Dzięki łasce Prawdziwego Guru osoba świadoma Guru nie ceni innego stroju niż pocieszający strój szacunku i honoru, nabyty dzięki nieustannemu pochłonięciu umysłu Panem.
Nie odczuwa już także pragnienia innego pożywienia po rozkoszowaniu się pocieszającym duszę słodkim eliksirem, takim jak jedzenie Naama Simrana (medytacja nad imieniem Pana).
Osiągnąwszy dostęp do wypełnionego miłością skarbu Pana, osoba posłuszna Guru nie pragnie żadnych innych skarbów.
Dzięki maleńkiej łasce podobnego do Boga Prawdziwego Guru za praktykowanie medytacji nad imieniem Pana, wszelkie oczekiwania wobec osoby zorientowanej na Guru zostają pokonane. Z wyjątkiem odpustu w Naam Simran, nie wędrują nigdzie indziej. (148)