بنده فداکار گورو با جذب ذهن خود در کلام الهی، درخشش پروردگار را در درون خود تجربه می کند و در چنین حالتی از اتفاقات سه جهان و در سه دوره آگاه می شود.
با سکونت کلام الهی در شخص گوروآگاه آگاه، او طوفان حکمت الهی را در درون خود تجربه می کند. و در این حالت با خدا ارتباط برقرار می کند و از سعادت پایدار برخوردار می شود. سپس ناشناس را می فهمد
او با غرق شدن در کلام، جریان دائمی اکسیر نعام را از Dasam Duar تجربه می کند و پیوسته از لذت آن لذت می برد.
این غرق آگاهی او را به خداوند آرامش بخش و آرامش بخش می پیوندد و در تعمق در نام او غرق می ماند. (77)