شری دسم گرنتھ

صفحه - 1391


ਚੁ ਸੈਲੇ ਰਵਾਂ ਹਮਚੂੰ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥੩੧॥
chu saile ravaan hamachoon teero tufang |31|

در میدان جنگ مثل سیل آمد.31.

ਬਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੰਦ ਬ ਮਰਦਾਨਗੀ ॥
base hamalaa karadand b maradaanagee |

او قهرمانانه تیر پرتاب کرد،

ਹਮ ਅਜ਼ ਹੋਸ਼ਗੀ ਹਮਅਜ਼ ਦੀਵਾਨਗੀ ॥੩੨॥
ham az hoshagee hamaz deevaanagee |32|

گاه در حواس و گاه در جنون.32.

ਬਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੰਦ ਬਸੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਖ਼ੁਰਦ ॥
base hamalaa karadand base zakham khurad |

او چندین حمله انجام داد

ਦੁ ਕਸ ਰਾ ਬਜ਼ਾਂ ਕੁਸ਼ਤ ਹਮ ਜਾਂ ਸਪੁਰਦ ॥੩੩॥
du kas raa bazaan kushat ham jaan sapurad |33|

و با last.33 خیس شد.

ਕਿ ਆਂ ਖ਼੍ਵਾਜਾ ਮਰਦੂਦ ਸਾਯਹ ਦੀਵਾਰ ॥
ki aan khvaajaa maradood saayah deevaar |

خواجه مردود خود را پشت دیوار پنهان کرد

ਬਮੈਦਾਂ ਨਿਆਮਦ ਬਮਰਦਾਨਹ ਵਾਰ ॥੩੪॥
bamaidaan niaamad bamaradaanah vaar |34|

او مانند یک رزمنده دلیر وارد میدان نشد.34.

ਦਰੇਗ਼ਾ ਅਗਰ ਰੂਇ ਓ ਦੀਦਮੇ ॥
daregaa agar rooe o deedame |

اگر یک بار صورتش را دیده بودم،

ਬਯਕ ਤੀਰ ਲਾਚਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਮੇ ॥੩੫॥
bayak teer laachaar bakhasheedame |35|

یکی از تیرهای من او را به سرای مرگ می رساند.

ਹਮਾਖ਼ਰ ਬਸੇ ਜ਼ਖ਼ਮਿ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥
hamaakhar base zakham teero tufang |

بسیاری از رزمندگان با تیر و گلوله مجروح شدند

ਦੁਸੂਏ ਬਸੇ ਕੁਸ਼ਤਹ ਸ਼ੁਦ ਬੇਦਰੰਗ ॥੩੬॥
dusooe base kushatah shud bedarang |36|

در جنگ دو طرف جان باخت.

ਬਸੇ ਬਾਰ ਬਾਰੀਦ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥
base baar baareed teero tufang |

دارت ها خیلی شدید باران می شدند،

ਜ਼ਿਮੀਂ ਗਸ਼ਤ ਹਮਚੂੰ ਗੁਲੇ ਲਾਲਹ ਰੰਗ ॥੩੭॥
zimeen gashat hamachoon gule laalah rang |37|

که مزرعه مثل گل خشخاش سرخ شد.37.

ਸਰੋ ਪਾਇ ਅੰਬੋਹੁ ਚੰਦਾਂ ਸ਼ੁਦਹ ॥
saro paae anbohu chandaan shudah |

سر و دست و پای مردگان در مزرعه پراکنده بود

ਕਿ ਮੈਦਾਂ ਪੁਰਜ਼ ਗੋਇ ਚੌਗਾਂ ਸ਼ੁਦਹ ॥੩੮॥
ki maidaan puraz goe chauagaan shudah |38|

مانند توپ و چوب در بازی چوگان.38.

ਤਰੰਕਾਰਿ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗੋ ਕਮਾਂ ॥
tarankaar teero tufango kamaan |

هنگامی که تیرها خش خش می زدند و کمان ها زنگ می زدند،

ਬਰਾਮਦ ਯਕੇ ਹਾ ਓ ਹੂ ਅਜ਼ ਜਹਾਂ ॥੩੯॥
baraamad yake haa o hoo az jahaan |39|

صدا و فریاد بزرگی در جهان بود.39.

