శ్రీ దశమ్ గ్రంథ్

పేజీ - 307


ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వయ్య

ਸੰਗ ਲਏ ਬਛੁਰੇ ਅਰੁ ਗੋਪ ਸੁ ਸਾਝਿ ਪਰੀ ਹਰਿ ਡੇਰਨ ਆਏ ॥
sang le bachhure ar gop su saajh paree har dderan aae |

కృష్ణ జీ సంఝా సమయానికి ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు, తనతో పాటు దూడలను మరియు గ్వాల్ పిల్లలను తీసుకొని వచ్చాడు.

ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਮਹਾ ਮਨ ਮੈ ਮਨ ਭਾਵਤ ਗੀਤ ਸਭੋ ਮਿਲਿ ਗਾਏ ॥
hoe prasan mahaa man mai man bhaavat geet sabho mil gaae |

కృష్ణుడు సాయంత్రం తన ఇంటికి దూడలు మరియు గోప బాలులతో కలిసి తిరిగి వచ్చాడు మరియు అందరూ ఆనందించారు మరియు ఆనంద గీతాలు పాడారు.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਨਾਏ ॥
taa chhab ko jas uch mahaa kab nai mukh te ih bhaat banaae |

ఆ సన్నివేశం యొక్క గొప్ప విజయాన్ని కవి ఇలా వర్ణించాడు:

ਦੇਵਨ ਦੇਵ ਹਨ੍ਯੋ ਧਰ ਪੈ ਛਲਿ ਕੈ ਤਰਿ ਅਉਰਨ ਕੋ ਜੁ ਸੁਨਾਏ ॥੧੬੪॥
devan dev hanayo dhar pai chhal kai tar aauran ko ju sunaae |164|

కృష్ణుడు తనను చంపడానికి వచ్చిన రాక్షసుడిని మోసపూరితంగా చంపాడని కవి ఈ దృశ్యాన్ని చిత్రీకరించాడు.164.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੁ ਬਾਚ ਗੋਪਨ ਪ੍ਰਤਿ ॥
kaanrah ju baach gopan prat |

గోపాలను ఉద్దేశించి కృష్ణుడి ప్రసంగం:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వయ్య

ਫੇਰਿ ਕਹੀ ਇਹ ਗੋਪਨ ਕਉ ਫੁਨਿ ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਸਭ ਹੀ ਮਿਲਿ ਜਾਵੈ ॥
fer kahee ih gopan kau fun praat bhe sabh hee mil jaavai |

మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే వెళ్దాం అని కృష్ణుడు మళ్ళీ గోపకులతో చెప్పాడు

ਅੰਨੁ ਅਚੌ ਅਪਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਮੋ ਜਿਨਿ ਮਧਿ ਮਹਾਬਨ ਕੇ ਮਿਲਿ ਖਾਵੈ ॥
an achau apane grih mo jin madh mahaaban ke mil khaavai |

వారు అడవిలో కలిసి తినే కొన్ని తినుబండారాలను తమ ఇళ్ల నుండి తీసుకెళ్లాలి

ਬੀਚ ਤਰੈ ਹਮ ਪੈ ਜਮੁਨਾ ਮਨ ਭਾਵਤ ਗੀਤ ਸਭੈ ਮਿਲਿ ਗਾਵੈ ॥
beech tarai ham pai jamunaa man bhaavat geet sabhai mil gaavai |

వారు అడవిలో కలిసి తినే కొన్ని తినుబండారాలను తమ ఇళ్ల నుండి తీసుకెళ్లాలి

ਨਾਚਹਿਗੇ ਅਰੁ ਕੂਦਹਿਗੇ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰ ਮੈ ਮੁਰਲੀ ਸੁ ਬਜਾਵੈ ॥੧੬੫॥
naachahige ar koodahige geh kai kar mai muralee su bajaavai |165|

వారు యమునాను ఈదుతూ అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్లి నృత్యం చేస్తూ, దూకి తమ వేణువులు వాయిస్తారు.165.

ਮਾਨ ਲਯੋ ਸਭਨੋ ਵਹ ਗੋਪਨ ਪ੍ਰਾਤ ਭਈ ਜਬ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਨੀ ॥
maan layo sabhano vah gopan praat bhee jab rain bihaanee |

గోపకులందరూ ఈ ఏర్పాటుకు అంగీకరించారు

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਜਾਇ ਉਠਿਓ ਮੁਰਲੀ ਸਭ ਜਾਗ ਉਠੇ ਤਬ ਗਾਇ ਛਿਰਾਨੀ ॥
kaanrah bajaae utthio muralee sabh jaag utthe tab gaae chhiraanee |

రాత్రి గడిచి పగలు తెల్లవారగానే కృష్ణుడు తన వేణువును వాయించగా గోపకులందరూ లేచి గోవులను విడిపించారు.

ਏਕ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਦ੍ਰੁਮ ਪਾਤ ਕਿਧੋ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਸਿਆਮ ਪਿਰਾਨੀ ॥
ek bajaavat hai drum paat kidho upamaa kab siaam piraanee |

వాటిలో కొన్ని, ఆకులు మెలితిప్పినట్లు వాటిని సంగీత వాయిద్యాలు వాయించడం ప్రారంభించారు

ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਿ ਮਹਾ ਇਨ ਕੋ ਪੁਰਹੂਤ ਬਧੂ ਸੁਰ ਲੋਕਿ ਖਿਸਾਨੀ ॥੧੬੬॥
kautuk dekh mahaa in ko purahoot badhoo sur lok khisaanee |166|

ఈ అద్భుత దృశ్యాన్ని చూసి ఇంద్రుని భార్యలు స్వర్గంలో సిగ్గుపడ్డారని కవి శ్యామ్ చెప్పారు.166.

ਗੇਰੀ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰ ਲਗਾਇ ਤਨੈ ਸਿਰ ਪੰਖ ਧਰਿਯੋ ਭਗਵਾਨ ਕਲਾਪੀ ॥
geree ke chitr lagaae tanai sir pankh dhariyo bhagavaan kalaapee |

కృష్ణుడు తన శరీరానికి ఎర్రటి కాకరాన్ని పూసుకుని, అతని తలపై నెమలి ఈకను అమర్చాడు

ਲਾਇ ਤਨੈ ਹਰਿ ਤਾ ਮੁਰਲੀ ਮੁਖਿ ਲੋਕ ਭਯੋ ਜਿਹ ਕੋ ਸਭ ਜਾਪੀ ॥
laae tanai har taa muralee mukh lok bhayo jih ko sabh jaapee |

అతను తన పెదవులపై తన ఆకుపచ్చ వేణువును ఉంచాడు మరియు అతని ముఖం మొత్తం ప్రపంచంచే ఆరాధించబడింది

ਫੂਲ ਗੁਛੇ ਸਿਰਿ ਖੋਸ ਲਏ ਤਰਿ ਰੂਖ ਖਰੋ ਧਰਨੀ ਜਿਨਿ ਥਾਪੀ ॥
fool guchhe sir khos le tar rookh kharo dharanee jin thaapee |

మొత్తం భూమిని స్థాపించినవాడు తన తలలో పువ్వుల గుత్తిని మరియు అతని కనుబొమ్మల క్రింద నిలబడి ఉన్నాడు.

ਖੇਲਿ ਦਿਖਾਵਤ ਹੈ ਜਗ ਕੌ ਅਰੁ ਕੋਊ ਨਹੀ ਹੁਇ ਆਪ ਹੀ ਆਪੀ ॥੧੬੭॥
khel dikhaavat hai jag kau ar koaoo nahee hue aap hee aapee |167|

అతను తన శిరస్సును పూల గుత్తులతో అలంకరించాడు మరియు ప్రపంచ సృష్టికర్త, ఒక చెట్టు క్రింద నిలబడి, ప్రపంచానికి తన ఆటను చూపుతున్నాడు, అది అతనికి మాత్రమే అర్థమైంది.167.

