ഓ എൻ്റെ ഗുരുബോധമുള്ള സുഹൃത്തേ! ഒരു തത്ത്വചിന്തകൻ-കല്ല് പോലെ, അതിൻ്റെ സ്പർശനം ഒരു ലോഹത്തെ സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റുന്നു, ഒരു വ്യക്തിയെ പരമോന്നതനും സ്വർണ്ണം പോലെ മൂല്യവത്തനുമാക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ദർശനം എവിടെയാണ്? എവിടെയാണ് ആ മോഹിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണുകളും മധുരമുള്ള അമൂല്യമായ വാക്കുകളും?
മനോഹരമായ പല്ലുകളുള്ള ആ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം എവിടെ, അടുപ്പും വീടും വയലുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും അവൻ്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള നടത്തം എവിടെ?
സമാധാനത്തിൻ്റെയും ആശ്വാസത്തിൻ്റെയും നിധി എവിടെയാണ്? നാമത്തിലൂടെയും ബാനിയിലൂടെയും (ഗുരുവിൻ്റെ രചനകൾ) അവൻ്റെ സ്തുതികൾ ആലപിക്കുന്നതിൻ്റെ നിധി. ലോകസമുദ്രത്തിലൂടെ അസംഖ്യം ഭക്തരെ കടത്തിവിടുന്ന ദയയുടെയും ദയയുടെയും ആ രൂപം എവിടെയാണ്?
നാമം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിലൂടെ ഭഗവാനിൽ മുഴുകുന്നത് എവിടെയാണ്, ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ ആനന്ദം ആസ്വദിക്കുന്നതിൻ്റെ വിചിത്രവും അത്ഭുതകരവുമായ അനുഭൂതി, ശക്തിയെ സ്തുതിക്കുന്ന സന്യാസിയായ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ദിവ്യ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ സഭ എവിടെയാണ്?