آن افراد شاداب که با فداکاری و عشق بر نام خداوند زحمت می کشند، آرام و آرام می شوند. کسانی که پر از تفاله هستند، مرتب و تمیز می شوند.
کسانی که تقدیس گورو واقعی را تمرین کردند، خود را از تولدهای مکرر در زندگی گونه های مختلف نجات دادند و به جاودانگی دست یافتند.
کسانی که با فداکاری و عشق کامل بر نعم سیمران خداوند زحمت میکشند، با انصراف از نفس و گذر از همه موانع، فروتن میشوند.
آنها از کاست، عقیده، نژاد و نابرابری های اجتماعی مبتنی بر رنگ آزاد هستند و با خداوند بی باک ادغام می شوند. (24)