Kabit Savaiye Bhai Gurdas Ji

Leathanach - 433


ਜਾਤਿ ਸਿਹਿਜਾਸਨ ਜਉ ਕਾਮਨੀ ਜਾਮਨੀ ਸਮੈ ਗੁਰਜਨ ਸੁਜਨ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਸੁਹਾਤ ਹੈ ।
jaat sihijaasan jau kaamanee jaamanee samai gurajan sujan kee baat na suhaat hai |

Nuair a théann bean ar aghaidh chun taitneamh a bhaint as aontas a fir chéile ina leaba san oíche, ní thaitníonn caint ar bith ar dhuine uasal, scothaosta nó naofa léi.

ਹਿਮ ਕਰਿ ਉਦਿਤ ਮੁਦਤਿ ਹੈ ਚਕੋਰ ਚਿਤਿ ਇਕ ਟਕ ਧਿਆਨ ਕੈ ਸਮਾਰਤ ਨ ਗਾਤ ਹੈ ।
him kar udit mudat hai chakor chit ik ttak dhiaan kai samaarat na gaat hai |

De réir mar a éiríonn an ghealach, bíonn áthas an domhain ar an gcorróg ruán agus é ag amharc air le comhchruinniú aigne, gan eolach ar a chorp féin fiú.

ਜੈਸੇ ਮਧੁਕਰ ਮਕਰੰਦ ਰਸ ਲੁਭਤ ਹੈ ਬਿਸਮ ਕਮਲ ਦਲ ਸੰਪਟ ਸਮਾਤ ਹੈ ।
jaise madhukar makarand ras lubhat hai bisam kamal dal sanpatt samaat hai |

Díreach mar a bhíonn bumble bheach chomh fite fuaite i neachtar boladh milis an bhláth, go mbíonn sé gafa sa bhláth Lotus atá cosúil le bosca nuair a luíonn an Ghrian.

ਤੈਸੇ ਗੁਰ ਚਰਨ ਸਰਨਿ ਚਲਿ ਜਾਤਿ ਸਿਖ ਦਰਸ ਪਰਸ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਮੁਸਕਾਤਿ ਹੈ ।੪੩੩।
taise gur charan saran chal jaat sikh daras paras prem ras musakaat hai |433|

Mar an gcéanna téann deisceabal daor dílis go dtí dídean chos naofa an Fhíor-Ghúrú; ag baint taitnimh as a radharc agus sáite ina ghrá, coinníonn sé ag miongháire laistigh agus é ag baint suilt as an radharc diaga. (433)