کبیت سوائیے بھائی گرداس جی

صفحه - 665


ਫਰਕਤ ਲੋਚਨ ਅਧਰ ਪੁਜਾ ਤਾਪੈ ਤਨ ਮਨ ਮੈ ਅਉਸੇਰ ਕਬ ਲਾਲ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵਈ ।
farakat lochan adhar pujaa taapai tan man mai aauser kab laal grih aavee |

با آرزوی جدی دیدار پروردگار محبوبم در قلبم، چشمانم، لب ها و بازوانم می لرزند. دمای بدنم بالا می رود در حالی که ذهنم بی قرار است. کی عزیزم می آید تا در قلب خانه وار من ساکن شود؟

ਨੈਨਨ ਸੈ ਨੈਨ ਅਰ ਬੈਨਨ ਸੇ ਬੈਨ ਮਿਲੈ ਰੈਨ ਸਮੈ ਚੈਨ ਕੋ ਸਿਹਜਾਸਨ ਬੁਲਾਵਹੀ ।
nainan sai nain ar bainan se bain milai rain samai chain ko sihajaasan bulaavahee |

چه زمانی چشم و کلامم (لب) با چشم و کلام (لب) پروردگارم ملاقات خواهد کرد؟ و چه زمانی پروردگار عزیزم مرا شبانه به بالین خود خواهد خواند تا از رضای الهی این دیدار بهره مند شوم؟

ਕਰ ਗਹਿ ਕਰ ਉਰ ਉਰ ਸੈ ਲਗਾਇ ਪੁਨ ਅੰਕ ਅੰਕਮਾਲ ਕਰਿ ਸਹਿਜ ਸਮਾਵਹੀ ।
kar geh kar ur ur sai lagaae pun ank ankamaal kar sahij samaavahee |

کی مرا در دستانم بگیرد، در آغوشش، در دامانش، به گردنش ببرد و در خلسه روحانی فرو ببرد؟

ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਆਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਇ ਆਲੀ ਦਯਾ ਕੈ ਦਯਾਲ ਦੇਵ ਕਾਮਨਾ ਪੁਜਾਵਹੀ ।੬੬੫।
prem ras amrit peeae tripataae aalee dayaa kai dayaal dev kaamanaa pujaavahee |665|

ای دوستان هم جماعت من! چه زمانی پروردگار عزیز مرا از اکسیر محبت پیوند معنوی نوشاند و سیرم کرد. و چه زمانی پروردگار درخشان و مهربان بخشنده می شود و آرزوی ذهن من را برطرف می کند؟ (665)