ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری دسم گرنتھ
صفحه - 1103
ਨ੍ਰਿਪ ਪ੍ਰਤਿ ਕਹਿਯੋ ਅਦੇਸੁ ਸੁ ਨਾਦ ਬਜਾਇ ਕੈ ॥
nrip prat kahiyo ades su naad bajaae kai |(او) بوق را به صدا درآورد و «دستور» را به شاه داد.
ਰਾਨੀ ਦਈ ਜਿਵਾਇ ਸਰੂਪ ਅਨੇਕ ਧਰਿ ॥
raanee dee jivaae saroop anek dhar |(گوراخناث) ملکه را با به خود گرفتن اشکال بسیار زنده کرد.
ਹੋ ਸੁਨਹੋ ਭਰਥਰਿ ਰਾਵ ਲੇਹੁ ਗਹਿ ਏਕ ਕਰੁ ॥੧੫॥
ho sunaho bharathar raav lehu geh ek kar |15|ای پادشاه بهارتاری! گوش کن (از اینها) با دستت بگیر. 15.
ਭਰਥਰਿ ਬਾਚ ॥
bharathar baach |بهارتاری گفت:
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوگانه:
ਕਾਹ ਗਹੌ ਕੌਨੇ ਤਜੌ ਚਿਤ ਮੈ ਕਰੈ ਬਿਬੇਕ ॥
kaah gahau kauane tajau chit mai karai bibek |چه کسی را بگیرم و چه کسی را رها کنم، (من) در ذهنم فکر می کنم.
ਸਭੈ ਪਿੰਗੁਲਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਰਾਨੀ ਭਈ ਅਨੇਕ ॥੧੬॥
sabhai pingulaa kee prabhaa raanee bhee anek |16|همه آنها مانند زیبایی پینگولا ملکه های زیادی شده اند. 16.
ਅੜਿਲ ॥
arril |قاطعانه:
ਯੌ ਕਹਿ ਗੋਰਖ ਨਾਥ ਤਹਾ ਤੇ ਜਾਤ ਭਯੋ ॥
yau keh gorakh naath tahaa te jaat bhayo |گوراخ ناث با گفتن این حرف از آنجا رفت.
ਭਾਨ ਮਤੀ ਕੋ ਚਿਤ ਚੰਡਾਰ ਇਕ ਹਰ ਲਿਯੋ ॥
bhaan matee ko chit chanddaar ik har liyo |(اینجا) چیت بهان متی توسط چندل گرفته شد.
ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕੌ ਦਿਯੋ ਭੁਲਾਇ ਕੈ ॥
taa din te raajaa kau diyo bhulaae kai |از آن روز (ملکه) شاه را فراموش کرد.
ਹੋ ਰਾਨੀ ਨੀਚ ਕੇ ਰੂਪ ਰਹੀ ਉਰਝਾਇ ਕੈ ॥੧੭॥
ho raanee neech ke roop rahee urajhaae kai |17|ملکه (او) به عنوان فردی حقیر گیج شده بود. 17.
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوگانه:
ਦੂਤਮਤੀ ਦਾਸੀ ਹੁਤੀ ਤਬ ਹੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇ ॥
dootamatee daasee hutee tab hee lee bulaae |(او) کنیز داشت به نام دُوتماتی. یکباره (او را) صدا زد.
ਪਠੈ ਦੇਤ ਭੀ ਨੀਚ ਸੌ ਪਰਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਉਪਜਾਇ ॥੧੮॥
patthai det bhee neech sau param preet upajaae |18|او که به آن مرد حقیر علاقه زیادی پیدا کرده بود، او را فرستاد. 18.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |بیست و چهار:
ਜਬ ਦੂਤੀ ਤਹ ਤੇ ਫਿਰਿ ਆਈ ॥
jab dootee tah te fir aaee |وقتی رسول از آنجا برگشت،
ਯੌ ਪੂਛੌ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਜਾਈ ॥
yau poochhau raanee tih jaaee |پس ملکه رفت و از او پرسید:
ਕਹੁ ਅਲਿ ਮੀਤ ਕਬੈ ਹ੍ਯਾਂ ਐ ਹੈ ॥
kahu al meet kabai hayaan aai hai |ای سخی! ده، دوست (من) کی به اینجا می آید
ਹਮਰੇ ਚਿਤ ਕੋ ਤਾਪ ਮਿਟੈ ਹੈ ॥੧੯॥
hamare chit ko taap mittai hai |19|و گرمای ذهنم از بین خواهد رفت. 19.
