اچل دیئی ناں دی اس دے گھر رانی سی۔
اہ چوداں لوکاں وچ سندر سمجھی جاندی سی ۔۔1۔۔
اچل متی اس دی دوجی رانی سی۔
جو اس (پہلی) نالوں ادھک سندر سی۔
اس نال راجے نوں بہت ادھک پریم سی۔
انھاں دے پریم نوں امیر غریب سبھ سمجھدے سن ۔۔2۔۔
دوجی (بھاو پہلے والی) رانی نے اہ چرتر کرنا وچاریا
اتے اک استری نوں مل کے سکھایا۔
اس دا گھر دھن نال بھر دتا۔
اس دا دوجی رانی نوں پتا نا لگیا ۔۔3۔۔
(رانی نے اس استری نوں سکھایا) جد ادھی رات ویلے سارے سوں جان
اتے اک وئکتی وی جاگدا ہویا نا رہے۔
جد مہلّ اتے دیوا بلدا ہویا ویکھیں
تاں راجے کول اس تراں کہیں ۔۔4۔۔
ہے راجن! تسیں مینوں (دھرتی وچ) گڈی ہوئی مایا سمجھو۔
اک گلّ میں تہانوں کہاں
کِ اچلا دیئی استری دی بلی دے کے
اتے مینوں (دبے ہوئے دھن نوں) کڈھ کے گھر لے جاؤ ۔۔5۔۔
اچھلا دیئی نے جد اہ سنیا،
تاں اس استری (نوں بلا کے) الٹی گلّ سمجھا دتی۔
اک بچن منگدی ہاں، مینوں دے۔
راجے کول (میری تھاں تے) اس دا ناں لے ۔۔6۔۔
پہلی (رانی نے) اس نوں بہت دھن دتا سی،
پر اس نے دگنا دھن دینا کیتا۔
اس نے متھے ہوئے ستھان اتے دیوا جگایا
اتے ادھر استری نے اچی آواز وچ کہا ۔۔7۔۔
ہے راجن! تسیں مینوں مایا جانو۔
بکٹ کیتُ (راجے) دی دبی ہوئی سمجھو۔
آپنی استری دی بلی دے کے
اتے اتھوں دھن کڈھ کے لے جاؤ اتے ورتو ۔۔8۔۔
رانی نال جتھے راجا ستا پیا سی،
اتھے ادھی رات نوں اک آواز ہوئی۔
مینوں مایا نوں آپنے گھر وچ ہی رکھو
اتے آپنی استری دی بلی دے کے (مینوں) ورتو ۔۔9۔۔
جس استری (رانی) نے اہ چرتر رچیا سی،
راجے نوں اسے دا ناں کہِ سنایا۔
راجے نے دھن دے لالچ وچ،
اس استری دی بلی دے دتی ۔۔10۔۔
جس نے استری (داسی) نوں بھید سکھایا سی،
اہ چرتر پلٹ کے اس دے ہی کمّ آیا۔
اس استری نے اس (داسی) نوں بہت دھن دتا
پر اس استری نے اسے نوں مار دتا ۔۔11۔۔
جے کوئی ماڑا کمّ کردا ہے،
اہ الٹا اسے دے سر پیندا ہے۔
جہو جہا (اس رانی نے) کیتا سی، اہو جہا پھل پا لیا۔
اس (دوجی رانی) نوں مارنا چاہندی سی، پر آپ ہی ماری گئی ۔۔12۔۔
اتھے سری چرتروپاکھیان دے تریا چرتر دے منتری بھوپ سمباد دے 327ویں چرتر دی سماپتی، سبھ شبھ ہے ۔۔327۔۔6164۔۔ چلدا۔۔
چوپئی: