हे माझ्या गुरु-जाणीव मित्रा! तत्वज्ञानी दगडासारखा, ज्याच्या स्पर्शाने धातू सोन्यात बदलतो, माणसाला सोन्यासारखे सर्वोच्च आणि मौल्यवान बनवणाऱ्या खऱ्या गुरूची झलक कुठे आहे? कुठे आहेत ते मोहक डोळे आणि गोड अनमोल शब्द?
सुंदर दात असलेला तो हसरा चेहरा कुठे आहे, चूल आणि घर कुठे आहे आणि शेतात आणि बागांमध्ये त्याची भव्य विहार कुठे आहे?
शांती आणि आरामाचा खजिना कुठे आहे? नाम आणि बाणी (गुरूंच्या रचना) द्वारे त्यांची स्तुती गाण्याचा खजिना. कोठे आहे तो दयाळूपणा आणि परोपकाराचा देखावा जो असंख्य भक्तांना संसारसागरातून पार करतो?
नामाच्या आचरणातून परमेश्वरात तल्लीन होणे, भगवंताच्या नामस्मरणाचा आनंद लुटण्याची विलक्षण आणि विलक्षण अनुभूती कुठे आहे आणि पराक्रमाचे गुणगान गाणारी संत खऱ्या गुरूंच्या दिव्य सान्निध्यात जमलेली ती मंडळी कुठे आहेत.