఈ మాటలు విన్న వారంతా ఆయుధాలు పట్టుకుని కృష్ణుడి ముందుకు వచ్చారు
వారు రాగానే, సాహిబ్ సింగ్ తల నరికి, సదా సింగ్ను చంపి పడగొట్టారు
సుందర్ సింగ్ను రెండు భాగాలుగా చేసి సజన్ సింగ్ను నాశనం చేశాడు
సమలేష్ సింగ్ అతని జుట్టు నుండి పట్టుకోవడం ద్వారా పడగొట్టబడ్డాడు మరియు ఈ విధంగా, ఒక భయంకరమైన యుద్ధం ఉద్వేగభరితంగా ఉంది.1276.
దోహ్రా