Díreach mar ba chóir gadaí a chéasadh ar chros, ach má dhéantar é a phionósú agus a scaoileadh, ní pionós ar bith é.
Díreach mar ba chóir monaróir na monaí góchumtha a chur ar deoraíocht. Ach má iompaíonn muid ár n-aghaidh uaidh, ní haon phionós é,
Toisc go bhféadfadh eilifint a bheith lódáilte le meáchan trom ach mura ndéantar ach beagán deannaigh a dhoirteadh air, ní ualach ar bith é,
Mar an gcéanna ní fiú na milliúin peacaí mo chuid peacaí a mheá. Ach tá trócaire á dhéanamh dom le mo chónaí in ifreann agus mé a chur ar iontaoibh aingil an bháis. (523)