(انھاں کول) جتنے گہنے، کپڑے اتے دھن ہے، (اہ) سری کرشن اتوں واردیاں ہن۔
اتے ساریاں ہس ہس کے اہ بول اچاردیاں ہن کِ رن وچ بہت وڈا ویری جت لیا ہے۔
(جہو جہے) تسیں سندر ہو، اسے تراں بہادر وی ہو۔ اس تراں کہِ کے سبھ نے غم نوں ختم کر دتا ہے ۔۔1888۔۔
نگر دیاں استریاں نے سری کرشن ول ویکھ کے، ہس کے اتے کجھ اکھاں مٹکا کے اہ گلاں کہیاں۔
ویریاں نال تکڑا یدھّ مچا کے اتے یدھّ وچ جت کے گھر نوں مڑ آئے ہو۔
اہو جہے بول (جدوں انھاں نے) سری کرشن پرتِ کہے، تاں نسنگ ہو کے کہن لگیاں،
ہے پربھو! جس تراں تسیں رادھکا نال ہسدے ہو، اس تراں اساں ول ویکھ کے ہسو ۔۔1889۔۔
جدوں نگر وچ وسن والیاں نے اس تراں بول کہے تاں سری کرشن نے ہس کے (انھاں ول) ویکھیا۔
انھاں نوں سندر جاں پیار بھری درشٹی نال ویکھ کے، (انھاں دے) من دے سارے کلیش اتے سوگ دور کر دتے۔
کوی شیام کہندے ہن، پریم وچ متوالیاں ہوئیاں استریاں گھمیری کھا کے دھرتی اتے ڈگ پئیاں ہن۔
مانو (سری کرشن دیاں) بھوآں کمان ورگیاں ہون اتے کرشن نے نیناں دے تیر مارے ہون ۔۔1890۔۔
ادھر سنگدیاں ہوئیاں استریاں گھراں نوں چلیاں گئیاں اتے ادھر سری کرشن یودھیاں دی سبھا وچ آ گئے۔
سری کرشن نوں آؤندیاں ویکھ کے راجا (اگرسین) نے دوڑ کے پیراں اتے سر جھکایا۔
کوی شیام کہندے ہن، راجے نے آدر نال (سری کرشن نوں) (آپنے) کول سنگھاسن اتے بٹھایا۔
(پھر) شراب اتے جل لے کے اگے رکھے جس نوں ویکھ کے سری کرشن بہت پرسنّ ہوئے ۔۔1891۔۔
جد شراب دے رس نال سارے سورمے مست ہو گئے (تاں) بلرام نے دسیا
کِ سری کرشن نے (جراسندھ دی) سینا ('سماج') دے گھوڑے مار دتے ہن اتے کسے وڈے ہاتھی نوں وچاریا تک نہیں ہے (ارتھات مارنو سنکوچ نہیں کیتا ہے)۔
جس نوں کرودھوان ہو کے اک بان وی ماریا ہے، اس نوں پراناں توں بنا کر دتا ہے۔
ساریاں سورمیاں وچ سلاہندیاں ہویاں، بلرام نے (دسیا) کِ کرشن نے اس تراں دا یدھّ مچایا ہے ۔۔1892۔۔
دوہرا:
ساری سبھا وچ بلرام نے سری کرشن نوں پھر بچن کہے،
جس دیاں دوویں اکھاں شراب دی بہتی مستی کر کے لال ہو رہیاں سن ۔۔1893۔۔
سوییا:
(مینوں) تھوڑی شراب دتی ہے (اتے خد) بہت پیتی ہے، اہ کہِ کے ساریاں سورمیاں نوں (بلرام نے) بچن سنائے۔
یدھّ کرنا، یدھّ کر کے پراناں نوں تیاگنا اتے یدھّ کراؤنا چھتریاں نوں شوبھدا ہے۔
کوی شیام جی کہندے ہن، (برہسپتِ دے پتر) 'کچ' (دی گھٹنا کر کے) بھرگو نے شراب دی نندیا کیتی ہے۔
(کوی) رام کہندے ہن، دیوتیاں نے اس رس دا رس برہما پاسوں پراپت کیتا سی ۔۔1894۔۔
دوہرا:
جس پرکار دے سکھ سری کرشن نے دتے ہن، اہو جہے ہور کوئی نہیں دے سکدا۔
(انھاں نے) اس تراں دے ویری جتے ہن جنھاں دے دوارے تے اندر سدا پہرا دندا ہے ۔۔1895۔۔
سوییا:
(کرشن نے) ریجھ کے جنھاں نوں دان دتا ہے، انھاں دا من کسے ہور پاسے منگن لئی نہیں کیتا ہے۔
(کرشن نے) کسے نال کرودھت ہو کے بچن نہیں کیتے اتے جے کسے توں بھل ہو گئی ہے تاں (اس نوں) ویکھ کے ہس چھڈیا ہے۔
کسے وئکتی توں کوئی دنڈ (جرمانا) وسول نہیں کیتا ہے اتے دشٹ نوں مار کے اس دا کجھ دھن نہیں کھوہیا ہے۔
(یدھّ-بھومی وچوں کسے) ویری نوں جیؤندا گھر جان نہیں دتا؛ سری کرشن نے اہی برت دھارن کیتا ہویا ہے ۔۔1896۔۔
کوی شیام کہندے ہن، راجا نل دے ہندیا وی جو سکھ پرتھوی دے ہتھ نہیں آیا سی؛
اس سکھ نوں دھرتی نے ادوں وی پراپت نہیں کیتا سی جدوں مر (دینت نوں) مار کے یم-لوک بھیج دتا گیا سی؛
ہرناکس (اتے اس دے) بھرا سمیت (انھاں دے راج-کال وچ) جو سکھ ہاسل نہیں ہویا سی اتے راجا پرتھو نے جو سپنے وچ وی نہیں وکھایا سی؛
اہ سکھ سری کرشن دی جت ہون تے پرتھوی نے آپنے چت وچ بہت ادھک پراپت کیتا ہے ۔۔1897۔۔
کالیاں گھٹاواں جوڑ کے بدل بہت بھاری دھن نال گجدے ہن، (اس تراں) کوئی ہور نہیں گجدا۔
سورمے آپنے ہتھاں وچ شستر سجاؤندے ہن، ہور کوئی (وی وئکتی) شریر اتے شستر نہیں سجاؤندا۔
سری کرشن دے دوار اتے (ہر ویلے) نگارے وجدے ہن، ویاہ توں بنا کسے ہور دے دوار اتے نہیں وجدے۔
نگر وچ کسے تھاں پاپ وی نہیں ہندا، جتھے کتھے دھرم ہی دھرم سوبھا پا رہا ہے ۔۔1898۔۔
دوہرا:
جو سری کرشن دے یدھّ (دا پرسنگ) میں بڑے پریم نال کہا ہے،
جس لوبھ کر کے اس دی میں رچنا کیتی ہے، مینوں اہی وردان دیو ۔۔1899۔۔
سوییا:
ہے سورج! ہے چندرما! ہے کرنا دے ساغر! ہن میری بینتی دھیان نال سن لوو۔