Kabit Savaiye Bhai Gurdas Ji

Leathanach - 595


ਜੈਸੇ ਤੌ ਸਮੁੰਦ ਬਿਖੈ ਬੋਹਥੈ ਬਹਾਇ ਦੀਜੈ ਕੀਜੈ ਨ ਭਰੋਸੋ ਜੌ ਲੌ ਪਹੁਚੈ ਨ ਪਾਰ ਕੌ ।
jaise tau samund bikhai bohathai bahaae deejai keejai na bharoso jau lau pahuchai na paar kau |

Díreach mar a sheolann long san fharraige, ach ní fios d'aon duine cad a cinniúint go dtí an t-am a shroicheann sí an cladach thall.

ਜੈਸੇ ਤੌ ਕ੍ਰਿਸਾਨ ਖੇਤ ਹੇਤੁ ਕਰਿ ਜੋਤੈ ਬੋਵੈ ਮਾਨਤ ਕੁਸਲ ਆਨ ਪੈਠੇ ਗ੍ਰਿਹ ਦ੍ਵਾਰ ਕੌ ।
jaise tau krisaan khet het kar jotai bovai maanat kusal aan paitthe grih dvaar kau |

Díreach mar a bhíonn feirmeoir ag treabhadh na páirce go sona agus go haoibhinn, cuireann sé an síol, ach ní cheiliúrann sé a sháith ach amháin nuair a thugtar an grán bainte abhaile.

ਜੈਸੇ ਪਿਰ ਸੰਗਮ ਕੈ ਹੋਤ ਗਰ ਹਾਰ ਨਾਰਿ ਕਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰੀਤ ਪੇਖਿ ਸੁਤ ਕੇ ਲਿਲਾਰ ਕੌ ।
jaise pir sangam kai hot gar haar naar karat hai preet pekh sut ke lilaar kau |

Díreach mar a thagann bean chéile gar dá fear céile chun é a shásamh, ach ní mheasann sí go n-éireoidh lena grá ach amháin nuair a bhíonn mac aici agus go bhfuil grá aige di.

ਤੈਸੇ ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਕਰੀਐ ਨ ਕਾਹੂ ਕੇਰੀ ਜਾਨੀਐ ਧੌ ਕੈਸੋ ਦਿਨ ਆਵੈ ਅੰਤ ਕਾਰ ਕੌ ।੫੯੫।
taise usatat nindaa kareeai na kaahoo keree jaaneeai dhau kaiso din aavai ant kaar kau |595|

Mar an gcéanna, níor cheart moladh nó clúmhilleadh a dhéanamh ar éinne roimh am. Cé a fhios cad é an sórt lae a thiocfadh sa deireadh go n-iompróidh nó nach n-iompródh a shaothar go léir toradh. (Féadfaidh duine cosán mícheart a throid agus fánaíocht a dhéanamh nó go nglacfaidh an Gúrú leis ar deireadh). (595)