ਅੜਿਲ ॥
arril |قاطعانه:
ਕਹੁ ਨ ਸਹਚਰੀ ਸਾਚੁ ਸਜਨੁ ਕਬ ਆਇ ਹੈ ॥
kahu na sahacharee saach sajan kab aae hai |ای سخی! راستشو بگو آقا کی میاد؟
ਜੋਰ ਨੈਨ ਸੌ ਨੈਨ ਕਬੈ ਮੁਸਕਾਇ ਹੈ ॥
jor nain sau nain kabai musakaae hai |(من) نایین با آمیخته شدن با نائین لبخند خواهد زد.
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਕਰਿ ਜਾਉ ਲਲਾ ਸੌ ਤੌਨ ਛਿਨ ॥
lapatt lapatt kar jaau lalaa sau tauan chhin |در آن زمان با پریتام به لیپت لیپت (که آناندیت هو) خواهم رفت.
ਹੋ ਕਹੋ ਸਖੀ ਮੁਹਿ ਮੀਤ ਕਬੈਹੈ ਕਵਨ ਦਿਨ ॥੨੦॥
ho kaho sakhee muhi meet kabaihai kavan din |20|ای سخی! ده، دوست من کی و در کدام روز می آید. 20.
ਬਾਰ ਬਾਰ ਗਜ ਮੁਤਿਯਨ ਗੁਹੌ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
baar baar gaj mutiyan guhau banaae kai |(من) با دقت در موهایم مرواریدها (مرواریدهای خیالی از سر فیل) خواهم بافت.
ਅਪਨੇ ਲਲਾ ਕੋ ਛਿਨ ਮੈ ਲੇਉ ਰਿਝਾਇ ਕੈ ॥
apane lalaa ko chhin mai leo rijhaae kai |(من) معشوقم را به خرج خواهم داد.
ਟੂਕ ਟੂਕ ਤਨ ਹੋਇ ਨ ਮੇਰੋ ਨੈਕ ਮਨ ॥
ttook ttook tan hoe na mero naik man |حتی اگر بدنم شکسته باشد، نظرم را عوض نمی کنم.
ਹੋ ਕਾਸੀ ਕਰਵਤ ਲਿਯੋ ਪ੍ਰਿਯਾ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਤਨ ॥੨੧॥
ho kaasee karavat liyo priyaa kee preet tan |21|به عشق معشوق، کالواترای کاشی را بر تن می گیرم. 21.
ਬਿਹਸਿ ਬਿਹਸਿ ਕਬ ਗਰੇ ਹਮਾਰੇ ਲਾਗਿ ਹੈ ॥
bihas bihas kab gare hamaare laag hai |سخی! کی با خنده گردنم را بغل می کند؟
ਤਬ ਹੀ ਸਭ ਹੀ ਸੋਕ ਹਮਾਰੇ ਭਾਗਿ ਹੈ ॥
tab hee sabh hee sok hamaare bhaag hai |تنها در این صورت است که تمام غم های من برطرف می شود.
ਚਟਕ ਚਟਕ ਦੈ ਬਾਤੈ ਮਟਕਿ ਬਤਾਇ ਹੈ ॥
chattak chattak dai baatai mattak bataae hai |(با من هنگامی که او) خواهد گفت و گو و پچ پچ.
ਹੋ ਤਾ ਦਿਨ ਸਖੀ ਸਹਿਤ ਹਮ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਇ ਹੈ ॥੨੨॥
ho taa din sakhee sahit ham bal bal jaae hai |22|در آن روز از او به بالیهار به بالیهار خواهم رفت. 22.
