Le aontas an fhocail agus na hintinne diaga, éiríonn duine Gúrú-chomhfhiosach saor ó dhifríochtaí ard agus íseal caste. Dar leo, a cheanglaíonn an tionól idéalach na naomh daoine, a bheith ar na ceithre castes amháin.
Ba chóir go mbreathnófaí ar dhuine atá gafa sa bhriathar diaga mar iasc san uisce a chónaíonn agus a itheann san uisce. Mar sin leanann an Gúrú-chomhfhiosach ar aghaidh go mall ag cleachtadh Naam Simran (meditation) agus taitneamh a bhaint as elixir an ainm diaga.
Éiríonn daoine Gúrú-dhírithe absorbtha sa bhriathar diaga ar an eolas go hiomlán. Admhaíonn siad láithreacht Aon Tiarna sna neacha beo go léir.
Éiríonn leo siúd atá gafa sa Gur Shabad (Focal Dhiaga) uirísle diúscartha agus mothaíonn siad cosúil le deannach de chosa na bhfear naofa. Is é an fáth go mbíonn siad ag déanamh machnaimh go buan ar ainm an Tiarna. (147)