ਦਿਗਰ ਸ਼ੋਰਸ਼ੇ ਕੈਬਰੇ ਕੀਨਹ ਕੋਸ਼ ॥
digar shorashe kaibare keenah kosh |

در آنجا نیزه ها و نیزه ها صدای هولناکی می دادند

ਜ਼ਿ ਮਰਦਾਨਿ ਮਰਦਾਂ ਬਰੂੰ ਰਫ਼ਤ ਹੋਸ਼ ॥੪੦॥
zi maradaan maradaan baroon rafat hosh |40|

و رزمندگان حواس خود را از دست دادند.

ਹਮਾਖ਼ਰ ਚਿ ਮਰਦੀ ਕੁਨਦ ਕਾਰਜ਼ਾਰ ॥
hamaakhar chi maradee kunad kaarazaar |

چگونه شجاعت می تواند در نهایت در میدان مقاومت کند،

ਕਿ ਬਰ ਚਿਹਲ ਤਨ ਆਯਦਸ਼ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ॥੪੧॥
ki bar chihal tan aayadash beshumaar |41|

زمانی که فقط چهل نفر توسط جنگجویان بی شماری محاصره شده بودند؟41.

ਚਰਾਗ਼ੇ ਜਹਾਂ ਚੂੰ ਸ਼ੁਦਹ ਬੁਰਕਾ ਪੋਸ਼ ॥
charaage jahaan choon shudah burakaa posh |

آنگاه که چراغ جهان خود را حجاب کرد،

ਸ਼ਹੇ ਸ਼ਬ ਬਰਾਮਦ ਹਮਹ ਜਲਵਾ ਜੋਸ਼ ॥੪੨॥
shahe shab baraamad hamah jalavaa josh |42|

ماه در شب درخشید.42.

ਹਰਾਂ ਕਸ ਕਿ ਕਉਲੇ ਕੁਰਆਂ ਆਯਦਸ਼ ॥
haraan kas ki kaule kuraan aayadash |

آن که به سوگند قرآن ایمان آورد

ਕਿ ਯਜ਼ਦਾਂ ਬਰੋ ਰਹਿਨੁਮਾ ਆਯਦਸ਼ ॥੪੩॥
ki yazadaan baro rahinumaa aayadash |43|

پروردگار تور او را هدایت می کند.43.

ਨ ਪੇਚੀਦਾ ਮੂਇ ਨ ਰੰਜੀਦਹ ਤਨ ॥
n pecheedaa mooe na ranjeedah tan |

نه آسیبی دیده است و نه جراحتی

ਕਿ ਬੇਰੂੰ ਖ਼ੁਦਾਵਰਦ ਦੁਸ਼ਮਨ ਸ਼ਿਕਨ ॥੪੪॥
ki beroon khudaavarad dushaman shikan |44|

پروردگارم، مغلوب دشمنان، مرا به امان رساند.44.

ਨ ਦਾਨਮ ਕਿ ਈਂ ਮਰਦਿ ਪੈਮਾਂ ਸ਼ਿਕਨ ॥
n daanam ki een marad paimaan shikan |

من نمی دانستم که این سوگند شکنان

ਕਿ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਸਤਸਤੁ ਈਮਾਂ ਫ਼ਿਗਨ ॥੪੫॥
ki daualat prasatasat eemaan figan |45|

فریبکار و گلهای مامون بودند.45.

ਨ ਈਮਾਂ ਪ੍ਰਸਤੀ ਨ ਅਉਜ਼ਾਇ ਦੀਂ ॥
n eemaan prasatee na aauzaae deen |

آنها نه اهل ایمان بودند و نه پیروان واقعی اسلام،

ਨ ਸਾਹਿਬ ਸ਼ਨਾਸੀ ਨ ਮੁਹੰਮਦ ਯਕੀਂ ॥੪੬॥
n saahib shanaasee na muhamad yakeen |46|

آنها نمی دانستند که خداوند به پیامبر ایمان ندارد.

ਹਰਾਂ ਕਸ ਕਿ ਈਮਾਂ ਪ੍ਰਸਤੀ ਕੁਨਦ ॥
haraan kas ki eemaan prasatee kunad |

کسی که ایمانش را با اخلاص دنبال کند

ਨ ਪੈਮਾਂ ਖ਼ੁਦਸ਼ ਪੇਸ਼ੋ ਪਸਤੀ ਕੁਨਦ ॥੪੭॥
n paimaan khudash pesho pasatee kunad |47|

او هرگز یک اینچ از سوگندهایش تکان نمی‌خورد.

