Kabit Savaiye Bhai Gurdas Ji

Strona - 352


ਜਉ ਜਾਨੈ ਅਨੂਪ ਰੂਪ ਦ੍ਰਿਗਨ ਕੈ ਦੇਖੀਅਤ ਲੋਚਨ ਅਛਤ ਅੰਧ ਕਾਹੇ ਤੇ ਨ ਪੇਖਹੀ ।
jau jaanai anoop roop drigan kai dekheeat lochan achhat andh kaahe te na pekhahee |

Jeśli wierzymy, że dzięki oczom widzimy piękno natury, to dlaczego osoba niewidoma, która nie ma oczu, nie może cieszyć się tym samym spektaklem?

ਜਉ ਜਾਨੈ ਸਬਦੁ ਰਸ ਰਸਨਾ ਬਖਾਨੀਅਤ ਜਿਹਬਾ ਅਛਤ ਕਤ ਗੁੰਗ ਨ ਸਰੇਖ ਹੀ ।
jau jaanai sabad ras rasanaa bakhaaneeat jihabaa achhat kat gung na sarekh hee |

Jeśli wierzymy, że mówimy słodkie słowa dzięki naszemu językowi, to dlaczego głupia osoba z nienaruszonym językiem nie może wypowiedzieć tych słów?

ਜਉਪੈ ਜਾਨੇ ਰਾਗ ਨਾਦ ਸੁਨੀਅਤ ਸ੍ਰਵਨ ਕੈ ਸ੍ਰਵਨ ਸਹਤ ਕਿਉ ਬਹਰੋ ਬਿਸੇਖ ਹੀ ।
jaupai jaane raag naad suneeat sravan kai sravan sahat kiau baharo bisekh hee |

Jeśli przyjmiemy, że słyszymy słodką muzykę dzięki uszom, to dlaczego osoba głucha nie może jej słyszeć z nienaruszonymi uszami?

ਨੈਨ ਜਿਹਬਾ ਸ੍ਰਵਨ ਕੋ ਨ ਕਛੂਐ ਬਸਾਇ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਸੋ ਅਲਖ ਅਲੇਖ ਹੀ ।੩੫੨।
nain jihabaa sravan ko na kachhooaai basaae sabad surat so alakh alekh hee |352|

Tak naprawdę oczy, język i uszy nie mają własnej mocy. Tylko połączenie świadomości ze słowami może opisać lub umożliwić nam cieszenie się tym, co widzimy, mówimy lub słyszymy. Odnosi się to również do poznania nieopisanego Pana. Angażowanie świadomości