Dziewica panna, która zawsze ma nadzieję, że zdobędzie wyższą pozycję w domu męża, którego pewnego dnia znajdzie dla niej ojciec, jest o wiele lepsza niż kobieta oszukana.
Kobieta, która przez niego oddzieliła się od męża i która żałuje swoich czynów swoją pokorą, w wyniku której mąż przebacza jej grzechy, jest o wiele lepsza niż kobieta podstępna.
Ta kobieta oddzielona od męża, która dźwiga męki rozłąki, z oddaniem stara się znaleźć pomyślny czas i dobre znaki na ponowne spotkanie, jest lepsza niż kobieta zdradziecka i podstępna.
Taka kobieta o fałszywej miłości powinna była zginąć w łonie matki. Miłość wypełniona oszustwem jest pełna takiej dwoistości, jak dwa demony Rahu i Ketu, które powodują zaćmienia słońca i księżyca. (450)