ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری دسم گرنتھ
صفحه - 953
ਲਾਗਤ ਤੀਰ ਬੀਰ ਰਿਸਿ ਭਰਿਯੋ ॥
laagat teer beer ris bhariyo |به محض اینکه تیر به جنگجو (پونو) اصابت کرد، (او) پر از خشم شد
ਤੁਰੈ ਧਵਾਇ ਘਾਇ ਤਿਹ ਕਰਿਯੋ ॥
turai dhavaae ghaae tih kariyo |چون تیر به او اصابت کرد، خشمگین شد و اسبش را تعقیب کرد و او را کشت.
ਤਾ ਕੋ ਮਾਰਿ ਆਪੁ ਪੁਨਿ ਮਰਿਯੋ ॥
taa ko maar aap pun mariyo |پس از کشتن او، خود جان باخت
ਸੁਰ ਪੁਰ ਮਾਝਿ ਪਯਾਨੋ ਕਰਿਯੋ ॥੩੫॥
sur pur maajh payaano kariyo |35|او که به شدت آسیب دیده بود، نفس خود را سپری کرد و به سوی بهشت رفت.(35)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوهیرا
ਮਾਰਿ ਤਵਨ ਕੋ ਰਾਵ ਜੀ ਪਰਿਯੋ ਧਰਨਿ ਪਰ ਆਇ ॥
maar tavan ko raav jee pariyo dharan par aae |پس از کشتن، خود راجا روی زمین افتاد.
ਭ੍ਰਿਤਨ ਨਿਕਟ ਪਹੂੰਚਿ ਕੈ ਲਯੋ ਗਰੇ ਸੋ ਲਾਇ ॥੩੬॥
bhritan nikatt pahoonch kai layo gare so laae |36|غلامان جلو رفتند و او را در دامان خود گرفتند.(36)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |چوپایی
ਐਸੋ ਹਾਲ ਚਾਕਰਨ ਭਯੋ ॥
aaiso haal chaakaran bhayo |این اتفاق برای خدمتگزاران افتاد
ਜਨੁਕ ਧਨੀ ਨ੍ਰਿਧਨੀ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
januk dhanee nridhanee hvai gayo |با از دست دادن راجا، بندگان احساس می کردند که یک مرد ثروتمند در حال تبدیل شدن به یک فقیر است.
ਨ੍ਰਿਪ ਦੈ ਕਹਾ ਧਾਮ ਹਮ ਜੈਹੈ ॥
nrip dai kahaa dhaam ham jaihai |(آنها فکر کردند) "پس از از دست دادن راجا، چگونه می توانیم به خانه برگردیم و چگونه
ਕਹਾ ਰਾਨਿਯਹਿ ਬਕਤ੍ਰ ਦਿਖੈ ਹੈ ॥੩੭॥
kahaa raaniyeh bakatr dikhai hai |37|آیا صورت خود را به رانی نشان دهیم؟»(37)
ਨਭ ਬਾਨੀ ਤਿਨ ਕੋ ਤਬ ਭਈ ॥
nabh baanee tin ko tab bhee |پس آسمانی شدند
ਭ੍ਰਿਤ ਸੁਧਿ ਕਹਾ ਤੁਮਾਰੀ ਗਈ ॥
bhrit sudh kahaa tumaaree gee |آنگاه صدای آسمانی شنیدند که کجا عقل خود را گم کرده اید؟
ਜੋਧਾ ਬਡੋ ਜੂਝਿ ਜਹ ਜਾਵੈ ॥
jodhaa baddo joojh jah jaavai |اگر یک جنگجوی بزرگ کشته شود،
ਰਨ ਛਿਤ ਤੇ ਤਿਨ ਕੌਨ ਉਚਾਵੈ ॥੩੮॥
ran chhit te tin kauan uchaavai |38|«هنگامی که شجاعی در جنگ از دنیا می رود، چه کسی جنازه او را می برد؟» (38)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوهیرا
ਤਾ ਤੇ ਯਾ ਕੀ ਕਬਰ ਖਨਿ ਗਾਡਹੁ ਇਹੀ ਬਨਾਇ ॥
taa te yaa kee kabar khan gaaddahu ihee banaae |قبر او را در آنجا بسازید، او را دفن کنید.
ਅਸ੍ਵ ਬਸਤ੍ਰ ਲੈ ਜਾਹੁ ਘਰ ਦੇਹੁ ਸੰਦੇਸੋ ਜਾਇ ॥੩੯॥
asv basatr lai jaahu ghar dehu sandeso jaae |39|و لباس او را به خانه ببر و به مردم آنجا خبر بده.» (39)
ਬਾਨੀ ਸੁਨਿ ਗਾਡਿਯੋ ਤਿਸੈ ਭਏ ਪਵਨ ਭ੍ਰਿਤ ਭੇਸ ॥
baanee sun gaaddiyo tisai bhe pavan bhrit bhes |پس از شنیدن این فرمان از آسمان، او را در آنجا دفن کردند.
ਅਸ੍ਵ ਬਸਤ੍ਰ ਲੈ ਲਾਲ ਕੇ ਬਾਲਹਿ ਦਯੋ ਸੰਦੇਸ ॥੪੦॥
asv basatr lai laal ke baaleh dayo sandes |40|و اسب پرنده و جامه او را گرفتند و به همسرش (ساسی کالا) رساندند (40).
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |چوپایی
ਬੈਠੀ ਬਾਲ ਜਹਾ ਬਡਭਾਗੀ ॥
baitthee baal jahaa baddabhaagee |او یک فرزند الوهیت (ساسیه) است.
