پیر پچھے نہیں موڑدے۔
من وچ کرودھ بھردے ہن ۔۔235۔۔
کرودھوان ہو کے یدھّ کردے ہن۔
دو کدم وی پچھے نہیں ہٹدے۔
کرودھ کر کے لڑدے ہن۔
(انت وچ مارے جا کے) دھرتی اتے ڈگ پیندے ہن ۔۔236۔۔
یدھّ وچ ناد وجدے ہن
(جنھاں دی دھن نوں) سن کے بدل شرمندے ہندے ہن۔
سارے (سورمے) سازاں نال سجدے ہن۔
دو کدم وی (پچھے نوں) نہیں بھجدے ۔۔237۔۔
رن-بھومی وچ چکر چلدے ہن
(جنھاں دی لشک) پرکاش ('دتِ') دے مان نوں وی نیواں وکھا دندی ہے۔
سمیر پربت ہل رہا ہے۔
سورمے لہو نال لتھ پتھ ہن ۔۔238۔۔
یدھّ دا رنگ جمّ جاندا ہے۔
وڈے دھونسے وجدے ہن۔
(سورمے) رن وچ کھمبھے (وانگ) گڈے جا رہے ہن۔
تلوار-دھاری ('اسوار') یدھّ منڈ دندے ہن ۔۔239۔۔
تلواردھاری (یودھے) کرتب کردے ہن۔
کرودھ کر کے لڑدے ہن۔
موڑیاں مڑدے نہیں ہن۔
چت وچ بہت کھجھدے (چڑھدے) ہن ۔۔240۔۔
چاچری چھند:
(یودھے اک دوجے نوں) بلاندے ہن،
للکاردے ہن،
تلوار نال
وار کردے ہن ۔۔241۔۔
(شستر) اٹھاؤندے ہن،
وکھاؤندے ہن،
گھماؤندے ہن
اتے چلاؤندے ہن ۔۔242۔۔
(جنگ وچ) بھج کے جاندے ہن،
کرودھوان ہندے ہن،
(شستر) اٹھاؤندے ہن
اتے (ویری نوں مزا) چکھاؤندے ہن ۔۔243۔۔
جوجھن والے
یودھے بیہساب ہن۔
ہزاراں ہٹھیلے
(سورمے) ہن ۔۔244۔۔
(اہ یودھے) نیڑے ڈھکدے ہن،
للکاردے ہن،
(کرودھ نال) اگّ دے المبے بنے ہوئے ہن،
مانو (بھٹھی وچ بالن) جھوکیا گیا ہووے ۔۔245۔۔
اہ باناں دا
نشانا بناؤندے ہن
اتے اچانک جواناں
(نوں فنڈ دندے ہن) ॥246۔۔
(یدھّ وچ) دھکے وجدے ہن،