تدوں شو نے کرودھ کر کے ہتھ وچ ترشول پھڑ لیا
اتے ویری دا سر کٹ کے دو ٹوٹے کر دتے ۔۔39۔۔
اتھے سری بچتر ناٹک دے 'پناکپربندھہ' 'اندھک-بدھ' اتے 'ردر-استت' والے ادھیائ دی سماپتی، سبھ شبھ ہے ۔۔10۔۔
ہن غوری (پاربتی) دے ودھّ دا کتھن:
سری بھگؤتی جی سہائ:
توٹک چھند:
اندر دیو ادوں پرسنّ ہویا
جدوں اس نے ویری اندھک دا ناس ہونا سنیا۔
اس تراں کئی دن بیت گئے
تاں اک دن شو اندر دے گھر گیا ۔۔1۔۔
تدوں شو نے بھیانک روپ دھارن کیتا ہویا سی۔
اندر نے شو نوں ویکھ کے اس اتے ہتھیار سٹیا۔
ادوں شو نے وی اکھنڈ کرودھ کیتا،
جس توں اک اپار انگار نے جنم لیا ۔۔2۔۔
اس انگار دے تیز نال جگت دے سارے جیو سڑن لگے،
(اس کر کے) اس نوں اس ویلے سمندر وچ سٹ دتا گیا۔
پر سٹے جان تے سمندر نے اس نوں گرہن نا کیتا۔
اس کر کے اس نے دھرتی اتے آ کے جالندھر دا روپ دھارن کیتا ۔۔3۔۔
چوپئی:
اس تراں بلوان دینت پرگٹ ہویا اتے
اس نے کبیر دا خزانا لٹ لیا۔
داڑھی توں پکڑ کے برہما نوں روایا
اتے اندر نوں جت کے (آپنے) سر اتے چھتر جھلوایا ۔۔4۔۔
دیوتیاں نوں جت کے آپنی چرنی لایا
اتے شو تے وشنو نوں (لیا کے) آپنے شہر وچ وسایا۔
(اس نے) چوداں رتن لیا کے آپنے گھر وچ پا لئے۔
جتھے کتھے (لوکاں نوں دکھ دین لئی) نوں گرہِ بٹھا دتے ۔۔5۔۔
دوہرا:
(جالندھر نے) ساریاں دیوتیاں اتے دینتاں نوں جت کے آپنی پری وچ لیا وسایا۔
کیلاش پربت اتے جا کے مہیش دی پوجا کیتی ۔۔6۔۔
چوپئی:
(جالندھر) نے بہت ودھیاں نال شو دا دھیان دھریا
اتے دن رات بہت سیوا کیتی۔
اس تراں نال اس نے کجھ سماں بتا لیا۔
ہن پرسنگ شو ول آؤندا ہے ۔۔7۔۔
شو دا اتلّ بل ویکھ کے،
جل تھل وچ رہن والے انیکاں ویری کمبن لگے۔
اس سمیں دکش پرجاپتی ناں دا اک اتمّ راجا ہویا سی
جس دے گھر دس ہزار پتریاں (پیدا ہوئیاں) سن ۔۔8۔۔
اس نے اک وار سئمبر کیتا
اتے دس ہزار راج-کنیاواں نوں آگیا دتی کِ
جس نوں جو ور چنگا لگدا ہے، ہنے اہی ور لوے،
(بھاویں) کوئی راجا جاں اوچ-نیچ (کیوں نا) ہووے ۔۔9۔۔
جس نوں جو جو (ور) چنگا لگیا اس نے اس نوں ور لیا۔
سارا پرسنگ اچاریا نہیں جا سکدا۔
جے مڈھّ توں سارا برتانت کہِ کے سناواں،
تاں کتھا دے ودھّ جان توں ڈردا ہاں ۔۔10۔۔
پرجاپتی نے چار دھیاں کشپ (رشی) نوں دتیاں