कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 352

ਜਉ ਜਾਨੈ ਅਨੂਪ ਰੂਪ ਦ੍ਰਿਗਨ ਕੈ ਦੇਖੀਅਤ ਲੋਚਨ ਅਛਤ ਅੰਧ ਕਾਹੇ ਤੇ ਨ ਪੇਖਹੀ ।

जउ जानै अनूप रूप द्रिगन कै देखीअत लोचन अछत अंध काहे ते न पेखही ।

डोळ्यांमुळे निसर्गसौंदर्य आपण पाहतो, असे मानतो, तर डोळे नसलेल्या आंधळ्याला त्याच तमाशाचा आनंद का घेता येत नाही?

ਜਉ ਜਾਨੈ ਸਬਦੁ ਰਸ ਰਸਨਾ ਬਖਾਨੀਅਤ ਜਿਹਬਾ ਅਛਤ ਕਤ ਗੁੰਗ ਨ ਸਰੇਖ ਹੀ ।

जउ जानै सबदु रस रसना बखानीअत जिहबा अछत कत गुंग न सरेख ही ।

आपल्या जिभेमुळे आपण गोड शब्द बोलतो असे आपण मानतो, तर जीभ अखंड असलेला मुका माणूस हे शब्द का बोलू शकत नाही?

ਜਉਪੈ ਜਾਨੇ ਰਾਗ ਨਾਦ ਸੁਨੀਅਤ ਸ੍ਰਵਨ ਕੈ ਸ੍ਰਵਨ ਸਹਤ ਕਿਉ ਬਹਰੋ ਬਿਸੇਖ ਹੀ ।

जउपै जाने राग नाद सुनीअत स्रवन कै स्रवन सहत किउ बहरो बिसेख ही ।

कानांमुळे मधुर संगीत ऐकू येतं हे मान्य केलं, तर कर्णबधिर माणसाला ते कानांनी का ऐकू येत नाही?

ਨੈਨ ਜਿਹਬਾ ਸ੍ਰਵਨ ਕੋ ਨ ਕਛੂਐ ਬਸਾਇ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਸੋ ਅਲਖ ਅਲੇਖ ਹੀ ।੩੫੨।

नैन जिहबा स्रवन को न कछूऐ बसाइ सबद सुरति सो अलख अलेख ही ।३५२।

खरे तर डोळे, जीभ आणि कान यांची स्वतःची शक्ती नसते. केवळ शब्दांसह चेतनेचे एकत्रीकरण आपण जे पाहतो, बोलतो किंवा ऐकतो त्याचा आनंद घेण्यास आपल्याला सक्षम करू शकतो. हे अवर्णनीय परमेश्वराला जाणण्यासाठी देखील खरे आहे. चैतन्याला तल्लीन करणे

सूची (1 - 675)

Kabit Savaiye पान: 1 - 675