با اتحاد کلام و ذهن الهی، یک فرد گوروآگاه از اختلافات مبتنی بر طبقه بالا و پایین رها می شود. به گفته آنها، با پیوستن به مجمع ایده آل افراد مقدس، چهار کاست به یک تبدیل می شوند.
غرق در کلام الهی را باید مانند ماهی در آب دانست که در آب زندگی می کند و می خورد. بنابراین شخص گوروآگاه به طور نهفته به تمرین نعم سیمران (مراقبه) ادامه می دهد و از اکسیر اسم الهی لذت می برد.
افراد گورو گرا که در کلام الهی جذب می شوند کاملاً آگاه می شوند. آنها حضور پروردگار واحد را در همه موجودات زنده تصدیق می کنند.
کسانی که در گور شاباد (کلام الهی) غوطه ور هستند، متواضع می شوند و مانند خاک پای مردان مقدس احساس می کنند. به این دلیل است که آنها دائماً در مورد نام خداوند مراقبه می کنند. (147)