ਚਿਤ ਚੋਰ ਕੀ ਚਿਤਵਨਿ ਲਾਗੀ ॥
chit chor kee chitavan laagee |جایی که دختر با دوستانش به یاد او نشسته بود،
ਤਬ ਲੌ ਖਬਰਿ ਚਾਕਰਨ ਦਈ ॥
tab lau khabar chaakaran dee |سپس (آنان) بندگان خبر دادند.
ਅਰੁਨ ਹੁਤੀ ਪਿਯਰੀ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥੪੧॥
arun hutee piyaree hvai gee |41|غلامان آمدند و پیام را رساندند و نزدیک بود غش کند.(41)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوهیرا
ਚੜਿ ਬਿਵਾਨ ਤਹ ਤ੍ਰਿਯ ਚਲੀ ਜਹਾ ਹਨ੍ਯੋ ਨਿਜੁ ਪੀਯ ॥
charr bivaan tah triy chalee jahaa hanayo nij peey |او با یک قلاده به محلی که معشوقش در آن مرده بود سفر کرد.
ਕੈ ਲੈ ਐਹੌਂ ਪੀਯ ਕੌ ਕੈ ਤਹ ਦੈਹੌਂ ਜੀਯ ॥੪੨॥
kai lai aaihauan peey kau kai tah daihauan jeey |42|او مصمم شد: «یا شوهرم را برمیگردانم یا در آنجا از جان خود دست میکشم.» (42).
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |چوپایی
ਚਲੀ ਚਲੀ ਅਬਲਾ ਤਹ ਆਈ ॥
chalee chalee abalaa tah aaee |آرام آرام زن به آنجا آمد
ਦਾਬਿਯੋ ਜਹਾ ਮੀਤ ਸੁਖਦਾਈ ॥
daabiyo jahaa meet sukhadaaee |در سفر و مسافرت، فقیر به آنجا رسید که همراهش را در آنجا دفن کردند.
ਕਬਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਚਕ੍ਰਿਤ ਚਿਤ ਭਈ ॥
kabar nihaar chakrit chit bhee |او با دیدن آن قبر شوکه شد
ਤਾਹੀ ਬਿਖੈ ਲੀਨ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥੪੩॥
taahee bikhai leen hvai gee |43|او از دیدن قبر متحیر شد و در خیال او غرق شد و از گمشده او نفس کشید.(43)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوهیرا
ਮਰਨ ਸਭਨ ਕੇ ਮੂੰਡ ਪੈ ਸਫਲ ਮਰਨ ਹੈ ਤਾਹਿ ॥
maran sabhan ke moondd pai safal maran hai taeh |همه به کلیسا می روند، اما این مرگ ارزش دارد،
ਤਨਕ ਬਿਖੈ ਤਨ ਕੌ ਤਜੈ ਪਿਯ ਸੋ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨਾਇ ॥੪੪॥
tanak bikhai tan kau tajai piy so preet banaae |44|که در هیچ وقت فدای یاد آن عزیز می شود.(44)
ਤਨ ਗਾਡਿਯੋ ਜਹ ਤੁਮ ਮਿਲੇ ਅੰਗ ਮਿਲਿਯੋ ਸਰਬੰਗ ॥
tan gaaddiyo jah tum mile ang miliyo sarabang |با دفن بدن خود، اندام خود را در برابر اعضای او قرار می دهید،
ਸਭ ਕਛੁ ਤਜਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਚਲਿਯੋ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਯਾਰੇ ਸੰਗ ॥੪੫॥
sabh kachh taj grih ko chaliyo praan piyaare sang |45|و سپس روح با روح ملاقات می کند و از هر چیز دیگر صرف نظر می کند.(45)
ਪਵਨ ਪਵਨ ਆਨਲ ਅਨਲ ਨਭ ਨਭ ਭੂ ਭੂ ਸੰਗ ॥
pavan pavan aanal anal nabh nabh bhoo bhoo sang |همانطور که باد در باد آمیخته می شود، آتش در آتش می آمیزد،
ਜਲ ਜਲ ਕੇ ਸੰਗ ਮਿਲਿ ਰਹਿਯੋ ਤਨੁ ਪਿਯ ਕੇ ਸਰਬੰਗ ॥੪੬॥
jal jal ke sang mil rahiyo tan piy ke sarabang |46|و به واسطه آب همه در هم آمیخته و یکی می شوند (46)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |چوپایی
ਪਿਯ ਹਿਤ ਦੇਹ ਤਵਨ ਤ੍ਰਿਯ ਦਈ ॥
piy hit deh tavan triy dee |آن زن بدنش را فدای معشوقش کرد
ਦੇਵ ਲੋਕ ਭੀਤਰ ਲੈ ਗਈ ॥
dev lok bheetar lai gee |او به خاطر همسرش بدن خود را رها کرد و خدایان او را به بهشت بردند.
ਅਰਧਾਸਨ ਬਾਸਵ ਤਿਹ ਦੀਨੋ ॥
aradhaasan baasav tih deeno |ایندرا (باساوا) نیمی از تاج و تخت را به او داد
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਆਦਰੁ ਕੀਨੋ ॥੪੭॥
bhaat bhaat sau aadar keeno |47|لرد ایندرا او را با افتخار پذیرفت و نیمی از حق حاکمیت خود را به او تقدیم کرد.(47)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |دوهیرا
ਦੇਵ ਬਧੂਨ ਅਪਛਰਨ ਲਯੋ ਬਿਵਾਨ ਚੜਾਇ ॥
dev badhoon apachharan layo bivaan charraae |خدایان و الهه ها او را در قفسه ای قرار دادند،