Díreach mar a fhágann láir an teach lena máistir chun cuidiú leis a chuid oibre a dhéanamh ag fágáil a loit ar ais abhaile agus ag filleadh abhaile ag cuimhneamh ar an gceann óg.
Díreach mar a thugann duine codlata cuairt ar go leor cathracha agus tíortha ina bhrionglóid, mumbles ina scornach, ach aon uair amháin as a chodladh comhlíonann sé a chuid dualgas tí go haireach.
Díreach mar a fhágann colm a mhac agus ag eitilt sa spéir ach ag féachaint ar a chara, tagann sé anuas i dtreo chuici ar luas chomh gasta is a thiteann braon báistí ón spéir,
Ar an gcuma chéanna tá cónaí ar thiomanta an Tiarna ar an saol seo agus ar a theaghlach ach nuair a fheiceann sé a Satsangis ionúin, éiríonn sé aisteach ina intinn, ina bhriathra agus ina ghníomhartha. (Tá sé gafa sa riocht grámhar a bheannaíonn an Tiarna dó trí Naam).