شری دسم گرنتھ

صفحه - 589

ਬਾਜ ਉਠੇ ਤਹ ਕੋਟਿ ਨਗਾਰੇ ॥

baaj utthe tah kott nagaare |

میلیون ها ناگار در آنجا شروع به بازی کردند.

ਰੁਝ ਗਿਰੇ ਰਣ ਜੁਝ ਨਿਹਾਰੇ ॥੩੭੭॥

rujh gire ran jujh nihaare |377|

شیپورهای زیادی در آنجا به صدا درآمد و ناظران جنگ نیز از ترس به زمین افتادند.377.

ਚਾਮਰ ਛੰਦ ॥

chaamar chhand |

چامار استانزا

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਲੈ ਸਕੋਪ ਬੀਰ ਬੋਲਿ ਕੈ ਸਬੈ ॥

sasatr asatr lai sakop beer bol kai sabai |

احضار همه رزمندگان و گرفتن زره با خشم

ਕੋਪ ਓਪ ਦੈ ਹਠੀ ਸੁ ਧਾਇ ਕੈ ਪਰੇ ਸਬੈ ॥

kop op dai hatthee su dhaae kai pare sabai |

همه رزمندگان در خشم، اسلحه و سلاح خود را در دست گرفتند، با اصرار به جلو رفتند و فریاد بلند بر سر مخالفان فرود آمد.

ਕਾਨ ਕੇ ਪ੍ਰਮਾਨ ਬਾਨ ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੋਰ ਹੀ ॥

kaan ke pramaan baan taan taan tor hee |

آن‌ها با بالا کشیدن تیرها به سمت گوش‌هایشان تیر می‌اندازند

ਸੁ ਜੂਝਿ ਜੂਝ ਕੈ ਪਰੈ ਨ ਨੈਕੁ ਮੁਖ ਮੋਰ ਹੀ ॥੩੭੮॥

su joojh joojh kai parai na naik mukh mor hee |378|

کمان‌ها را تا گوش‌هایشان می‌کشیدند و تیرهایشان را رها می‌کردند و بدون اینکه حتی اندکی به عقب بروند، جنگیدند و سقوط کردند.

ਬਾਨ ਪਾਨਿ ਲੈ ਸਬੈ ਸਕ੍ਰੁਧ ਸੂਰਮਾ ਚਲੇ ॥

baan paan lai sabai sakrudh sooramaa chale |

همه رزمندگان تیر به دست با عصبانیت رفته اند.

ਬੀਨਿ ਬੀਨਿ ਜੇ ਲਏ ਪ੍ਰਬੀਨ ਬੀਰਹਾ ਭਲੇ ॥

been been je le prabeen beerahaa bhale |

با عصبانیت تیرهایی را در آنجا کمان می‌کردند، آنها به حرکت در می‌آمدند و نگران‌ها به‌طور غم‌انگیز کشته می‌شدند.

ਸੰਕ ਛੋਰ ਕੈ ਭਿਰੈ ਨਿਸੰਕ ਘਾਇ ਡਾਰ ਹੀ ॥

sank chhor kai bhirai nisank ghaae ddaar hee |

سانگ بدون تردید دعوا می کند و به همدیگر حمله می کند.

ਸੁ ਅੰਗ ਭੰਗ ਹੁਇ ਗਿਰੈਂ ਨ ਜੰਗ ਤੇ ਪਧਾਰ ਹੀ ॥੩੭੯॥

su ang bhang hue girain na jang te padhaar hee |379|

همه بی باکانه زخم می زدند و دست و پایشان می افتاد، اما باز هم از میدان نبرد فرار نکردند.379.

ਨਿਸਪਾਲਿਕ ਛੰਦ ॥

nisapaalik chhand |

NISHPAALAK STANZA

ਆਨਿ ਸਰ ਤਾਨਿ ਅਰੁ ਮਾਨ ਕਰਿ ਛੋਰ ਹੀਂ ॥

aan sar taan ar maan kar chhor heen |

با کشیدن کمان و پرتاب تیر با رضایت (بستن به هدف).

ਐਨ ਸਰ ਚੈਨ ਕਰਿ ਤੈਨ ਕਰਿ ਜੋਰ ਹੀਂ ॥

aain sar chain kar tain kar jor heen |

رزمندگان با کشیدن کمان خود با افتخار تیرهای خود را پرتاب می کنند و تیرها را با تیرهایی که به سرعت تیرهای بعدی را پرتاب می کنند یکی می کنند.