ਕੰਸ ਬਾਚ ਮੰਤ੍ਰੀਅਨ ਸੋ ॥
kans baach mantreean so |

కంసుడు తన మంత్రులను ఉద్దేశించి చేసిన ప్రసంగం:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

దోహ్రా

ਜਬ ਬਕ ਲੈ ਹਰਿ ਜੀ ਹਨਿਓ ਕੰਸ ਸੁਨ੍ਯੋ ਤਬ ਸ੍ਰਉਨਿ ॥
jab bak lai har jee hanio kans sunayo tab sraun |

శ్రీ కృష్ణుడు బకాసురుడిని సంహరించినప్పుడు, కంసుడు తన చెవులతో (ఇది) విన్నాడు.

ਕਰਿ ਇਕਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਹਿ ਕਹਿਓ ਤਹਾ ਭੇਜੀਏ ਕਉਨ ॥੧੬੮॥
kar ikatr mantreh kahio tahaa bhejee kaun |168|

కంసుడు బకాసురుని వధ గురించి విన్నప్పుడు, అతను తన మంత్రులను పిలిచి గూడు పంపవలసిన రాక్షసుడి గురించి సంప్రదింపులు జరిపాడు.168.

ਮੰਤ੍ਰੀ ਬਾਚ ਕੰਸ ਪ੍ਰਤਿ ॥
mantree baach kans prat |

కంసుడిని ఉద్దేశించి మంత్రుల ప్రసంగం:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వయ్య

ਬੈਠਿ ਬਿਚਾਰ ਕਰਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਮੰਤ੍ਰਿਨਿ ਦੈਤ ਅਘਾਸੁਰ ਕੋ ਕਹੁ ਜਾਵੈ ॥
baitth bichaar kariyo nrip mantrin dait aghaasur ko kahu jaavai |

రాష్ట్ర మంత్రులు కూర్చుని, అఘాసురుడిని విడిచిపెట్టమని కోరాలని భావించారు.

ਮਾਰਗੁ ਰੋਕ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਧਰਿ ਪੰਨਗ ਰੂਪ ਮਹਾ ਮੁਖ ਬਾਵੈ ॥
maarag rok rahai tin ko dhar panag roop mahaa mukh baavai |

రాజు కంసుడు, తన మంత్రులతో సంప్రదింపులు జరిపిన తరువాత, అఘాసురుడిని బ్రజ వద్దకు వెళ్లమని కోరాడు, తద్వారా అతను భయంకరమైన పాము రూపాన్ని ధరించి, దారిలో పడుకున్నాడు.

ਆਇ ਪਰੈ ਹਰਿ ਜੀ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰ ਸਨੈ ਚਬਿ ਜਾਵੈ ॥
aae parai har jee jab hee tab hee sabh gvaar sanai chab jaavai |

మరియు కృష్ణుడు అటువైపు వచ్చినప్పుడు, అతను అతనిని గోపాలునితో కలిసి నమలవచ్చు

ਆਇ ਹੈ ਖਾਇ ਤਿਨੈ ਸੁਨਿ ਕੰਸ ਕਿ ਨਾਤੁਰ ਆਪਨੋ ਜੀਉ ਗਵਾਵੈ ॥੧੬੯॥
aae hai khaae tinai sun kans ki naatur aapano jeeo gavaavai |169|

వాటిని నమిలి అఘాసురుడు తిరిగి రావాలి లేదా ఈ ప్రయత్నంలో విఫలమైతే కంసుడు వధించాలి.169.

ਅਥ ਅਘਾਸੁਰ ਦੈਤ ਆਗਮਨ ॥
ath aghaasur dait aagaman |

ఇప్పుడు రాక్షసుడు అఘాసుర రాక గురించి వివరణ ప్రారంభమవుతుంది

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వయ్య

ਜਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਅਘ ਕੰਸਿ ਗਯੋ ਤਹ ਪੰਨਗ ਰੂਪ ਮਹਾ ਧਰਿ ਆਯੋ ॥
jaeh kahiyo agh kans gayo tah panag roop mahaa dhar aayo |

కంసుడు అఘాసురుడిని అక్కడికి వెళ్ళమని కోరాడు. పెద్ద పాము రూపంలో అక్కడికి వచ్చాడు.

ਭ੍ਰਾਤ ਹਨ੍ਯੋ ਭਗਨੀ ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਧ ਕੇ ਮਨਿ ਕ੍ਰੁਧ ਤਹਾ ਕਹੁ ਧਾਯੋ ॥
bhraat hanayo bhaganee sun kai badh ke man krudh tahaa kahu dhaayo |

కంసుడు ఆజ్ఞాపించినట్లుగా, అఘాసురుడు భయంకరమైన పాము రూపాన్ని ధరించి (తన పని కోసం) వెళ్లి తన సోదరుడు బకాసురుడు మరియు అతని సోదరి పుట్నాను చంపడం గురించి విన్నప్పుడు, అతను కూడా చాలా కోపంగా ఉన్నాడు.

ਬੈਠਿ ਰਹਿਓ ਤਿਨ ਕੈ ਮਗ ਮੈ ਹਰਿ ਕੇ ਬਧ ਕਾਜ ਮਹਾ ਮੁਖ ਬਾਯੋ ॥
baitth rahio tin kai mag mai har ke badh kaaj mahaa mukh baayo |

అతను దారిలో కూర్చున్నాడు, తన భయంకరమైన నోరు విశాలంగా తెరుచుకుని, తన మనస్సులో, కృష్ణుడిని చంపే తన పనిని ఉంచుకున్నాడు.

ਦੇਖਤ ਤਾਹਿੰ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਲਕ ਖੇਲ ਕਹਾ ਮਨ ਮੈ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥੧੭੦॥
dekhat taahin sabhai brij baalak khel kahaa man mai lakh paayo |170|

అతనిని చూడగానే బ్రజా అబ్బాయిలందరూ దానిని నాటకంగా భావించారు మరియు అతని అసలు లక్ష్యం ఎవరికీ తెలియలేదు.170.

ਸਭ ਗੋਪਨ ਬਾਚ ਆਪਸਿ ਮੈ ॥
sabh gopan baach aapas mai |

గోపులందరూ తమలో తాము మాట్లాడుకునే మాటలు:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

స్వయ్య

ਕੋਊ ਕਹੈ ਗਿਰਿ ਮਧਿ ਗੁਫਾ ਇਹ ਕੋਊ ਇਕਤ੍ਰ ਕਹੈ ਅੰਧਿਆਰੋ ॥
koaoo kahai gir madh gufaa ih koaoo ikatr kahai andhiaaro |

అది పర్వతంలోని గుహ అని ఎవరో చెప్పారు

ਬਾਲਕ ਕੋਊ ਕਹੈ ਇਹ ਰਾਛਸ ਕੋਊ ਕਹੈ ਇਹ ਪੰਨਗ ਭਾਰੋ ॥
baalak koaoo kahai ih raachhas koaoo kahai ih panag bhaaro |

చీకటికి నిలయం అని ఎవరో చెప్పారు, అది దెయ్యం అని మరికొందరు అది పెద్ద పాము అన్నారు.

ਜਾਇ ਕਹੈ ਇਕ ਨਾਹਿ ਕਹੈ ਇਕ ਬਿਓਤ ਇਹੀ ਮਨ ਮੈ ਤਿਨ ਧਾਰੋ ॥
jaae kahai ik naeh kahai ik biot ihee man mai tin dhaaro |

అందులోకి వెళ్లాలని కొందరు కోరగా మరికొందరు వెళ్లేందుకు నిరాకరించడంతో చర్చ ఇలాగే కొనసాగింది

ਏਕ ਕਹੈ ਚਲੋ ਭਉ ਨ ਕਛੂ ਸੁ ਬਚਾਵ ਕਰੇ ਘਨਸ੍ਯਾਮ ਹਮਾਰੋ ॥੧੭੧॥
ek kahai chalo bhau na kachhoo su bachaav kare ghanasayaam hamaaro |171|

అప్పుడు వారిలో ఒకరు, "నిర్భయముగా దానిలోకి వెళ్ళు, కృష్ణుడు మనలను రక్షిస్తాడు" అని చెప్పాడు.

