به لطف گوروی واقعی، یک فرد گوروآگاه هیچ لباس دیگری را قدردانی نمیکند، جز راحتی که لباس احترام و افتخار به دست میآورد که به واسطه غرق شدن دائم ذهن در خداوند به دست میآید.
او همچنین پس از لذت بردن از اکسیر شیرین آرامش بخش روح مانند غذای نعم سیمران (مراقبه در نام خداوند) دیگر تمایلی به غذاهای دیگر ندارد.
با دستیابی به گنجینه سرشار از عشق خداوند، یک فرد گورو فرمانبر آرزوی هیچ گنج دیگری ندارد.
با لطف ناچیز گوروی واقعی خدامانند برای تمرین مراقبه در مورد نام خداوند، همه انتظارات یک فرد گوروگرا شکست میخورد. به جز افراط در نعم سیمران، در هیچ جای دیگری سرگردان نیستند. (148)