ਘਾਵ ਕਰਿ ਚਾਵ ਕਰਿ ਆਨਿ ਕਰਿ ਲਾਗ ਹੀਂ ॥

ghaav kar chaav kar aan kar laag heen |

سپس (کماندار) با دست خود (تیر) بیشتری می کشد. (تیر) می زند و (جنگجو) را مجروح می کند.

ਛਾਡਿ ਰਣਿ ਖਾਇ ਬ੍ਰਿਣ ਬੀਰ ਬਰ ਭਾਗ ਹੀਂ ॥੩੮੦॥

chhaadd ran khaae brin beer bar bhaag heen |380|

با غیرت ضربه می زنند و رزمندگان بزرگی که مجروح شده اند فرار می کنند.380.

ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿ ਬੋਧਿ ਹਰਿ ਸੋਧਿ ਅਰਿ ਧਾਵਹੀਂ ॥

krodh kar bodh har sodh ar dhaavaheen |

(بسیاری) خشمگین شدن، دانش را فراموش می کنند، سرگردانند تا دشمن را بیابند.

ਜੋਧ ਬਰ ਕ੍ਰੋਧ ਧਰਿ ਬਿਰੋਧਿ ਸਰ ਲਾਵਹੀਂ ॥

jodh bar krodh dhar birodh sar laavaheen |

لرد (کالکی) به جلو حرکت می کند و دشمنان را با عصبانیت و آگاهانه می کشد و تیرهای خود را به حریف می زند.

ਅੰਗ ਭਟ ਭੰਗ ਹੁਐ ਜੰਗ ਤਿਹ ਡਿਗਹੀਂ ॥

ang bhatt bhang huaai jang tih ddigaheen |

رزمنده ای که دست و پایش شکسته در میدان جنگ می افتد.

ਸੰਗਿ ਬਿਨੁ ਰੰਗਿ ਰਣ ਸ੍ਰੋਣ ਤਨ ਭਿਗਹੀਂ ॥੩੮੧॥

sang bin rang ran sron tan bhigaheen |381|

رزمندگان با دست و پا بریده در میدان نبرد به زمین می افتند و تمام خونشان از بدنشان جاری می شود.381.

ਧਾਇ ਭਟਿ ਆਇ ਰਿਸ ਖਾਇ ਅਸਿ ਝਾਰਹੀਂ ॥

dhaae bhatt aae ris khaae as jhaaraheen |

رزمندگان دوان دوان می آیند و با عصبانیت شمشیرهای خود را می کشند.

ਸੋਰ ਕਰਿ ਜੋਰਿ ਸਰ ਤੋਰ ਅਰਿ ਡਾਰਹੀਂ ॥

sor kar jor sar tor ar ddaaraheen |

رزمندگان خشمگین می آیند، شمشیرها را می زنند و در حالی که فریاد می زنند، دشمنان را می کشند

ਪ੍ਰਾਨ ਤਜਿ ਪੈ ਨ ਭਜਿ ਭੂਮਿ ਰਨ ਸੋਭਹੀਂ ॥

praan taj pai na bhaj bhoom ran sobhaheen |

پراناها تسلیم می شوند، اما فرار نمی کنند و خود را در میدان جنگ زینت می دهند.

ਪੇਖਿ ਛਬਿ ਦੇਖਿ ਦੁਤਿ ਨਾਰਿ ਸੁਰ ਲੋਭਹੀਂ ॥੩੮੨॥

pekh chhab dekh dut naar sur lobhaheen |382|

آنها نفس های آخر خود را می کشند، اما میدان جنگ را رها نمی کنند و در این راه با شکوه به نظر می رسند، زنان خدایان با دیدن زیبایی آنها مجذوب خود می شوند.382.

ਭਾਜ ਨਹ ਸਾਜਿ ਅਸਿ ਗਾਜਿ ਭਟ ਆਵਹੀਂ ॥

bhaaj nah saaj as gaaj bhatt aavaheen |

رزمندگان با شمشیرهای کشیده می آیند و فرار نمی کنند.

ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿ ਬੋਧ ਹਰਿ ਜੋਧ ਅਸਿ ਲਾਵਹੀਂ ॥

krodh kar bodh har jodh as laavaheen |

رزمندگان با شمشیرهای خود می آیند و از این طرف خداوند در خشم خود مبارزان واقعی را می شناسد.

ਜੂਝਿ ਰਣਿ ਝਾਲਿ ਬ੍ਰਿਣ ਦੇਵ ਪੁਰਿ ਪਾਵਹੀਂ ॥

joojh ran jhaal brin dev pur paavaheen |

پس از خوردن زخم ها و جنگیدن در میدان جنگ، در Dev-puri (بهشت) می یابند.

ਜੀਤਿ ਕੈ ਗੀਤ ਕੁਲਿ ਰੀਤ ਜਿਮ ਗਾਵਹੀਂ ॥੩੮੩॥

jeet kai geet kul reet jim gaavaheen |383|

رزمندگان پس از درگیری و مجروح شدن راهی خانه خدایان می شوند و در آنجا با سرودهای پیروزی مورد استقبال قرار می گیرند.383.

ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥

naraaj chhand |

نراج استانزا

ਸਾਜ ਸਾਜ ਕੈ ਸਬੈ ਸਲਾਜ ਬੀਰ ਧਾਵਹੀਂ ॥

saaj saaj kai sabai salaaj beer dhaavaheen |

همه رزمندگان مسلح هستند و در حال فرار (به میدان جنگ) هستند.

ਜੂਝਿ ਜੂਝ ਕੇ ਮਰੈ ਪ੍ਰਲੋਕ ਲੋਕ ਪਾਵਹੀਂ ॥

joojh joojh ke marai pralok lok paavaheen |

تمام رزمندگانی که گلدسته می‌شوند، بر دشمن می‌افتند و پس از جنگیدن در جنگ، به بهشت می‌رسند.

ਧਾਇ ਧਾਇ ਕੈ ਹਠੀ ਅਘਾਇ ਘਾਇ ਝੇਲਹੀਂ ॥

dhaae dhaae kai hatthee aghaae ghaae jhelaheen |

جنگجویان دست و پا چلفتی فرار می کنند و زخم های خود را التیام می بخشند.

ਪਛੇਲ ਪਾਵ ਨ ਚਲੈ ਅਰੈਲ ਬੀਰ ਠੇਲਹੀਂ ॥੩੮੪॥

pachhel paav na chalai arail beer tthelaheen |384|

رزمندگان پیگیر به جلو می دوند و رنج زخم ها را تحمل می کنند، پاهایشان به عقب نمی افتد و دیگر رزمندگان را به پیش می برند.384.

ਕੋਪ ਓਪ ਦੈ ਸਬੈ ਸਰੋਖ ਸੂਰ ਧਾਇ ਹੈਂ ॥

kop op dai sabai sarokh soor dhaae hain |

همه رزمندگان خشمگین و پر از خشم فرار می کنند.

ਧਾਇ ਧਾਇ ਜੂਝ ਹੈਂ ਅਰੂਝਿ ਜੂਝਿ ਜਾਇ ਹੈਂ ॥

dhaae dhaae joojh hain aroojh joojh jaae hain |

همه رزمندگان با عصبانیت جلو می روند و در میدان نبرد شهادت را به آغوش می کشند

ਸੁ ਅਸਤ੍ਰ ਸਸਤ੍ਰ ਮੇਲ ਕੈ ਪ੍ਰਹਾਰ ਆਨਿ ਡਾਰਹੀਂ ॥

su asatr sasatr mel kai prahaar aan ddaaraheen |

آنها با جمع آوری سلاح و زره حمله می کنند.

ਨ ਭਾਜਿ ਗਾਜ ਹੈ ਹਠੀ ਨਿਸੰਕ ਘਾਇ ਮਾਰਹੀਂ ॥੩੮੫॥

n bhaaj gaaj hai hatthee nisank ghaae maaraheen |385|

در برخورد با بازوها و سلاح های خود ضربات کوبنده ای دارند و جنگجویان پایداری که به فکر فرار نیستند ضربات کوبنده ای دارند و پیوسته بی باک رعد و برق می زنند.385.

ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਢੋਲ ਬਾਸੁਰੀ ਸਨਾਇ ਝਾਝ ਬਾਜ ਹੈਂ ॥

mridang dtol baasuree sanaae jhaajh baaj hain |

مریدانگا، دهل، فلوت، تنبور و سنج (و غیره) نواخته می شود.

ਸੁ ਪਾਵ ਰੋਪ ਕੈ ਬਲੀ ਸਕੋਪ ਆਨਿ ਗਾਜ ਹੈਂ ॥

su paav rop kai balee sakop aan gaaj hain |

طبل‌های کوچک و بزرگ، فلوت‌ها، خلخال‌ها و غیره صدا ایجاد می‌کنند و رزمندگانی که پاهایشان را محکم روی زمین گذاشته‌اند، با عصبانیت رعد می‌زنند.

ਸੁ ਬੂਝਿ ਬੂਝ ਕੈ ਹਠੀ ਅਰੂਝਿ ਆਨਿ ਜੂਝ ਹੈਂ ॥

su boojh boojh kai hatthee aroojh aan joojh hain |

جنگجویان تنومند متفکرانه وارد جنگ می شوند و می جنگند.

ਸੁ ਅੰਧ ਧੁੰਧ ਹੁਇ ਰਹੀ ਦਿਸਾ ਵਿਸਾ ਨ ਸੂਝ ਹੈਂ ॥੩੮੬॥

su andh dhundh hue rahee disaa visaa na soojh hain |386|

رزمندگان پیگیر که دیگران را می‌شناسند با آنها درگیر می‌شوند و در میدان جنگ چنان دویدنی است که جهت‌ها درک نمی‌شود.386.

ਸਰੋਖ ਕਾਲਿ ਕੇਸਰੀ ਸੰਘਾਰਿ ਸੈਣ ਧਾਇ ਹੈਂ ॥

sarokh kaal kesaree sanghaar sain dhaae hain |

شیر الهه (یا شکل نیهکالونک شیر) در اطراف حمله می کند و به ارتش (دشمن) حمله می کند.

ਅਗਸਤ ਸਿੰਧੁ ਕੀ ਜਿਮੰ ਪਚਾਇ ਸੈਨ ਜਾਇ ਹੈਂ ॥

agasat sindh kee jiman pachaae sain jaae hain |

شیر الهه کالی برای کشتن ارتش با عصبانیت در این راه می دود و می خواهد ارتش را از این طریق نابود کند همانطور که حکیم آگوست اقیانوس را کاملا نوشیده بود.

ਸੰਘਾਰਿ ਬਾਹਣੀਸ ਕੋ ਅਨੀਸ ਤੀਰ ਗਾਜ ਹੈਂ ॥

sanghaar baahanees ko anees teer gaaj hain |

سناپاتی (بهنی ها) کشته می شوند و به شاه نزدیک می شوند.

ਬਿਸੇਖ ਜੁਧ ਮੰਡ ਹੈ ਅਸੇਖ ਸਸਤ੍ਰ ਬਾਜ ਹੈਂ ॥੩੮੭॥

bisekh judh mandd hai asekh sasatr baaj hain |387|

رزمندگان پس از کشتن نیروها رعد و برق می زنند و در نبرد هولناک سلاح هایشان با هم برخورد می کند.387.

ਸਵੈਯਾ ਛੰਦ ॥

savaiyaa chhand |

SWAYYA STANZA

ਆਵਤ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਦਲ ਤੇ ਹਰਿ ਬਾਜ ਕਰੀ ਰਥ ਕੋਟਿਕ ਕੂਟੇ ॥

aavat hee nrip ke dal te har baaj karee rath kottik kootte |

کالکی ('Hari') بسیاری از ارابه‌ها، اسب‌ها و فیل‌های همراهان پادشاه را در بدو ورودش کشته است.

ਸਾਜ ਗਿਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਕਹੂੰ ਬਰ ਬਾਜ ਫਿਰੈ ਹਿਹਨਾਵਤ ਛੂਟੇ ॥

saaj gire nrip raaj kahoon bar baaj firai hihanaavat chhootte |

به محض ورود لشکر پادشاه، خداوند (کالکی) فیل‌ها، اسب‌ها و ارابه‌های زیادی را خرد کرد، اسب‌هایی که پادشاه آن را تزئین کرده بود در میدان جنگ پرسه می‌زدند.