ਜੌ ਐਸੇ ਝਰਿ ਮਿਲੈ ਸਜਨ ਸਖਿ ਆਇ ਕੈ ॥
jau aaise jhar milai sajan sakh aae kai |ای سخی! (وقتی من) باید ضربه بزنم تا ساجان را اینطور ملاقات کنم
ਮੋ ਮਨ ਕੌ ਲੈ ਤਬ ਹੀ ਜਾਇ ਚੁਰਾਇ ਕੈ ॥
mo man kau lai tab hee jaae churaae kai |او قلب من را خواهد دزدید
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਤਿ ਕਰੌ ਨ ਛੋਰੋ ਏਕ ਛਿਨ ॥
bhaat bhaat rat karau na chhoro ek chhin |(من) از هر نظر با او بازی خواهم کرد و حتی از یک لیس هم دریغ نمی کنم.
ਹੋ ਬੀਤੈ ਮਾਸ ਪਚਾਸਨ ਜਾਨੌ ਏਕ ਦਿਨ ॥੨੩॥
ho beetai maas pachaasan jaanau ek din |23|بعد از پنجاه ماه، یک روز را گذشت. 23.
ਮਚਕਿ ਮਚਕਿ ਕਬ ਕਹਿ ਹੈ ਬਚਨ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
machak machak kab keh hai bachan banaae kai |(به من خواهد گفت) چه وقت کلمات را بخواند
ਲਚਕਿ ਲਚਕਿ ਉਰ ਸਾਥ ਚਿਮਟਿ ਹੈ ਆਇ ਕੈ ॥
lachak lachak ur saath chimatt hai aae kai |و آن منعطف بیاید و قلبم را نیشگون بگیرد.
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਮੈ ਜਾਉ ਪ੍ਰਿਯ ਕੈ ਅੰਗ ਤਨ ॥
lapatt lapatt mai jaau priy kai ang tan |من هم به بدن معشوق خواهم چسبید.
ਹੋ ਮੇਲ ਮੇਲ ਕਰਿ ਰਾਖੋ ਭੀਤਰ ਤਾਹਿ ਮਨ ॥੨੪॥
ho mel mel kar raakho bheetar taeh man |24|(من) ذهن خود را در او متحد خواهم کرد. 24.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |خود:
ਖੰਜਨ ਹੂੰ ਨ ਬਦ੍ਯੋ ਕਛੁ ਕੈ ਕਰਿ ਕੰਜੁ ਕੁਰੰਗ ਕਹਾ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥
khanjan hoon na badayo kachh kai kar kanj kurang kahaa kar ddaare |(من اکنون) حتی پرنده لطیف، نیلوفر آبی و آهو را چیزی از ناکجاآباد نمی دانم.
ਚਾਰੁ ਚਕੋਰ ਨ ਆਨੇ ਹ੍ਰਿਦੈ ਪਰ ਝੁੰਡ ਝਖੀਨਹੁ ਕੋ ਝਝਕਾਰੇ ॥
chaar chakor na aane hridai par jhundd jhakheenahu ko jhajhakaare |(اکنون) چاکور زیبا را به دل نمی آورم و حتی گله های ماهی هم سرزنش کرده اند (یعنی کالا را نپذیرفته اند).
ਮੈਨ ਰਹਿਯੋ ਮੁਰਛਾਇ ਪ੍ਰਭਾ ਲਖਿ ਸਾਰਸ ਭੇ ਸਭ ਦਾਸ ਬਿਚਾਰੇ ॥
main rahiyo murachhaae prabhaa lakh saaras bhe sabh daas bichaare |با دیدن نور (او) کاما دیو بیهوش شده و همه ساراها برده شده اند.
ਅੰਤਕ ਸੋਚਨ ਧੀਰਜ ਮੋਚਨ ਲਾਲਚੀ ਲੋਚਨ ਲਾਲ ਤਿਹਾਰੇ ॥੨੫॥
antak sochan dheeraj mochan laalachee lochan laal tihaare |25|هی قرمز! چشمان طمع تو از بین برنده اضطراب و از بین برنده صبر است. 25.
ਅੜਿਲ ॥
arril |قاطعانه:
ਸੁਨਤ ਸਹਚਰੀ ਬਚਨ ਤਹਾ ਤੇ ਤਹ ਗਈ ॥
sunat sahacharee bachan tahaa te tah gee |سخی سخنان را شنید و از آنجا به آن مکان رفت.