ਹੇਰਿ ਹਰੈ ਤਿਹ ਮਧਿ ਧਸੇ ਮੁਖ ਨ ਉਨਿ ਰਾਛਸ ਮੀਚ ਲਯੋ ਹੈ ॥
her harai tih madh dhase mukh na un raachhas meech layo hai |

వారు కృష్ణుడిని పిలిచారు మరియు వారందరూ దానిలోకి ప్రవేశించారు మరియు ఆ రాక్షసుడు అతని నోరు మూసుకున్నాడు

ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਆਵੈ ਜਬੈ ਮਮ ਮੀਟ ਹੋ ਬਿਓਤ ਇਹੀ ਮਨ ਮਧਿ ਕਯੋ ਹੈ ॥
sayaam joo aavai jabai mam meett ho biot ihee man madh kayo hai |

కృష్ణుడు ప్రవేశిస్తే నోరు మూసుకుంటాడని ముందే అనుకున్నాడు

ਕਾਨ੍ਰਹ ਗਏ ਤਬ ਮੀਟ ਲਯੋ ਮੁਖ ਦੇਵਨ ਤੋ ਹਹਕਾਰੁ ਭਯੋ ਹੈ ॥
kaanrah ge tab meett layo mukh devan to hahakaar bhayo hai |

కృష్ణుడు లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు, అతను నోరు మూసుకున్నాడు మరియు దేవతల మధ్య గొప్ప విలాపం ఉంది

ਜੀਵਨ ਮੂਰਿ ਹੁਤੀ ਹਮਰੀ ਅਬ ਸੋਊ ਅਘਾਸੁਰ ਚਾਬਿ ਗਯੋ ਹੈ ॥੧੭੨॥
jeevan moor hutee hamaree ab soaoo aghaasur chaab gayo hai |172|

తమ జీవితానికి అతడే ఆసరా అని, అఘాసురుడిచే నమలబడ్డాడని అందరూ చెప్పడం ప్రారంభించారు.172.

ਦੇਹਿ ਬਢਾਇ ਬਡੋ ਹਰਿ ਜੀ ਮੁਖ ਰੋਕ ਲਯੋ ਉਹ ਰਾਛਸ ਹੀ ਕੋ ॥
dehi badtaae baddo har jee mukh rok layo uh raachhas hee ko |

కృష్ణుడు తన శరీరాన్ని విస్తరించి రాక్షసుడి నోరు పూర్తిగా మూయకుండా నిరోధించాడు

ਰੋਕ ਲਏ ਸਭ ਹੀ ਕਰਿ ਕੈ ਬਲੁ ਸਾਸ ਬਢਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਉਹ ਜੀ ਕੋ ॥
rok le sabh hee kar kai bal saas badtiyo tab hee uh jee ko |

కృష్ణుడు తన శక్తితో మరియు చేతులతో మార్గమంతా అడ్డుకున్నాడు మరియు అఘాసురుడి శ్వాస ఉబ్బడం ప్రారంభించింది.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਿਦਾਰ ਦਯੋ ਤਿਹ ਕੋ ਸਿਰ ਪ੍ਰਾਨ ਭਯੋ ਬਿਨੁ ਭ੍ਰਾਤ ਬਕੀ ਕੋ ॥
kaanrah bidaar dayo tih ko sir praan bhayo bin bhraat bakee ko |

కృష్ణుడు తన తలను ఛేదించాడు మరియు బకాసురుని సోదరుడు తన తుది శ్వాస విడిచాడు