با تمرکز ذهن بر شکل گورو واقعی، شخص با دید آسمانی دانش روشن می شود. به لطف گوروی واقعی، شکل انسان با نشاط الهی دست می یابد و آمدن خود را به این جهان موفقیت آمیز می کند.
با تمرکز ذهن بر کلام الهی، صخره درهای محکم جهل باز می شود. کسب دانش پس از آن گنجینه نام خداوند را به انسان برکت می دهد.
لمس و احساس غبار پای گورو واقعی، عطر نام پروردگار را در ذهن زنده می کند. با درگیر کردن دست ها در دعا و خدمت او، انسان از معرفت روحانی واقعی و واقعی برخوردار می شود.
بنابراین هر تار موی انسان شکوهمند می شود و با نور الهی در می آمیزد. تمام رذایل و آرزوهای او پایان می یابد و ذهنش در محبت پاهای پروردگار ساکن می شود. (18)