Kabit Savaiye Bhai Gurdas Ji

Leathanach - 568


ਜੈਸੇ ਅਹਿਨਿਸ ਅੰਧਿਆਰੀ ਮਣਿ ਕਾਢ ਰਾਖੈ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕੈ ਦੁਰਾਵੈ ਪੁਨ ਕਾਹੂ ਨ ਦਿਖਾਵਹੀ ।
jaise ahinis andhiaaree man kaadt raakhai kreerraa kai duraavai pun kaahoo na dikhaavahee |

Díreach mar a tharlaíonn le linn oícheanta dorcha, tógann nathair amach a sheod, imríonn sí thart léi agus ansin cuireann sé i bhfolach é agus ní thaispeánann sé do dhuine ar bith.

ਜੈਸੇ ਬਰ ਨਾਰ ਕਰ ਸਿਹਜਾ ਸੰਜੋਗ ਭੋਗ ਹੋਤ ਪਰਭਾਤ ਤਨ ਛਾਦਨ ਛੁਪਾਵਹੀ ।
jaise bar naar kar sihajaa sanjog bhog hot parabhaat tan chhaadan chhupaavahee |

Díreach mar a bhaineann bean chéile cháiliúil taitneamh as cuideachta a fir chéile san oíche agus de réir mar a bhriseann an lá, déanann sí í féin a athdhréachtú.

ਜੈਸੇ ਅਲ ਕਮਲ ਸੰਪਟ ਅਚਵਤ ਮਧ ਭੋਰ ਭਏ ਜਾਤ ਉਡ ਨਾਤੋ ਨ ਜਨਾਵਹੀ ।
jaise al kamal sanpatt achavat madh bhor bhe jaat udd naato na janaavahee |

Díreach mar a dúnadh an bheach bumble sa bhosca-mhaith bláth Lotus sucking an elixir milis agus cuileoga ar shiúl ar maidin chomh luath agus a bhláth arís gan a admháil aon ghaol leis.

ਤੈਸੇ ਗੁਰਸਿਖ ਉਠ ਬੈਠਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜੋਗ ਸਭ ਸੁਧਾ ਰਸ ਚਾਖ ਸੁਖ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਹੀ ।੫੬੮।
taise gurasikh utth baitthat amrit jog sabh sudhaa ras chaakh sukh tripataavahee |568|

Ar an gcuma chéanna, glacann deisceabal géilliúil den Fhíor-Ghúrú é féin isteach sa mhachnamh ar ainm an Tiarna agus mothaíonn sé sáithithe agus áthas ar an elixir cosúil le Naam. (Ach ní luann sé a staid blissful na huaire ambrosial do dhuine ar bith). (568)