ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Σρι Γκουρού Γκρανθ Σαχίμπ
Σελίδα - 513
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥
naanak guramukh ubare ji aap mele karataar |2|Ω Νανάκ, οι Γκουρμούχ σώθηκαν. ο Δημιουργός Κύριος τους ενώνει με τον εαυτό Του. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਭਗਤ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹਦੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹਾਏ ॥
bhagat sachai dar sohade sachai sabad rahaae |Οι πιστοί φαίνονται όμορφοι στην Αληθινή Αυλή του Κυρίου. μένουν στον Αληθινό Λόγο του Σαμπάντ.
ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਨ ਊਪਜੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਏ ॥
har kee preet tin aoopajee har prem kasaae |Η Αγάπη του Κυρίου αναβλύζει μέσα τους. έλκονται από την Αγάπη του Κυρίου.
ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਿਆਏ ॥
har rang raheh sadaa rang raate rasanaa har ras piaae |Μένουν στην Αγάπη του Κυρίου, παραμένουν εμποτισμένοι με την Αγάπη του Κυρίου για πάντα, και με τη γλώσσα τους, πίνουν στην υπέρτατη ουσία του Κυρίου.
ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਿਦੈ ਵਸਾਏ ॥
safal janam jinaee guramukh jaataa har jeeo ridai vasaae |Καρποφόρες είναι οι ζωές εκείνων των Γκουρμούχ που αναγνωρίζουν τον Κύριο και Τον ενοχοποιούν στις καρδιές τους.
ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥੧੧॥
baajh guroo firai bilalaadee doojai bhaae khuaae |11|Χωρίς τον Γκουρού, περιφέρονται φωνάζοντας μέσα στη δυστυχία. στην αγάπη της δυαδικότητας καταστρέφονται. ||11||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |Salok, Τρίτος Mehl:
ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭਗਤੀ ਖਟਿਆ ਹਰਿ ਉਤਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥
kalijug meh naam nidhaan bhagatee khattiaa har utam pad paaeaa |Στη Σκοτεινή Εποχή της Κάλι Γιούγκα, οι θιασώτες κερδίζουν τον θησαυρό του Ναάμ, το Όνομα του Κυρίου. αποκτούν την υπέρτατη θέση του Κυρίου.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
satigur sev har naam man vasaaeaa anadin naam dhiaaeaa |Υπηρετώντας τον Αληθινό Γκουρού, ενσωματώνουν το Όνομα του Κυρίου στο μυαλό τους και στοχάζονται στο Ναάμ, νύχτα και μέρα.
ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਉਦਾਸੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਜਲਾਇਆ ॥
viche grih gur bachan udaasee haumai mohu jalaaeaa |Μέσα στο σπίτι του εαυτού τους, παραμένουν αδέσμευτοι, μέσω των Διδασκαλιών του Γκουρού. καταστρέφουν τον εγωισμό και τη συναισθηματική προσκόλληση.
ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥
aap tariaa kul jagat taraaeaa dhan janedee maaeaa |Σώζουν τον εαυτό τους και σώζουν όλο τον κόσμο. Ευλογημένες οι μητέρες που τις γέννησαν.
ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੋਈ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥
aaisaa satigur soee paae jis dhur masatak har likh paaeaa |Μόνο αυτός βρίσκει έναν τέτοιο Αληθινό Γκουρού, στο μέτωπο του οποίου ο Κύριος έγραψε ένα τέτοιο προκαθορισμένο πεπρωμένο.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
jan naanak balihaaree gur aapane vittahu jin bhram bhulaa maarag paaeaa |1|Ο υπηρέτης Nanak είναι μια θυσία στον γκουρού του. όταν περιπλανιόταν με αμφιβολία, τον έβαλε στο Μονοπάτι. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |Τρίτος Mehl:
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਭੁਲੇ ਜਿਉ ਦੇਖਿ ਦੀਪਕਿ ਪਤੰਗ ਪਚਾਇਆ ॥
trai gun maaeaa vekh bhule jiau dekh deepak patang pachaaeaa |Βλέποντας τη Μάγια με τις τρεις διαθέσεις της, παραστρατεί. είναι σαν τον σκόρο, που βλέπει τη φλόγα, και καταναλώνεται.
ਪੰਡਿਤ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਮਾਇਆ ਵੇਖਹਿ ਦਿਖਾ ਕਿਨੈ ਕਿਹੁ ਆਣਿ ਚੜਾਇਆ ॥
panddit bhul bhul maaeaa vekheh dikhaa kinai kihu aan charraaeaa |Οι λανθασμένοι, παραπλανημένοι Πάντιτς κοιτάζουν τη Μάγια και παρακολουθούν για να δουν αν κάποιος τους έχει προσφέρει κάτι.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜਹਿ ਨਿਤ ਬਿਖਿਆ ਨਾਵਹੁ ਦਯਿ ਖੁਆਇਆ ॥
doojai bhaae parreh nit bikhiaa naavahu day khuaaeaa |Στην αγάπη της δυαδικότητας, διαβάζουν συνεχώς για την αμαρτία, ενώ ο Κύριος τους έχει αποκρύψει το Όνομά Του.
ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਓਨੑਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ਬਹੁ ਗਰਬੁ ਵਧਾਇਆ ॥
jogee jangam saniaasee bhule onaa ahankaar bahu garab vadhaaeaa |Οι Γιόγκι, οι περιπλανώμενοι ερημίτες και οι Σαννιασοί έχουν παραστρατήσει. ο εγωισμός και η αλαζονεία τους έχουν αυξηθεί πολύ.
ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਨ ਲੈਹੀ ਸਤ ਭਿਖਿਆ ਮਨਹਠਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
chhaadan bhojan na laihee sat bhikhiaa manahatth janam gavaaeaa |Δεν δέχονται τις αληθινές δωρεές ρούχων και φαγητού και η ζωή τους καταστρέφεται από το επίμονο μυαλό τους.
ਏਤੜਿਆ ਵਿਚਹੁ ਸੋ ਜਨੁ ਸਮਧਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
etarriaa vichahu so jan samadhaa jin guramukh naam dhiaaeaa |Ανάμεσά τους, μόνο αυτός είναι ένας άνθρωπος εύθυμος, ο οποίος, ως Γκουρμούχ, διαλογίζεται το Ναάμ, το Όνομα του Κυρίου.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ਜਾ ਕਰਦੇ ਸਭਿ ਕਰਾਇਆ ॥੨॥
jan naanak kis no aakh sunaaeeai jaa karade sabh karaaeaa |2|Σε ποιον να μιλήσει και να παραπονεθεί ο υπηρέτης Νανάκ; Όλοι ενεργούν όπως τους κάνει ο Κύριος να ενεργήσουν. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਰੇਤੁ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥
maaeaa mohu paret hai kaam krodh ahankaaraa |Η συναισθηματική προσκόλληση στη Μάγια, η σεξουαλική επιθυμία, ο θυμός και ο εγωισμός είναι δαίμονες.
ਏਹ ਜਮ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਏਨੑਾ ਉਪਰਿ ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਕਰਾਰਾ ॥
eh jam kee sirakaar hai enaa upar jam kaa ddandd karaaraa |Εξαιτίας αυτών, οι θνητοί υπόκεινται σε θάνατο. πάνω από τα κεφάλια τους κρέμεται το βαρύ ρόπαλο του Αγγελιοφόρου του Θανάτου.
ਮਨਮੁਖ ਜਮ ਮਗਿ ਪਾਈਅਨਿੑ ਜਿਨੑ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥
manamukh jam mag paaeeani jina doojaa bhaau piaaraa |Οι αυτόκλητοι μανμούχ, ερωτευμένοι με τη δυαδικότητα, οδηγούνται στο μονοπάτι του Θανάτου.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਕੋ ਸੁਣੈ ਨ ਪੂਕਾਰਾ ॥
jam pur badhe maareean ko sunai na pookaaraa |Στην Πόλη του Θανάτου τους δένουν και τους ξυλοκοπούν και κανείς δεν ακούει τις κραυγές τους.
ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੨॥
jis no kripaa kare tis gur milai guramukh nisataaraa |12|Αυτός που ευλογείται από τη Χάρη του Κυρίου συναντά τον Γκουρού. ως Γκουρμούχ, είναι χειραφετημένος. ||12||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |Salok, Τρίτος Mehl:
ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਗਈ ਖਾਇ ॥
haumai mamataa mohanee manamukhaa no gee khaae |Με τον εγωισμό και την υπερηφάνεια, οι αυτόκλητοι μανμούχ παρασύρονται και καταναλώνονται.
ਜੋ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਤਿਨਾ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥
jo mohi doojai chit laaeide tinaa viaap rahee lapattaae |Εκείνοι που επικεντρώνουν τη συνείδησή τους στη δυαδικότητα παγιδεύονται σε αυτήν και παραμένουν κολλημένοι.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਏਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
gur kai sabad parajaaleeai taa eh vichahu jaae |Αλλά όταν καίγεται από τον Λόγο του Σαμπάντ του Γκουρού, μόνο τότε φεύγει από μέσα.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
tan man hovai ujalaa naam vasai man aae |Το σώμα και το μυαλό γίνονται λαμπερά και φωτεινά, και το Ναάμ, το Όνομα του Κυρίου, έρχεται να κατοικήσει μέσα στο νου.
ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak maaeaa kaa maaran har naam hai guramukh paaeaa jaae |1|Ω Νανάκ, το Όνομα του Κυρίου είναι το αντίδοτο στη Μάγια. ο Γκουρμούχ το αποκτά. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |Τρίτος Mehl:
ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਭਰਮਿਆ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
eihu man ketarriaa jug bharamiaa thir rahai na aavai jaae |Αυτό το μυαλό έχει περιπλανηθεί σε τόσες πολλές ηλικίες. δεν έχει μείνει σταθερό - συνεχίζει να έρχεται και να φεύγει.
ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਤਾ ਭਰਮਾਇਅਨੁ ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਉਪਾਇ ॥
har bhaanaa taa bharamaaeian kar parapanch khel upaae |Όταν είναι ευάρεστο στο Θέλημα του Κυρίου, τότε κάνει την ψυχή να περιπλανηθεί. Έχει βάλει σε κίνηση το παγκόσμιο δράμα.
ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਤਾ ਗੁਰ ਮਿਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
jaa har bakhase taa gur milai asathir rahai samaae |Όταν ο Κύριος συγχωρεί, τότε κάποιος συναντά τον Γκουρού και γίνεται σταθερός, παραμένει απορροφημένος στον Κύριο.