همان گونه که بانوی خانه ی اصیل خود را به شانزده نوع زینت می آراست و حتی یک فاحشه نیز همین کار را می کند.
بانوی خاندان نجیب از تخت یک نفر شوهرش لذت می برد، در حالی که فاحشه با افراد زیادی در رختخواب خود شریک است.
بانوی خانه اشرافی به دلیل عشقی که به شوهرش دارد مورد تمجید، تحسین و عاری از هر گونه بدگویی است، در حالی که یک فاحشه به خاطر عیوبش و تقدیم خود به دیگران بدنام می شود.
به همین ترتیب مامون (مایا) برای سیکهای مطیع گورو که طبق آموزههای گورو از آن برای خیر دیگران استفاده میکنند، مفید است. اما همین مامون برای اهل دنیا دردسر می کند و باعث ناراحتی و مصیبت می شود. (384)