ਈਂ ਮਰਦ ਰਾ ਜ਼ੱਰਹ ਏਤਬਾਰ ਨੇਸਤ ॥
een marad raa zarah etabaar nesat |

من اصلاً به چنین فردی برای چه کسی ایمان ندارم

ਚਿ ਕਸਮੇ ਕੁਰਾਨਸਤ ਯਜ਼ਦਾਂ ਯਕੇਸਤ ॥੪੮॥
chi kasame kuraanasat yazadaan yakesat |48|

سوگند قرآن اهمیتی ندارد.48.

ਚੁ ਕਸਮਿ ਕੁਰਾਂ ਸਦ ਕੁਨਦ ਇਖ਼ਤਯਾਰ ॥
chu kasam kuraan sad kunad ikhatayaar |

حتی اگر صد بار به نام قرآن قسم بخوری

ਮਰਾ ਕਤਰਹ ਨਆਯਦ ਅਜ਼ੋ ਏਤਬਾਰ ॥੪੯॥
maraa katarah naayad azo etabaar |49|

من دیگر به شما اعتماد نخواهم کرد.49.

ਅਗਰਚਿ ਤੁਰਾ ਏਅਤਬਾਰ ਆਮਦੇ ॥
agarach turaa eatabaar aamade |

اگر حتی اندکی به خدا ایمان داشته باشی،

ਕਮਰ ਬਸਤਏ ਪੇਸ਼ਵਾ ਆਮਦੇ ॥੫੦॥
kamar basate peshavaa aamade |50|

در میدان نبرد کاملا مسلح بیایید.50.

ਕਿ ਫ਼ਰਜ਼ਸਤ ਬਰਸਰਿ ਤੁਰਾ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ॥
ki farazasat barasar turaa een sukhan |

این وظیفه شماست که به این کلمات عمل کنید

ਕਿ ਕਉਲੇ ਖ਼ੁਦਾ ਅਸਤ ਕਸਮਸਤ ਮਨ ॥੫੧॥
ki kaule khudaa asat kasamasat man |51|

زیرا برای من این کلمات مانند دستورات خداوند است.51.

ਅਗਰ ਹਜ਼ਰਤਿ ਖ਼ੁਦ ਸਿਤਾਦਾ ਸ਼ਵਦ ॥
agar hazarat khud sitaadaa shavad |

اگر پیامبر اکرم خودش آنجا بود

ਬਜਾਨਿ ਦਿਲੇ ਕਾਰ ਵਾਜ਼ੇਹ ਸ਼ਵਦ ॥੫੨॥
bajaan dile kaar vaazeh shavad |52|

با تمام وجود به آنها عمل می کردی.52.

ਸ਼ੁਮਾ ਰਾ ਚੁ ਫ਼ਰਜ਼ਸਤੁ ਕਾਰੇ ਕੁਨੀ ॥
shumaa raa chu farazasat kaare kunee |

این وظیفه شماست و بر شما واجب است

ਬਮੂਜਬ ਨਵਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ੁਮਾਰੇ ਕੁਨੀ ॥੫੩॥
bamoojab navishataa shumaare kunee |53|

مطابق پیشنهاد کتبی انجام دهند.

ਨਵਿਸ਼ਤਾ ਰਸੀਦੋ ਬਿਗੁਫ਼ਤਹ ਜ਼ੁਬਾਂ ॥
navishataa raseedo bigufatah zubaan |

نامه و پیام شما را دریافت کرده ام،

ਬਬਾਯਦ ਕਿ ਕਾਰੀਂ ਬਰਾਹਤ ਰਸਾਂ ॥੫੪॥
babaayad ki kaareen baraahat rasaan |54|

انجام دهید، هر کاری که لازم است انجام شود.

ਹਮੂੰ ਮਰਦ ਬਾਯਦ ਸ਼ਵਦ ਸੁਖ਼ਨਵਰ ॥
hamoon marad baayad shavad sukhanavar |

آدم باید به حرفش عمل کند