تد (اس نے) آپنے سر اتے چھتر جھلا دتا ۔۔91۔۔
جدوں سدھ پال نے بہت ساری سینا کچل دتی،
تاں باکی بچی (سینا) پران بچا کے ادھر ادھر کھنڈ گئی۔
(دیوان سدھ پال نے) بادشاہی لے لئی (اتے آپنے) سر اتے چھتر جھلوا لیا۔
جو شرن وچ آ گیا، اہ بچ گیا۔ جو اڑیا، اہ ماریا گیا ۔۔92۔۔
اس نے بادشاہی ہاسل کر کے دل وچ اس تراں وچار کیتا
کِ بادشاہ نوں مار کے چنگا کمّ نہیں کیتا۔
ساری رات جاگدا رہا اتے اسے دا دھیان کردا رہا۔
(کِ) جو وی سویرے مل پئے، اسے نوں بادشاہی دے دتی جاوے ۔۔93۔۔
اتھے سویرے اک کسائی دا نوکر آ گیا۔
(جو) ندی وچ اوجھری لے کے سٹن جا رہا سی۔
اس نوں جا پکڑیا اتے بادشاہی دے دتی۔
اس دا ناں جین-آلاودی رکھ دتا ۔۔94۔۔
چوپئی:
جد ہی اس نوں راج دے دتا،
تد پتری سمیت جنگل دا رستا پکڑیا۔
'بدرکاسِ' (بدری ناتھ) وچ پتری سمیت
سادھ دا بھیس دھارن کر کے پرویش کیتا ۔۔95۔۔
دوہرا:
جد (اس نے) اتھے بہت تپسیا کیتی (تاں) جگت ماتا (دیوی) پرگٹ ہوئی۔
اس نوں کہا، ہے پتری! جو تینوں چنگا لگدا ہے، اہ ور منگ لے ('برمبروہ') ॥96۔۔
چوپئی:
ہے ماتا! مینوں اہو ور دیو
اتے آپ میری رچھیا کرو۔
کدے چھترانی ترک دے گھر نا جاوے،
ہے جگماتا! مینوں اہو ور دیو ۔۔97۔۔
(میرا) چت (ہر ویلے) تہاڈے چرناں وچ رہے
اتے گھر وچ انگنت دھن-دولت ہووے۔
سانوں کوئی ویری جت کے نا جائے
اتے ہے ماتا! میرا من سدا تہاڈے وچ لگا رہے ۔۔98۔۔
جگت ماتا نے اجہا ہی ور دتا
اتے اس نوں آسام دا راجا بنا دتا۔
(اہ) ہن تک اتھے راج کردا ہے
اتے دلی دے بادشاہ دی پرواہ نہیں کردا ۔۔99۔۔
جس کسے نوں بھوانی نے (خد) راج دتا ہووے،
اس پاسوں کوئی کھوہ نہیں سکدا۔
(اہ) ہن تک اتھے راج کردا ہے
اتے گھر وچ سبھ ہی ردھیاں سدھیاں موجود ہن ۔۔100۔۔
پہلاں دلی دے بادشاہ نال پتا نوں لڑایا۔
پھر دیوی توں اہ ور پراپت کیتا۔
(اس دا پتا) 'انگ دیس' (آسام) دا راجا بنیا۔
اس چھل نال (اس) ابلا نے آپنا دھرم بچا لیا ۔۔101۔۔
اتھے سری چرتروپاکھیان دے تریا چرتر دے منتری بھوپ سمباد دے 297ویں چرتر دی سماپتی، سبھ شبھ ہے ۔۔297۔۔5750۔۔ چلدا۔۔
چوپئی:
اک شاہ دی استری سنیندی سی
(جو) بہت روپ وان اتے گنوان سی۔
اس دا ناں جھلمل دے (دیئی) کہا جاندا سی۔
ہور کس نال اس دی تلنا کیتی جائے۔ (ارتھات اہ بہت سندر سی) ॥1۔۔