Leagann teagasc na dtraidisiún tíre agus na Vedas síos go bhfuil an t-aon cheart ag bean chéile dílis agus dílis fónamh dá fear céile go díograiseach i bhfocail agus i ngníomhartha.
Ní fiú a leithéid de bhean dílis, dhílis agus dhílis breathnú ar na deasghnátha agus na deasghnátha futile go léir; machnaimh ar ainmneacha éagsúla, ag snámh in áiteanna oilithreachta ar laethanta áirithe, carthanacht, smacht féinfhorchurtha, aithrí, cuairt ar áiteanna naofa, troscadh
Maidir léi, tá tine íobartach, ióga, ofrálacha, deasghnátha arda eile a bhaineann le hadhradh déithe agus bandéithe gan bhrí. Níl suim aici in aon mhodhanna amhránaíochta, uirlisí ceoil, réasúnaíochta agus míloighiciúla ná dul go doras ar bith eile.
Ar an mbealach céanna, cosúil le bean chéile dílis, ní mór do Sikhigh dhílseacha an Fhíor-Ghúrú, tearmann an Ghúrú a mheas agus a ghlacadh mar a bpríomh-mhodh (sonas agus síocháin). Dóibh, ag déanamh machnaimh ar chorraí eile nó ag díriú a n-aigne ar theagascóirí eile agus d